50: รอบชิงชนะเลิศ (1): สิบนาทีแรกที่ชี้ชะตาสองโลก

วันชิงชนะเลิศศึกชิงจ้าวระดับประเทศ

สนามแปดหมื่นที่นั่งไร้ที่ว่างตั้งแต่สองชั่วโมงก่อนเริ่ม ยอดผู้ชมออนไลน์พุ่งทะลุ **หนึ่งร้อยหกสิบล้าน** สถิติสูงสุดของวงการบันเทิงประเทศทุกแขนง ป้ายไฟ "หลินเฉิน" กับ "เฉินเทียน" สว่างทั้งอัฒจันทร์

ใต้สนาม ห้องเตรียมผู้แข่งขัน

แคปซูลสีเงินหกเครื่องเรียงราย หมายเลขผู้เล่นติดเรียบร้อย หลินเฉินได้เครื่องหมายเลขหนึ่ง—"สุ่ม" ได้ตรงตามข่าวกรองทุกตัวอักษร

เขาเดินเข้าหามันอย่างสงบ ราวนักแสดงเดินเข้าฉากที่ซ้อมมาร้อยรอบ

*ตัวบันทึก—ทำงาน* *ทีมเทคนิคของเคออี๋—ประจำตำแหน่ง* *อวิ้นเอ๋อร์—สแตนด์บายห้องพากย์* *เกราะหิน—คุมทางออกหกจุด*

ฝาแคปซูลปิดลงเหนือใบหน้า

"เริ่มเกมกันเถอะ" เขากระซิบกับเพดานเหล็กเงา "ทั้งสองเกม"

---

【พิธีเชื่อมระบบ — การดำดิ่งเริ่มต้น】

วินาทีที่จิตสำนึกจมลงสู่โลกเสมือน หลินเฉินรับรู้ได้ทันที

มัน *ไม่เหมือนทุกครั้ง*

การดำดิ่งปกติเหมือนดิ่งลงน้ำอุ่น แต่ครั้งนี้ ใต้ผิวน้ำอุ่นมี "กระแส" บางอย่างไหลวนรอบจิตสำนึก แผ่วเบา เย็น และ **กำลังอ่าน**

การสแกนเริ่มแล้ว เร็วกว่าข่าวกรองบอกอีก—ตั้งแต่วินาทีแรกของการเชื่อม

*ใจเย็น* เขาบังคับคลื่นความคิดให้นิ่ง *แผนยังเดิน ตัวบันทึกเก็บหลักฐานอยู่ อีกเก้าสิบวินาที ทีมเทคนิคจะ—*

แล้วสิ่งที่ไม่มีในแผนของใครทั้งสองฝ่าย ก็เกิดขึ้น

กระแสเย็นที่กำลังอ่านจิตสำนึกเขา จู่ๆ ก็ **ชะงัก**

และอีกบางสิ่ง—มหึมา เก่าแก่ และอยู่ลึกกว่าโครงสร้างใดๆ ของเกม—ก็ตื่นขึ้นมา "มอง" กลับ

【...ตรวจพบการบุกรุกระดับแกนกลาง...】

【...ตรวจพบ: ผู้สังเกตการณ์ภายนอก / ภัยคุกคามระดับ 1...】

【...ตรวจพบ: ...ผู้กลับมา...?】

เสียงนั้นไม่ใช่เสียงระบบปกติ มันดังจาก *ทุกทิศ* ของจิตสำนึก ทุ้มลึกราวมหาสมุทรพูดได้ และคำสุดท้าย—**ผู้กลับมา**—ทำให้เลือดทั้งตัวของหลินเฉินเย็นวาบ

มันรู้

อะไรบางอย่างในแกนของเกมนี้ รู้ว่าเขาย้อนเวลามา

ในเสี้ยววินาทีเดียวกัน โลกภายนอกระเบิดเป็นความโกลาหล—

ห้องเทคนิคใต้สนาม จอของทีมโครนอสทั้งแถวกะพริบบ้าคลั่ง ตัวเลขสัญญาณที่ควรไหลเข้าเครื่องสแกน กลับไหล **ย้อนทาง** ชายผมทองหน้าซีดเผือดตะโกนภาษาต่างชาติ "ตัดการเชื่อมต่อ! ตัดเดี๋ยวนี้! มีบางอย่างกำลังสาวกลับมาตามสาย—"

ช้าไป

ทุกจอในห้องดับวูบ แล้วสว่างขึ้นพร้อมกัน แสดงอักษรโบราณที่ไม่มีในฟอนต์ใดของโลก ก่อนเปลี่ยนเป็นประโยคเดียว ภาษามนุษย์ เรียบง่าย และน่าขนลุกที่สุดเท่าที่ทีมวิศวกรข้ามชาติเคยเห็น

**【อย่าแตะต้องผู้เล่นของข้า】**

แล้วฮาร์ดแวร์สแกนมูลค่าสองร้อยล้านทั้งระบบ ก็ไหม้เป็นควันพร้อมกันทุกเครื่อง

---

บนสนาม คนแปดหมื่นเห็นแค่จอยักษ์กะพริบสองวินาที ก่อนกลับมาปกติ ระบบแข่งขันเดินต่อราวไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ในห้องพากย์ ถังอวิ้นเอ๋อร์ถือสคริปต์เปิดโปงที่เตรียมมาทั้งคืน มองสัญญาณจากทีมเทคนิคของเคออี๋ที่ส่งมางงๆ: *"เป้าหมายโดนทำลายไปแล้ว...แต่ไม่ใช่ฝีมือเรา ใครก็ไม่รู้ชิงทำก่อน"*

และในแคปซูลหมายเลขหนึ่ง หลินเฉินลอยอยู่ในห้วงการเชื่อมต่อที่สงบลงแล้ว หัวใจยังเต้นระรัว

เสียงมหึมานั้นแผ่วลงเหลือเพียงกระซีบสุดท้าย ก่อนจางหาย

【...จงมาที่หอจดหมายเหตุ... ผู้กลับมา... คำตอบของเจ้า รอที่นั่นมานานแล้ว...】

แล้วโลกเสมือนของสังเวียนรอบชิงก็ปรากฏขึ้นตามปกติ เสียงเชียร์จำลองดังกระหึ่ม คู่ต่อสู้ทั้งห้าของราชันนิรันดร์ยืนรออีกฟากสนาม

หลินเฉินยืนนิ่งกลางแสงไฟเสมือน มือกำซื่อโม่ที่...สั่นเบาๆ ราวดาบเองก็เพิ่งได้ยินเสียงนั้น

*แกนกลางของจ้านเสินมีตัวตน มันปกป้องข้า และมันเรียกข้าว่า "ผู้กลับมา"*

*คำถามสิบปี กำลังจะมีคำตอบ—หลังจบศึกนี้*

"กัปตัน!" เสียงมู่ชิงเสว่ปลุกเขาจากภวังค์ "เริ่มแล้ว! สภาพเจ้าโอเคไหม"

หลินเฉินสะบัดความคิดทิ้ง ชักดาบดำออกจากฝัก คมดาบเปล่งแสงกระหายศึก

"โอเคยิ่งกว่าโอเค" เขาตอบ เสียงกลับมาคมกริบ "จัดการเรื่องตรงหน้าก่อน—คว้าแชมป์ประเทศกันเถอะ ทุกคน"

【รอบชิงชนะเลิศ ศึกชิงจ้าวระดับประเทศ — แมตช์ที่ 1 เริ่ม!】