67: หมากเดินในเงา

ตึกราชันนิรันดร์ ชั้นสิบเก้า ฝ่ายวิเคราะห์ข้อมูล สองทุ่มสิบห้า

เจียงเฟยนั่งอยู่หน้าจอเป็นคนสุดท้ายของชั้น—ภาพที่ใครเห็นก็ชิน เพราะตั้งแต่ถูกลดขั้นสองระดับ ชายคนนี้กลายเป็นพนักงานเงียบๆ ที่ขยันผิดปกติ มาก่อน กลับดึก ไม่สุงสิงกับใคร

ไม่มีใครรู้ว่าความขยันนั้นมีลูกค้า

นิ้วของเขาเลื่อนผ่านระบบโลจิสติกส์ภายในที่เขายังพอมีสิทธิ์เข้าถึง—ใบเบิกอุปกรณ์ ใบขนส่ง ตารางเวร ของพวกนี้ดูไร้พิษภัย แต่สำหรับคนที่เคยเป็นมือวิเคราะห์อันดับหนึ่งของกิลด์ เศษกระดาษพวกนี้คือจิ๊กซอว์

และภาพที่จิ๊กซอว์ต่อออกมาในสามสัปดาห์ ทำให้เขานอนไม่หลับ

*ใบขนส่งอุปกรณ์ "ระบายความร้อนแรงดันสูง" สี่สิบสองรายการ—ปลายทางไม่ใช่ตึกนี้ แต่เป็นพิกัดกลางทะเล*

*ตารางเวร "ทีมวิศวกรพิเศษ" หมุนสามกะตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง—ขึ้นเฮลิคอปเตอร์จากดาดฟ้าทุกวันจันทร์*

*และรหัสโปรเจกต์ที่โผล่ในทุกเอกสาร: ROOT—"ราก"*

เจียงเฟยก๊อบปี้ข้อมูลชุดล่าสุดลงชิปจิ๋วที่ซ่อนในแบตสำรอง มือเริ่มเป็นงานจนไม่สั่นแล้ว

"ทำงานดึกจังครับ คุณเจียง"

เสียงนุ่มดังขึ้นข้างหลัง

เจียงเฟยไม่สะดุ้ง—สามสัปดาห์ของการเป็นหนอน สอนให้เขาเก็บปฏิกิริยาได้ระดับนักแสดง เขาหันไปช้าๆ พบมู่หรงยืนถือแก้วกาแฟอยู่หลังโต๊ะ รอยยิ้มสุภาพประจำตำแหน่ง

"งานวิเคราะห์เทรนด์ครับรองหัวหน้า" เขาชี้จออีกจอที่เปิดกราฟราคาไอเทมค้างไว้ตลอด—ฉากบังหน้าที่เตรียมเสมอ "ตลาดช่วงสงครามผันผวน ตามไม่ทันก็ตกขบวน"

"ขยันแบบนี้ตั้งแต่โดนลดขั้น" มู่หรงจิบกาแฟ ตาไม่ละจากหน้าเจียงเฟย "บางคนในบอร์ดเริ่มพูดถึงคุณในทางดีแล้วนะ ว่าแต่...คุณคิดยังไงกับเรื่องพวกฝรั่งชั้นล่างล่ะ"

คำถามทิ้งระเบิดกลางบทสนทนา—เทคนิคจับโกหกพื้นฐาน

"ไม่คิดอะไรครับ" เจียงเฟยตอบช้าหนึ่งจังหวะพอดีธรรมชาติ "เงินเดือนผมออกตรงเวลา ที่เหลือเรื่องของผู้ใหญ่"

มู่หรงมองเขานิ่งไปสามวินาที แล้วยิ้ม "คำตอบที่ดี...คนฉลาดควรตอบแบบนี้แหละ"

เขาเดินจากไปครึ่งทาง แล้วหยุด

"อ้อ ลืมบอก—ตั้งแต่พรุ่งนี้ ระบบจะอัปเกรดความปลอดภัยใหม่ทั้งตึก คำสั่งจากข้างบน...ตรวจละเอียดถึงระดับการกดแป้นพิมพ์เลยล่ะ" รอยยิ้มสุภาพหันมา "คนบริสุทธิ์คงไม่เดือดร้อนอะไรเนอะ"

ลิฟต์ปิด เจียงเฟยนั่งนิ่งอีกสองนาทีเต็มตามที่ฝึกมา ก่อนหายใจออกช้าๆ

*ใกล้แล้ว...พวกมันเริ่มได้กลิ่น*

คืนนั้น ผ่านตัวกลางสองชั้น ข้อความสุดท้ายก่อนระบบใหม่ทำงานถูกส่งออก

*"นายจ้างที่เคารพ ของชุดใหญ่—และอาจเป็นชุดสุดท้าย เพราะกรงกำลังจะปิด"*

*"หนึ่ง: 'ราก' ไม่ใช่โปรเจกต์ในตึกนี้ ฐานจริงอยู่กลางทะเล—ศูนย์ข้อมูลลอยน้ำ ขนาดเรือบรรทุกสินค้า อุปกรณ์ระบายความร้อนระดับที่ใช้กับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ทหาร พิกัดโดยประมาณแนบมา"*

*"สอง: ตารางวิศวกรเร่งขึ้นสองเท่าตั้งแต่ต้นเดือน มีคำว่า 'การขุดเฟสสอง' กับ 'จุดเชื่อมรากที่เสถียร' โผล่ในเอกสาร"*

*"สาม: ผมจะเงียบสักพัก ระบบใหม่ของพวกมันตรวจระดับการกดแป้น...ถ้าไม่มีข่าวจากผมเกินสามสิบวัน—ช่วยจุดธูปให้ด้วย พูดจริง"*

---

ห้องทำงานหลินเฉิน ตีหนึ่ง

เขาอ่านข้อความสามรอบ แล้วเปิดแผนที่เดินเรือขึ้นเทียบพิกัด

กลางทะเลตะวันออก นอกน่านน้ำพอดีหนึ่งเส้น—จุดที่กฎหมายของทุกประเทศเอื้อมไม่ถึงสะดวกๆ

*ศูนย์ข้อมูลลอยน้ำ...ปฏิบัติการราก...การขุดเฟสสอง*

*ทุกเส้นกำลังวิ่งเข้าหากัน—วงล้อมในเกมรอบเทือกเขาวงแหวน เรือกลางทะเลในโลกจริง โดรนสำรวจ บัญชีเปลือกสองหมื่นห้า*

*เครเมอร์กำลังสร้างเครื่องขุดที่มีสองหัว ขุดโลกเสมือนจากข้างนอก ขุดพื้นที่จริงจากข้างใน...เพื่อเจาะลงไปหาสิ่งเดียวกัน*

เขาพิมพ์คำสั่งตอบกลับผ่านตัวกลาง สั้นและหนักแน่น

*"รับของครบ ค่าตอบแทนพิเศษสามเท่าเข้าบัญชีเดิม คำสั่งเดียว: หยุดทุกอย่าง เงียบสนิท เป็นพนักงานขยันต่อไป อย่าแตะระบบอีกแม้แต่คีย์เดียวจนกว่าข้าจะติดต่อไป—ข้อมูลตายไปกับคนส่งไม่ได้ จำไว้"*

ส่งเสร็จ เขานั่งพิงเก้าอี้ มองเพดานมืด

*เจียงเฟย...ชาติก่อนเจ้าขโมยเครดิตสิบปีของข้าไปสร้างบัลลังก์ ชาตินี้เจ้ากลายเป็นสายลับเสี่ยงตายที่เก่งที่สุดของข้า—โดยไม่รู้ว่านายจ้างคือใคร*

*โชคชะตานี่ อารมณ์ขันร้ายใช้ได้*

แต่เรื่องตลกจบแค่นั้น เพราะคำถามจริงยังค้างกลางโต๊ะ—ข้อมูลระดับนี้ เก็บไว้เฉยๆ ก็เน่า ใช้เร็วไปก็พังทั้งกระดาน

มือเขาลอยไปหยุดเหนือแฟ้มเข้ารหัสแฟ้มหนึ่งในลิ้นชักเสมือน

แฟ้มที่ชื่อ **「ไพ่」**—บันทึกสัญญาณการสแกนจากรอบชิงประเทศ หลักฐานที่ยังไม่เคยเปิดใช้

*ถึงเวลาหรือยัง...*

เขามองมันนานมาก แล้วปิดลิ้นชัก

*ยัง—ไพ่ใบใหญ่ต้องลงตอนกระดานสุกงอม แต่ใกล้แล้ว...ใกล้มากแล้ว*

*อีกชิ้นเดียว ขอหลักฐานเชื่อม "เรือ" กับ "ตึก" ให้แน่นอีกชิ้นเดียว*

เขาไม่รู้เลยว่า ชิ้นสุดท้ายที่รอ จะมาถึงเร็วกว่าที่คิด

และมาจากทิศที่ไม่มีใครคาด