36: รอบชิงชนะเลิศ และหมากตัวสุดท้ายของเย่หาว

รอบชิงชนะเลิศศึกชิงจ้าวระดับเมือง: **เฉินเทียน ปะทะ ราชันนิรันดร์ (ทีมเอ)**

คู่ชิงที่ทั้งประเทศรอ ยอดจองตั๋วสนามจริงหมดในสี่นาที ยอดผู้ชมออนไลน์ก่อนเริ่มแข่งทะลุสี่สิบล้าน

กติการอบชิง: Best of 5 — ทีมไฟต์สามแมตช์ ชิงธงหนึ่ง ดันเจี้ยนหนึ่ง อุปกรณ์ตำนานปลดล็อกกลับมาใช้ได้ (ฝ่ายจัดไม่กล้าเล่นมุกเดิมหลังโดนถล่มทั้งโซเชียล)

แมตช์หนึ่ง ทีมไฟต์ 5v5

ทีมเอราชันนิรันดร์ไม่ใช่ทีมบี—ห้าคนนี้คือโปรลีกตัวจริงที่เย่หาวซื้อมาด้วยเงินรวมเกือบร้อยล้าน การประสานทีมระดับเครื่องจักร ไม่มีช่องโหว่นิสัยส่วนตัวให้อ่านง่ายๆ

เฉินเทียนแพ้แมตช์แรก

เป็นความพ่ายแพ้นัดแรกของทีม และสนามทั้งสนามเงียบราวโดนเทน้ำแข็ง

"ในที่สุดก็แพ้เป็น!" นักพากย์ฝั่งกลางตื่นเต้น "ราชันนิรันดร์เอพิสูจน์แล้วว่าเงินร้อยล้านซื้ออะไรได้!"

ห้องพักช่วงเบรก ซูเหยากำมือแน่น "ขอโทษนะ เมื่อกี้ฉันฮีลพลาดจังหวะ—"

"ไม่มีใครพลาด" หลินเฉินตัดบท น้ำเสียงกลับสบายผิดคาด "แมตช์แรกข้าจงใจให้พวกเจ้าเล่นเองทั้งหมด ไม่สั่งสักคำ"

"หา!? ทำไมคะ!" ถังอวิ้นเอ๋อร์ตาถลน

"เพราะข้าต้องการดูของจริงของทีมนั้นครบทุกใบ" เขาเปิดกระดานแทคติก นิ้วลากเส้นพรืดเดียวสิบจุด "และตอนนี้ได้ครบแล้ว—ตัวเปิดเกมของพวกมันคือมือดาบคู่หมายเลขเจ็ด ทุกเซ็ตเริ่มจากมัน คนคุมจังหวะจริงคือนักบวชไม่ใช่กัปตัน และสำคัญสุด...ทั้งห้าคนถูกฝึกมาให้เล่นตาม 'สคริปต์' พวกมันแข็งแกร่งที่สุดเมื่อเกมเดินตามแผน"

"แปลว่า?" มู่ชิงเสว่เลิกคิ้ว

"แปลว่าตั้งแต่แมตช์สอง เราจะไม่ให้เกมมีแผนอีกเลย" หลินเฉินยิ้ม "พังสคริปต์มันทุกสิบวินาที"

แมตช์สอง โลกได้เห็น "เฉินเทียนโหมดด้นสด"—การเล่นที่ไร้แพทเทิร์น สลับเลนมั่ว แลกเป้าประหลาด เปิดไฟต์ในจังหวะที่ตำราห้าม

นาทีที่หก มู่ชิงเสว่ทิ้งเลนกลางดื้อๆ เดินเข้าป่าไปยืนเฉยตรงจุดที่ไม่มีเหตุผลทางแทคติกใดรองรับ สคริปต์ของราชันนิรันดร์สะดุดทันที—แผนรับมือ "เสว่อู่เลนกลาง" ที่ซ้อมมาสามสิบรอบ ไม่มีหน้าไหนพูดถึง "เสว่อู่ยืนเล่นกับกระรอกในป่า"

และวินาทีที่เครื่องจักรลังเล ดาบใหญ่เพลิงนรกก็ตอบคำถามแทน—เธอไม่ได้ยืนเล่นกับกระรอก เธอยืนตรงจุดที่อีกสิบสองวินาทีถัดมา เส้นถอยของมือดาบหมายเลขเจ็ดจะลากผ่านพอดี

หนึ่ง-หนึ่ง

แมตช์สาม ราชันนิรันดร์เอแสดงให้เห็นว่าทำไมถึงแพงเกือบร้อยล้าน—พวกเขาโยนสคริปต์ทิ้งเหมือนกัน แล้วถอยกลับไปหาสิ่งที่เงินซื้อมาแต่แรก: ฝีมือดิบล้วนๆ มือดาบคู่หมายเลขเจ็ดเปิดโหมดแครี่ คมดาบเร็วจัดจนแม้แต่การอ่านล่วงหน้าก็ช่วยได้แค่ "รู้ว่าจะโดน แต่หลบไม่ทัน"

สอง-หนึ่ง ราชันนิรันดร์นำ

"ของจริงเนอะ" หลินเฉินพึมพำกลางเบรก มุมปากกลับยกขึ้น "ดี...ซื่อโม่กำลังจดจำคมดาบมันอยู่ ยิ่งแลกนาน ยิ่งจำชัด"

แมตช์สี่ บุกดันเจี้ยนแข่งเวลา—สนามถนัดที่สุดของเฉินเทียน และคราวนี้ไม่มีแมปลับ ไม่มีระเบียบ 47.2 ไม่มีของช่วยใคร

เกมจบแบบไม่ต้องลุ้น เฉินเทียนเร็วกว่าสองนาทีครึ่ง สถิติใหม่ของรายการอีกครั้ง พร้อมภาพจำใหม่ของวงการ: นักบวชสายฮีลที่ปล่อย HP ทีมแกว่งเลขหลักเดียวอย่างจงใจ กับนักธนูที่ใช้กับดักของดันเจี้ยนเป็นอาวุธสังหารมอนสเตอร์แทนทีม

สอง-สอง

แมตช์ตัดสิน: ชิงธงสนามกว้าง

สนามจริงแปดหมื่นคนลุกขึ้นยืนตั้งแต่เสียงนับถอยหลัง ยอดออนไลน์พุ่งทะลุเพดานเซิร์ฟเวอร์ถ่ายทอด

สิบนาทีแรกสูสีชนิดหายใจไม่ทั่วท้อง ธงสองฝั่งยังไม่มีใครแตะได้ การปะทะย่อยกระจายทั่วแมป แลกกันคนต่อคน หมากต่อหมาก

และตรงนี้เอง หมากตัวสุดท้ายของเย่หาวก็เดิน

กลางแมตช์ ขณะสกอร์สูสี จอยักษ์กลางสนามกะพริบวูบ แล้วขึ้นภาพที่ไม่ใช่เกม—ภาพถ่ายชายหนุ่มหน้าโรงพยาบาล ภาพหน้าหอพักตรอกเหลาเจีย ภาพบัตรนักศึกษา พร้อมตัวอักษรยักษ์

**【เปิดโปง! ตัวจริง "เงาธุลี" คือนักศึกษายากจน หลินเฉิน!? ใช้ข้อมูลวงในปั่นตลาดไอเทม หลอกลวงผู้เล่นทั้งเซิร์ฟ!?】**

"ระบบโดนแฮ็ก!?" ฝ่ายเทคนิควิ่งวุ่น แต่ภาพค้างอยู่เต็มสามสิบวินาที พร้อมกันนั้น บัญชีสื่อนับร้อยที่เตรียมไว้ก็กระหน่ำปล่อย "ข่าวสืบสวน" ชุดเดียวกันทั่วโซเชียล

แผน C ของเย่หาว: ถ้าชนะในสนามไม่ได้ ก็ระเบิดตัวตนมันกลางสนาม ให้สมาธิพัง ให้สื่อรุมทึ้ง ให้ภาพ "เทพ" กลายเป็น "นักปั่น" ต่อหน้าคนสี่สิบล้าน

สนามทั้งสนามปั่นป่วน เสียงแปดหมื่นคนปนกันเป็นคลื่นเดียวที่ไม่มีใครฟังใครรู้เรื่อง กล้องทุกตัวซูมหาทีมเฉินเทียน สี่สาวหน้าซีด

กรรมการสั่งพักแมตช์ฉุกเฉิน

บนจอยักษ์ ภาพเปิดโปงยังค้างเด่น ชื่อ "หลินเฉิน" กับคำว่า "หลอกลวง" ลอยอยู่เหนือสนามทั้งสนาม

ในวินาทีที่โลกทั้งใบรอดูว่าเด็กหนุ่มที่ความลับทั้งชีวิตเพิ่งถูกกระชากออกกลางที่แจ้ง จะพังลงต่อหน้าคนสี่สิบล้านยังไง...

คนที่ถูกเปิดโปง กลับยกมือขึ้น

ขอไมค์จากกรรมการสนาม