ย้อนชะตาเทพเกม《จ้านเสิน》 · Chapter 61
Read in
Chapter 61 · 189 words · 1 min

61: ศึกพันธสัญญา S1

เจ็ดวันผ่านไปเหมือนเจ็ดชั่วโมง

【ศึกพันธสัญญา ฤดูกาลที่ 1 — เริ่มต้น!】

แผนที่สงครามคลี่ออกกลางอากาศเหนือทุกเมืองหลักของทุกเซิร์ฟ—ทวีปพันธสัญญาทั้งทวีปถูกแบ่งเป็นดินแดน 49 แห่ง ตั้งแต่ทุ่งหญ้าชายขอบไปจนถึงนครโบราณกลางแผ่นดิน แต่ละแห่งมีป้อม มีทรัพยากร มีเส้นทางเชื่อม และมีธงว่างเปล่ารอเจ้าของ

สิบสองเซิร์ฟเวอร์ ผู้เล่นรวมกว่าสี่พันล้านบัญชี มองแผนที่เดียวกัน

กติกาหลักสามข้อถูกสรุปโดยฟอรัมภายในชั่วโมง:

หนึ่ง—ดินแดนยึดด้วย "ศึกประกาศ" สัปดาห์ละครั้งต่อแห่ง ผู้ชนะถือครองจนกว่าจะมีผู้ท้าชิงชนะ

สอง—ดินแดนให้ผลตอบแทนจริง: ภาษีตลาด สิทธิ์ทรัพยากร จุดวาร์ป และ "บัฟดินแดน" ที่มีผลทั้งเซิร์ฟของผู้ครอง

สาม—กิลด์เดียวถือได้สูงสุดสามแห่ง แต่ "พันธมิตร" ไม่จำกัด...และนั่นคือคำที่ทำให้การเมืองทั้งสิบสองเซิร์ฟเดือดเป็นน้ำซุปหม้อไฟ

---

ห้องวอร์รูมเฉินเทียน แผนที่สงครามฉายเต็มผนัง

"สิทธิ์เลือกก่อนของแชมป์ประเทศ ใช้ได้ครั้งเดียว" มู่ชิงเสว่ชี้จุดต่างๆ "ตัวเลือกที่โลกเดาให้เรา: นครโบราณกลางทวีป—ภาษีสูงสุด หรือเขตเหมืองมิธริล—ทรัพยากรอันดับหนึ่ง ฟอรัมพนันกันสองจุดนี้เก้าสิบเปอร์เซ็นต์"

"แล้วเราเลือก..." ถังอวิ้นเอ๋อร์มองหลินเฉิน

นิ้วของกัปตันแตะลงบนจุดที่เล็กที่สุดบนแผนที่—หุบเขาแคบหน้าเทือกเขาวงแหวน ไม่มีเหมือง ไม่มีตลาดใหญ่ มีแค่ป้อมหินเก่ากับถนนสายเดียวที่ทอดสู่หอจดหมายเหตุ

【ด่านวงแหวน — มูลค่ายุทธศาสตร์ตามระบบ: ต่ำ】

"เอ่อ...บอสคะ" ถังอวิ้นเอ๋อร์เลิกคิ้ว "ระบบมันเขียนว่า 'ต่ำ' นะคะ ตัวอักษรสีเทาเลย"

"ระบบประเมินจากภาษีกับแร่" หลินเฉินวาดวงรอบหอจดหมายเหตุ "แต่ลองคิดตาม—หอคือคอนเทนต์ที่ร้อนที่สุดของแพตช์ ผู้เล่นทั้งสิบสองเซิร์ฟต้องเดินผ่านถนนเส้นนี้ไปพิสูจน์ตาชั่ง วันละกี่ล้านคน ใครคุมด่าน คนนั้นคุมประตูหน้าบ้านของความจริง"

"ค่าผ่านทางเหรอคะ" ซูเหยาถาม

"ตรงข้าม—**ฟรี**" เขายิ้ม "เราจะเปิดถนนฟรี ตั้งจุดพัก ตั้งตลาด ตั้งจุดชุบ ให้บริการดีที่สุดในทวีป แล้วผู้แสวงหาทั้งสี่พันล้านจะจดจำชื่อเดียว: เฉินเทียน—ไม่ใช่ในฐานะเจ้าของด่าน แต่ในฐานะเจ้าบ้าน"

จ้าวเคออี๋ที่ฟังผ่านจอ หัวเราะเบาๆ "ภาษีเก็บได้แค่เงิน แต่เจ้าบ้านเก็บได้ทั้งใจคน...ฉันเริ่มสงสารคนที่ต้องแข่งกับคุณแล้วค่ะท่านประธาน"

"และเหตุผลข้อจริง" หลินเฉินมองทีมหลัก สายตาเปลี่ยนเป็นเรื่องใน "พวกเรารู้กันอยู่ห้าคน—มีคนกำลังขุดหาบางอย่างใต้โลกใบนี้ และถ้าวันหนึ่งมันมาถึงจุดที่ต้องป้องกัน 'ประตู' กันจริงๆ ข้าอยากให้กองทัพของเรา ตั้งค่ายอยู่หน้าประตูนั้นก่อนใคร"

ห้องเงียบลงครู่หนึ่ง สี่สาวพยักหน้าพร้อมกันโดยไม่ต้องถามต่อ

"งั้นปัญหาเหลือข้อเดียว" มู่ชิงเสว่กางข้อมูล "ศึกพันธสัญญาคือสงครามร้อยคนพันคน กิลด์เราปิดที่ห้า ทีมสองอีกห้า รวมสิบ—เราจะเอาสิบคนไปยันสงครามหมื่นคนยังไง"

"ไม่ยัน" หลินเฉินเปิดเอกสารที่เตรียมไว้ตั้งแต่คืนประกาศแพตช์ "เราจะตั้งกิลด์ที่สอง"

หน้าจอขึ้นโครงสร้างใหม่:【เฉินเทียน·ธุลี】— กิลด์พันธมิตรอย่างเป็นทางการ เปิดรับสมาชิกหนึ่งหมื่นคน

"เฉินเทียนหลักยังปิดที่ห้าคนตลอดไป—นั่นคือทีม คือครอบครัว" เขาไล่นิ้วตามผัง "แต่ธุลีนับล้านเม็ดรวมกันเป็นแผ่นดินได้ กิลด์ธุลีคือกองทัพ คือบ้านของคนที่อยากสู้ข้างเรา เงื่อนไขรับคนยังกฎเดิมตั้งแต่วันก่อตั้ง—"

"ไม่รับเงิน รับโดยหน้าที่" ซูเหยาต่อประโยคให้ พร้อมรอยยิ้ม "ไว้ใจได้เมื่อหันหลัง"

"ประกาศรับสมัครพรุ่งนี้เช้า" หลินเฉินปิดแฟ้ม "เอ๋อร์เอ๋อร์ เตรียมระบบคัดกรอง เคออี๋ เตรียมโครงสร้างสวัสดิการ ชิงเสว่ ออกแบบหลักสูตรฝึก ไป๋ลู่ วางสายบุญทัพหลัง เหยาเหยา—"

"คุมเรื่องคน" เธอรับก่อนสั่งจบ "หน้าที่ถนัด"

"ส่วนข้า" เขามองแผนที่สงครามที่ธง 49 ผืนกำลังรอเจ้าของ "จะไปนั่งดูว่าสิบเอ็ดเซิร์ฟที่เหลือ ส่งใครลงกระดานบ้าง"

---

คืนนั้น ทั่วทั้งสิบสองเซิร์ฟ กระดานหมากเริ่มเรียงตัว

เซิร์ฟตะวันตก กิลด์อันดับหนึ่ง「ทัพหมื่นโล่」ประกาศยึดสามดินแดนแนวชายทุ่งทันทีที่ระฆังเปิด สมาชิกแสนสองหมื่น เดินทัพเป็นระเบียบราวเครื่องจักรสงครามยุคโบราณ

เซิร์ฟใต้ พันธมิตรเก้ากิลด์รวมตัวกันหลวมๆ ในชื่อ「มหาสมาคมใต้」กินแนวชายฝั่งทั้งแถบ

เซิร์ฟตะวันออก—บ้านของเฉินเทียน—กิลด์ใหญ่น้อยขยับตามกันคึกคัก โดยทุกตัวจับตาธงผืนเดียว: เฉินเทียนจะใช้สิทธิ์เลือกก่อนที่ไหน

และเมื่อคำตอบประกาศตอนเที่ยงคืนตรง

【กิลด์「เฉินเทียน」ใช้สิทธิ์แชมป์ประเทศ — เลือกครอบครอง:【ด่านวงแหวน】】

ฟอรัมทั้งสิบสองเซิร์ฟพร้อมใจกันพิมพ์เครื่องหมายคำถาม

**「ด่านวงแหวน!? จุดที่ระบบประเมินว่า 'ต่ำ' เนี่ยนะ!?」** **「แชมป์ประเทศสละนครโบราณ ไปเอาป้อมหินบ้านนอก...คิดอะไรอยู่」** **「พวกมึงลืมแล้วเหรอ ทุกครั้งที่ทีมนี้ทำอะไร 'แปลก' จบยังไง...กูเตือนแล้วนะ」**

มีเพียงไม่กี่คนในโลกที่อ่านกระดานออก

หนึ่งในนั้นนั่งอยู่ในห้องทำงานชั้นใต้ดินอีกซีกเมือง หน้าจอแสดงแผนที่สงครามแบบเดียวกัน แต่มีเลเยอร์พิเศษซ้อนทับ—เส้นชั้นความลึกของโครงสร้าง "ราก" ที่ทีมวิศวกรรมโครนอสทำแผนที่มาหลายปี

จุดที่รากหนาแน่นที่สุด อยู่ใต้เทือกเขาวงแหวน

ห่างจากด่านที่เด็กหนุ่มคนนั้นเพิ่งเลือก...ไม่ถึงหนึ่งลีก

เครเมอร์มองสองตำแหน่งซ้อนกันบนจอ แล้วรินชาอู่หลงช้าๆ

"น่าสนใจ" เขาเอ่ยกับห้องว่าง "เด็กคนนี้ตั้งค่ายทับเป้าของเราพอดี—บังเอิญ หรือ **รู้**"

"ถ้าบังเอิญ ก็เป็นโชคที่น่าอิจฉา" เขาจิบชา "แต่ถ้ารู้..."

รอยยิ้มนักสะสมเปล่งขึ้นในแสงจอ

"คอลเลกชันของผม จะมีของล้ำค่าขึ้นอีกชิ้น"

Previous61 / 199Next

Comments (0)

Sign in to comment

No comments yet.