คำเชิญมาในรูปแบบที่ปฏิเสธยากที่สุด
*"นัดตรวจสุขภาพประจำปีของคุณแม่ วันพฤหัส 10:00 — และหมอขอเวลาญาติคนไข้ 30 นาที **ส่วนตัว** หลังการตรวจ มีเรื่องต้องคุย — กู้เหวินซี"*
คำว่า "ส่วนตัว" จากผู้หญิงคนนี้ ไม่เคยแปลว่าเรื่องเล็ก
วันพฤหัส หลังการตรวจที่ผลออกมาดีเยี่ยมตามคาด แม่ถูกพยาบาลพาไปรับยา และประตูห้องตรวจก็ปิดลง เหลือหมอสาวกับประธานบริษัทพันล้านนั่งคนละฝั่งโต๊ะ
กู้เหวินซีไม่เปิดด้วยมารยาท เธอวางแฟ้มกระดาษลงกลางโต๊ะ—แฟ้มกระดาษจริงๆ ไม่ใช่ไฟล์
"ห้องนี้ไม่มีกล้อง ไม่มีไมค์ ฉันตรวจเองเมื่อเช้า" เธอเริ่มด้วยประโยคที่ทำให้หลินเฉินยกเครื่องดื่มค้างกลางอากาศ "และแฟ้มนี้ไม่อยู่ในระบบโรงพยาบาล มีฉบับเดียวในโลก"
เธอเปิดหน้าแรก—กราฟคลื่นสมองแผ่นหนึ่ง
"คืนที่คุณมาห้องฉุกเฉินด้วยข้อเท้าเคล็ดจาก 'การหกล้มธรรมดา'" น้ำเสียงเรียบราวอ่านผลแล็บ "โปรโตคอลคัดกรองการกระทบกระเทือนบังคับตรวจคลื่นสมอง ผลของคุณปกติทุกเกณฑ์...ยกเว้นรูปคลื่นพื้นฐาน ที่ฉันไม่เคยเห็นในมนุษย์คนไหน ในตำราเล่มไหน ในฐานข้อมูลไหน ตลอดหกปีที่เป็นหมอ"
"ตอนนั้นฉันบันทึกว่า 'ลักษณะเฉพาะบุคคล' แล้วก็ลืมมันไป—จนข่าวคดีสแกนสมองแตก" เธอพลิกหน้าถัดไป เป็นข่าวตัดจากหลายสำนัก เรียงไทม์ไลน์ด้วยลายมือระเบียบเป๊ะ "เหยื่อที่ขบวนการทุนข้ามชาติทุ่มทรัพยากรมหาศาลเพื่อสแกนสมอง 'สิบห้านาที' คือคนไข้ที่คลื่นสมองประหลาดที่สุดที่ฉันเคยตรวจ—คุณคิดว่าหมอคนไหนในโลกจะไม่ปะติดปะต่อ"
หลินเฉินวางแก้วลงช้าๆ
*ผู้หญิงคนนี้...ถือชิ้นส่วนปริศนาที่อันตรายที่สุดไว้ในมือ โดยไม่รู้ว่ามันคืออะไร*
"หมอจะถามอะไรครับ" เขาเลือกเดินตรง
"ฉันมีคำถามเดียว และขอแบบที่คุณถนัดน้อยที่สุด—ความจริง" กู้เหวินซีสบตาเขาตรงๆ ตาคมแบบมีดผ่าตัดเล่มเดิม "**คนพวกนั้นยังตามล่าสิ่งที่อยู่ในหัวคุณอยู่ไหม** เพราะถ้าใช่ คนไข้ของฉัน—แม่ของคุณ—คือจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของคุณ และฉันต้องรู้ว่ากำลังปกป้องเธอจากอะไร"
ไม่ถามว่าคลื่นสมองคืออะไร ไม่ถามว่าเขาเป็นใคร ไม่ขอส่วนแบ่งความลับแม้เสี้ยวเดียว
ถามแค่ว่า ภัยของคนไข้ยังอยู่ไหม
หลินเฉินมองหมอสาวตรงหน้านิ่งไปครู่ แล้วตัดสินใจแบบที่ไม่ได้วางแผนมา
"ยังครับ" เขาตอบ "และคงอีกนาน"
"กลุ่มทุนที่อยู่เบื้องหลังคดี ใหญ่กว่าที่ข่าวเสนอมาก คดีตัดแขนขามันได้แค่ในประเทศ ตัวหัวอยู่นอกระยะกฎหมาย" เขาเลือกคำอย่างระวัง—ความจริงทุกคำ แค่ไม่ทั้งหมด "พวกมันเชื่อว่าในหัวผมมี 'บางอย่าง' ที่มีมูลค่ากับงานวิจัยของพวกมัน ความเชื่อนั้นถูกครึ่งเดียว แต่ครึ่งเดียวก็เกินพอให้พวกมันไม่เลิก"
"แม่ของผมถึงมีทีมคุ้มกันที่หมอคงสังเกตเห็นแล้ว ตึกที่บ้านถึงมีระบบที่เกินบ้านธรรมดา และหมอที่ดูแลแม่ผม..." เขาหยุดครู่หนึ่ง "ถึงตกอยู่ในรัศมีความเสี่ยงไปด้วย—เรื่องนี้ผมขอโทษ มันคือสิ่งที่ผมเกลียดที่สุดในสงครามครั้งนี้ คนที่แค่ทำหน้าที่ตัวเองดีเกินไป กลับต้องมาแบกความเสี่ยงของผม"
ห้องเงียบไปอึดใจ
"ขอโทษเรื่องอะไร" กู้เหวินซีหรี่ตา "ฉันเลือกรับเคสนี้เอง เลือกขุดเอง เลือกนัดคุยวันนี้เอง—คุณนี่นิสัยชอบแบกของที่ไม่ใช่ของตัวเองนะ เป็นโรคเลยล่ะ มีชื่อทางการแพทย์ด้วย"
"...โรคอะไรครับ"
"โรคลูกชายคนโต" เธอตอบหน้าตาย แล้วปิดแฟ้ม "เอาล่ะ ฉันได้คำตอบแล้ว ทีนี้ฟังเงื่อนไขของหมอ"
เธอชูนิ้วทีละข้อ ราวสั่งยา
"หนึ่ง—แฟ้มนี้ฉันจะทำลายทิ้งคืนนี้ ต่อหน้าเตาเผาขยะติดเชื้อ โลกไม่จำเป็นต้องมีหลักฐานว่าคลื่นสมองคุณพิเศษ สอง—โปรโตคอลดูแลคุณแม่ ฉันจะคุยกับหัวหน้าทีมเกราะหินของคุณโดยตรง ขอช่องทางแจ้งเหตุฉุกเฉินทางการแพทย์ที่ข้ามระบบโรงพยาบาล และสาม—"
นิ้วที่สามชี้มาที่เขา
"คุณ ตรวจสุขภาพกับฉันทุกสามเดือน ห้ามเบี้ยว—คนที่ทั้งขบวนการข้ามชาติอยากได้สมอง อย่างน้อยควรมีหมอสักคนที่คอยดูว่าสมองนั้นยังนอนพอ กินพอ ไม่พังไปก่อนโดนใครแย่ง"
หลินเฉินมองผู้หญิงตรงหน้า แล้วหัวเราะเบาๆ อย่างจนใจ
"หมอครับ ผมเพิ่งเล่าว่าตัวเองโดนขบวนการข้ามชาติล่า หมอควรจะกลัว หรืออย่างน้อย...ตื่นเต้นกว่านี้หน่อยไหม"
"ฉันผ่าตัดมาแปดร้อยเคส เห็นคนตายเพราะเส้นเลือดเส้นเดียวพลาดมานับไม่ถ้วน" กู้เหวินซีเก็บแฟ้มลงกระเป๋า ลุกขึ้นยืน "ขบวนการข้ามชาติน่ะเหรอ—เทียบกับความดัน 220 ของคุณป้าเตียงสาม มันยังไม่ติดท็อปไฟว์ของสิ่งที่ฉันกลัวเลยค่ะ"
ถึงประตู เธอหยุด หันมาครึ่งตัว
"อ้อ ตอบคำถามที่คุณไม่กล้าถาม—ทำไมฉันช่วยขนาดนี้" เธอมองเขานิ่งๆ "เพราะหกปีในโรงพยาบาล ฉันเห็นญาติคนไข้มาทุกแบบ แบบที่ทิ้ง แบบที่ทน แบบที่ทำดีหน้ากล้อง...คุณคือแบบที่หายากสุด—แบบที่สร้างทั้งอาณาจักรขึ้นมา แล้วใช้มันทั้งอาณาจักรเป็นกำแพงรอบเตียงแม่"
"คนแบบนี้ ตายไม่ได้ค่ะ คนไข้ฉันจะเสียใจ"
ประตูปิดลง
หลินเฉินนั่งอยู่คนเดียวในห้องตรวจ มองเก้าอี้ว่างฝั่งตรงข้าม แล้วยิ้ม
*ชาติก่อน ตอนแม่จากไป ไม่มีหมอคนไหนจำชื่อแม่ได้ด้วยซ้ำ...*
*ชาตินี้ แม่มีหมอที่พร้อมเผาหลักฐานในเตาขยะติดเชื้อเพื่อปกป้องลูกชายคนไข้*
*โลกใบใหม่นี้...ใจดีจนน่าใจหายจริงๆ*
มือถือสั่น ข้อความจากพี่สือ ดึงเขากลับสู่สงคราม
*"หมอกู้ขอช่องทางติดต่อทีมผม — อนุมัติไหมครับ"*
*"อนุมัติ"* เขาพิมพ์ตอบ *"และยกระดับการคุ้มกันหมอกู้เป็นระดับเดียวกับครอบครัว — เธอเพิ่งเข้าทีมเราแล้ว แค่เธอยังไม่รู้ตัว"*
Sign in to comment
No comments yet.