95: โลกจริงปิดเกม

ปฏิบัติการร่วมสองรัฐเริ่มตอนตีสี่ตรง ตามเวลาท้องถิ่นหลังชายแดน

หลินเฉินกับทีมไม่ได้อยู่ที่นั่น—ไม่มีพลเรือนคนไหนได้อยู่ พวกเขาทำได้แค่สิ่งเดียวกับที่คนทั้งสองประเทศทำ: นั่งเฝ้าหน้าจอในวอร์รูม ฟังรายงานเป็นช่วงๆ ผ่านสายของจ้าวเคออี๋

แต่สงครามครั้งนี้ พลเรือนกลุ่มนี้ได้ทำหน้าที่ของตัวเองไปหมดแล้ว—หลักฐานทุกชิ้นที่นำทาง พิกัดทุกจุดที่แม่นยำ และเวลา 13 ชั่วโมงที่ซื้อมาด้วยค้อนร้อยแปดครั้งของชายชราคนหนึ่ง

04:17 — *"หน่วยแรกผ่านแนวรั้วชั้นนอก ไม่มีการต่อต้าน"*

04:31 — *"ยึดอาคารควบคุมรอง พบเจ้าหน้าที่กำลังเผาเอกสาร ควบคุมตัวได้ 14"*

04:52 — *"พบห้องผู้ป่วย—"*

เสียงรายงานขาดไปสามวินาที และเมื่อกลับมา น้ำเสียงทหารอาชีพก็ไม่เหมือนเดิม

*"...พบห้องโถงผู้ป่วย 207 เตียง ผู้ป่วยโคม่าต่อสายเข้าระบบทั้งหมด ขอทีมแพทย์สนามทุกหน่วยที่มี—ซ้ำ ขอทีมแพทย์ **ทุกหน่วยที่มี**"*

ในวอร์รูม ซูเหยาปิดปากตัวเอง น้ำตาไหลโดยไม่มีเสียง ถังอวิ้นเอ๋อร์จับมือฉินเสว่แน่นจนขาวทั้งคู่ ภาพจากรอยแยกวันนั้นกลับมาชัดในหัวทุกคน—ร่างลอยนับร้อย กับริสต์แบนด์ที่มีแต่รหัส

ตอนนี้พวกเขามีตัวตนแล้ว สองร้อยเจ็ดชีวิต กำลังถูกปลดออกจากเครื่องทีละสาย

05:46 — *"ถึงห้องเครื่องหลัก เครื่องขุดยังเดินอยู่ วิศวกรฝ่ายตรงข้ามสละเครื่องหนีหมดแล้ว—ขอผู้เชี่ยวชาญด่วน เครื่องนี้...ใหญ่กว่าแบบแปลนที่ได้มาสามเท่า"*

06:02 — *"ทีมเทคนิคถึงแผงควบคุม กำลังหยุดระบบ—ตัวเลขความคืบหน้าบนจอหลักค้างที่ 97.2%"*

97.2

ตัวเลขนั้นค้างอยู่กลางจอวอร์รูม และไม่มีใครหายใจจนเสียงรายงานถัดไปดังขึ้น

06:09 — *"เครื่องขุดหยุดสมบูรณ์ ระบบไฟฟ้าหลักถูกตัด ยืนยัน—**ปฏิบัติการรากยุติแล้ว**"*

วอร์รูมทั้งห้องระเบิด

เสียงเฮ เสียงร้องไห้ เสียงพี่ใหญ่ฝานที่ไม่รู้เข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่เป่าปี่หม้อไฟฉลองผิดจังหวะ—สามวันแห่งการกลั้นหายใจของคนทั้งทีม ทั้งบริษัท ทั้งสองโลก ถูกปลดปล่อยในวินาทีเดียว

97.2 เปอร์เซ็นต์

โลกรอดมาด้วยระยะห่าง 2.8

---

ของแถมจากปฏิบัติการ มาถึงตอนสาย

*"ควบคุมตัวผู้บริหารระดับสูงได้หนึ่งราย พยายามขึ้นเฮลิคอปเตอร์หนีจากดาดฟ้า—ชายต่างชาติ ผมทอง เอกสารระบุชื่อ: ไรเดล หัวหน้าวิศวกรโครงการ"*

ชายผมทอง—คนคุมชุดเฝ้าระวังหน้าโรงพยาบาล คนตรวจแคปซูลหกเครื่อง คนเดินเครื่องขุด—จบเส้นทางบนดาดฟ้าศูนย์ขุด พร้อมฮาร์ดดิสก์สามลูกที่ทำลายไม่ทัน

แต่ชื่อเดียวที่ทุกคนรอ ไม่อยู่ในรายงานไหน

"เครเมอร์ออกจากประเทศไปแล้วค่ะ" จ้าวเคออี๋วางสายสุดท้าย สีหน้าบอกข่าวก่อนปาก "เที่ยวบินส่วนตัว ขึ้นจากประเทศที่สาม **เก้าชั่วโมงก่อน** ปฏิบัติการเริ่ม—มันทิ้งทุกอย่าง รวมถึงคนของมันเอง ตั้งแต่รู้ว่าเย่หาวมอบตัว"

"หมายจับระหว่างประเทศออกแล้ว แต่ปลายทางมัน..." เธอเปิดแผนที่ "เขตอำนาจที่ไม่มีสนธิสัญญาส่งตัว และสำนักงานใหญ่โครนอสระดับโลก ก็อยู่ที่นั่น"

"มันกลับรัง" หลินเฉินมองจุดบนแผนที่ ไม่โกรธ ไม่ผิดหวัง—เพราะคาดไว้แล้ว "คนแบบเครเมอร์ไม่ลงเรือที่ตัวเองเจาะรู มันจะกลับไปรายงานนาย แล้วเริ่มกระดานใหม่...ที่ไหนสักแห่งที่มือเราเอื้อมไม่ถึง"

"แต่นั่นคือศึกหน้า" เขาหันกลับมามองทีม "วันนี้ จดไว้แค่นี้—**เราชนะ**"

---

โลกรับรู้เรื่องราวในเวอร์ชันที่ปลอดภัยต่อการรับรู้

ข่าวภาคค่ำทุกช่องทุกประเทศ: ขบวนการอาชญากรรมข้ามชาติถูกทลาย ศูนย์ทดลองผิดกฎหมายถูกยึด ผู้ป่วย 207 รายได้รับการช่วยเหลือ ผู้ต้องหา 31 ราย หมายจับสีแดงอีก 1 และคำว่า "โครนอส" กลายเป็นชื่อต้องห้ามในทุกตลาดทุน

ไม่มีข่าวไหนพูดถึงราก ประตู หรือเสียงจากใต้ผนึก—เรื่องพวกนั้นถูกเก็บไว้ในรายงานลับสองรัฐบาล กับความทรงจำของคนกลุ่มเล็กๆ ที่รู้ว่าโลกเฉียดอะไรมา

ส่วนในโลกเสมือน ฟ้าที่ฉีกค่อยๆ สมานตัวคืนตลอดสามวัน ระบบประกาศกลับมาเสียงปกติ และเหตุการณ์ทั้งหมดถูกผู้เล่นส่วนใหญ่จดจำในชื่อ "สัปดาห์ฟ้าฉีก"—ปรากฏการณ์ประหลาดที่สุดตั้งแต่เปิดเซิร์ฟ ที่ทฤษฎีในฟอรัมยังเถียงกันไม่จบว่าคืออะไรกันแน่

คืนที่ฟ้าสมานสนิท หลินเฉินยืนอยู่บนเนินดอกไม้ขาวคนเดียว

ดวงแสงเล็กๆ ลอยลงมาหยุดตรงหน้า—เสถียร สว่าง และอุ่นกว่าทุกครั้ง

【ซ่อมเสร็จแล้ว...เกือบทุกอย่าง】 เสียงบรรณารักษ์กลับมาใสเหมือนกระดิ่งแก้ว 【รากถูกถมคืน รอยฉีกสมาน และข้าจดบันทึกของสามวันนี้ไว้ครบทุกตัวอักษร—บันทึกที่จะไม่มีใครลบได้อีก】

"97.2" หลินเฉินเอ่ยตัวเลขที่ค้างในใจ "ถ้ามันถึงร้อย...จะเกิดอะไรขึ้นจริงๆ"

ดวงแสงเงียบไปครู่

【...อยากรู้จริงๆ หรือ】

"ข้าผ่านมาขนาดนี้แล้ว"

【ถ้าถึงร้อย ประตูเปิดจากข้างนอก...และสิ่งแรกที่ไหลออกมา จะไม่ใช่พลังหรือปีศาจ】 เสียงเด็กหญิงเบาลงจนเกือบหาย 【มันจะเป็น "ความจริง" — ความจริงที่โลกนี้ถูกสร้างมาเพื่อกักไว้ และความจริงนั้น ผู้กลับมา...เกี่ยวกับเจ้า มากกว่าที่เจ้ากล้าคิด】

【มาที่หอ เมื่อพร้อม...มีของรอเจ้าอยู่ ของที่ข้ากู้ได้จากสามวันแห่งไฟ】