58: First Clear ที่โลกจะจดจำ

วินาทีที่ทีมเฉินเทียนเดินออกจากประตูหอ ท้องฟ้าทั้งเซิร์ฟก็เปลี่ยนสี

【ประกาศระดับเซิร์ฟเวอร์: ทีมผู้แสวงหา「เฉินเทียน」ผ่านการทดสอบแห่งความจริง และเข้าถึง「ห้องบันทึกพันธสัญญา」เป็นคณะแรกของโลก!】

【ประกาศระดับเซิร์ฟเวอร์: First Clear — หอจดหมายเหตุพันธสัญญา ชั้นกลาง! รางวัล: ชุดอาวุธตำนานแห่งพันธสัญญา + ตำแหน่ง「ผู้จารยุคสมัย」】

【ประกาศระดับเซิร์ฟเวอร์: ...】

ประกาศซ้ำสามรอบตามธรรมเนียมเหตุการณ์ระดับประวัติศาสตร์ และฟอรัมทั้งเซิร์ฟก็ทำสิ่งที่ถนัดที่สุด—ระเบิด

**「ห้าคนนั้นเข้าไปได้ยังไง!? ตาชั่งหน้าหอยังไม่มีใครผ่านเลยนะ!!」** **「กิลด์ข้าขนของตำนานไปวางสามสิบชิ้น ตาชั่งไม่ขยับสักมิล แล้วเฉินเทียนเอาอะไรไปวาง!?」** **「เลิกเดาเถอะ ป่านนี้ทีมเขาคงนั่งกินหม้อไฟฉลองกันแล้ว ไอ้พวกเราก็ต่อแถวชั่งของกันต่อไป」**

ไม่มีใครรู้ว่าคำตอบของปริศนา "เอาอะไรไปวาง" นั้นง่ายและโหดร้ายแค่ไหน—ตาชั่งไม่รับของ มันรับความจริง และความจริงเป็นของที่ซื้อไม่ได้ ขอยืมไม่ได้ ฟาร์มไม่ได้

ต้องแบกมาเองเท่านั้น

---

ลานหญ้าหน้าหอ ระบบเปิดพิธีมอบรางวัลแบบเต็มยศ—แสงทองสาดลงจากยอดหอเป็นเสาห้าลำ ครอบทีมทั้งห้าคนต่อหน้าผู้เล่นนับแสนที่ออกันอยู่หน้าตาชั่ง

【ผู้จารยุคสมัย「เหยาเหยา」ได้รับ:【คทาพันธสัญญา·แสงอรุณ】(ตำนาน) — ฮีลข้ามระยะไม่จำกัดสายตา / สกิลติดอาวุธ「คำสัญญาว่าจะไม่ทิ้งใคร」: ชุบชีวิตสมาชิกทีมหนึ่งครั้งต่อศึก】

【ผู้จารยุคสมัย「เอ๋อร์เอ๋อร์ไม่กินผัก」ได้รับ:【ธนูพันธสัญญา·พยานสายฟ้า】(ตำนาน) — ทุกลูกศรบันทึกภาพวิถี / สกิลติดอาวุธ「ความจริงย่อมถูกเห็น」: เปิดเผยศัตรูล่องหนทั้งสนาม】

【ผู้จารยุคสมัย「เสว่อู่」ได้รับ:【ปลอกดาบพันธสัญญา·หิมะสงบ】(ตำนาน) — เข้าคู่ดาบใหญ่เพลิงนรก: เก็บดาบหนึ่งวินาที การโจมตีครั้งถัดไปทะลุการ์ดทุกชนิด】

【ผู้จารยุคสมัย「ไป๋ลู่」ได้รับ:【มงกุฎพันธสัญญา·จันทร์แรกขึ้น】(ตำนาน) — เร่งการตื่นของสายเลือด / แสงจันทร์มีผลแม้ในร่ม】

เสียงฮือฮาดังขึ้นทีละระลอกตามของแต่ละชิ้น ผู้เล่นระดับเข้าใจเกมคำนวณมูลค่าในใจแล้วเข่าอ่อน—อาวุธตำนาน "ทั้งชุด" ในยุคที่ทั้งเซิร์ฟมีของตำนานนับชิ้นได้

แล้วก็ถึงคิวคนสุดท้าย

【ผู้จารยุคสมัย「เงาธุลี」ได้รับ:...】

ระบบหยุดไปครึ่งวินาที ราวลังเล

【...【เศษบันทึกที่ถูกลบ】(ไม่สามารถจัดระดับ) — ของชิ้นนี้ไม่มีพลังโจมตี ไม่มีพลังป้องกัน และไม่สามารถแลกเปลี่ยน】

ผู้เล่นนับแสนเงียบ แล้วฟอรัมก็ระเบิดรอบสอง

**「!?!?! หัวหน้าทีมได้...เศษกระดาษ!?」** **「ระบบแกล้งคนหรือเปล่า คนอื่นได้ตำนานทั้งชุด หัวหน้าได้ของที่ 'ไม่มีพลังอะไรเลย'」** **「มองโลกในแง่ดี: ของที่ระบบบอกว่า 'จัดระดับไม่ได้' เนี่ย...มันแปลว่าเหนือตำนานหรือเปล่าวะ」**

กลางเสียงถกเถียงของคนทั้งเซิร์ฟ เจ้าของรางวัลยืนมองดวงแสงเล็กๆ ในฝ่ามือเงียบๆ

มีเพียงเขาที่อ่านมันออก และมีเพียงเขาที่รู้ว่าในบรรดารางวัลทั้งห้าชิ้น ชิ้นที่ไร้พลังที่สุด...คือชิ้นที่หนักที่สุด

*ลายเซ็นที่คุ้นเคย...*

"บอสคะ" ถังอวิ้นเอ๋อร์กระซิบข้างๆ ทั้งที่กอดธนูตำนานแน่นจนนิ้วขาว "ขอถ่ายของบอสหน่อยได้ไหมคะ คนทั้งเซิร์ฟอยากเห็นมาก"

"ถ่ายได้" หลินเฉินกำดวงแสงเก็บ "แต่เขียนแคปชันให้ถูกนะ—ของชิ้นนี้ไม่ใช่รางวัล"

"มันคือใบแจ้งหนี้ ที่โลกใบนี้ค้างคำตอบข้าอยู่"

---

สามวันหลัง First Clear โลกภายนอกหมุนด้วยความเร็วที่ไม่มีใครตามทัน

ยอดผู้เล่นสมัครใหม่ของจ้านเสินพุ่งสิบสองเปอร์เซ็นต์ในสัปดาห์เดียว สื่อกระแสหลักที่เคยรายงานอีสปอร์ตเดือนละครั้ง ตอนนี้มีโต๊ะข่าว "จ้านเสิน" ประจำ สารคดี "ห้าผู้จารยุคสมัย" ถูกซื้อลิขสิทธิ์ไปสิบสองประเทศ และคำว่า "ตาชั่งวัดความจริง" กลายเป็นมีมระดับชาติที่ลามไปถึงรายการข่าวการเมือง

ส่วนในห้องประชุมเฉินเทียน จ้าวเคออี๋เปิดสไลด์หน้าเดียวที่สรุปทุกอย่าง

"มูลค่าประเมินบริษัทล่าสุด หนึ่งพันล้าน" เธอเว้นจังหวะ "ใช้เวลาสิบเอ็ดวันจากแปดร้อยล้าน และนี่คือเหตุผลที่วาณิชธนกิจทั้งสามแห่งอัปเดตข้อเสนอ IPO เมื่อเช้า—ตัวเลขใหม่สวยจนฉันต้องอ่านสามรอบ"

"คำตอบเดิม" หลินเฉินไม่เปิดแฟ้มด้วยซ้ำ "ยังไม่เข้าตลาด"

"เหตุผลล่ะคะ ฉันต้องตอบพวกเขาให้สุภาพ" จ้าวเคออี๋ยิ้มมุมปาก เธอรู้คำตอบอยู่แล้ว แต่อยากฟังจากปากเขา

"เพราะบริษัทในตลาด ต้องเปิดบัญชีผู้ถือหุ้นให้โลกเห็น" หลินเฉินมองออกนอกหน้าต่าง ไปทางทิศที่ตึกราชันนิรันดร์ตั้งอยู่ "และตอนนี้ มีทุนต่างชาติบางกลุ่มที่อยากได้ 'ช่องทางถูกกฎหมาย' เข้ามานั่งในบ้านเราใจจะขาด...ผมไม่เปิดประตูให้โจรที่กำลังจะแพ้คดี"

"งั้นฉันจะตอบพวกเขาว่า—" จ้าวเคออี๋จดลงสมุด "ประธานเราบอกว่ารวยพอแล้ว"

"อย่าเขียนแบบนั้น"

"ล้อเล่นค่ะ" เธอเก็บยิ้ม แล้วเปิดแฟ้มเล่มที่สอง สีหน้าเปลี่ยนเป็นโหมดศึก "เพราะเรื่องถัดไปไม่ตลกเลย—เมื่อเช้านี้ บอร์ดราชันนิรันดร์มีเดียประชุมวาระพิเศษ มีมติ 'ปรับโครงสร้างผู้บริหาร' และแขกที่เข้าประชุมด้วยตัวเอง..."

เธอวางภาพถ่ายระยะไกลลงกลางโต๊ะ

ชายวัยห้าสิบเศษในสูทเทาเงิน ผมหวีเรียบ ใบหน้าเหมือนนักการทูต รอยยิ้มเหมือนนายธนาคาร และดวงตา...เหมือนคนที่เคยเซ็นเอกสารปิดเหมืองทั้งเหมืองโดยไม่ถามว่าข้างล่างมีคนอยู่กี่คน

"เครเมอร์" หลินเฉินอ่านชื่อใต้ภาพ

ชื่อที่ไม่อยู่ในความทรงจำชาติก่อนของเขาเลยแม้แต่ตัวอักษรเดียว

"ผู้อำนวยการภาคตะวันออกของโครนอส บินถึงเมื่อวานด้วยเครื่องส่วนตัว" จ้าวเคออี๋เสียงเรียบ "พี่สือบอกว่าระดับการคุ้มกันของชายคนนี้...เทียบเท่าประมุขรัฐขนาดเล็ก"

"ผู้บังคับบัญชาที่ 'บินมาเอง' ตามรายงานวันรอบชิง" หลินเฉินจ้องภาพ

*โครนอสยกระดับจริงๆ แล้ว...และคนระดับนี้ ไม่บินข้ามโลกมาเพื่อแก้แค้นแทนลูกน้อง*

*มันมาเพราะของที่อยู่ใต้เกม—และอาจมาเพราะข้า*

"เกมเดินเร็วขึ้นแล้ว" เขาเก็บภาพถ่าย น้ำเสียงสงบแต่ทุกคนในห้องได้ยินคมในนั้น "ทุกฝ่าย เร่งของตัวเองให้พร้อม...ฝั่งโน้นเพิ่งเปลี่ยนตัวผู้เล่น เป็นตัวจริงระดับโลก"