18: มารเพลิงถือกำเนิด ทัพสามพันแหลกกลางกองไฟ

วันที่ยี่สิบเอ็ดหลังเปิดเซิร์ฟ เวลาเที่ยงตรง

ท้องฟ้าทั้งทวีปเปลี่ยนเป็นสีแดงเพลิงในพริบตา

【ประกาศระดับเซิร์ฟเวอร์: ผนึกโบราณแห่งภูเขาไฟสลายเมฆแตกสลาย! บอสโลกตัวแรก【มารเพลิงเหยียนหมัว】Lv.30 ได้ถือกำเนิดแล้ว!】

【ผู้สังหารจะได้รับ: กล่องสมบัติมารเพลิง / ตำแหน่งเกียรติยศ【ผู้ดับเพลิงนรก】/ และ...สิทธิ์จับจองดินแดนแห่งแรกของเซิร์ฟ!】

บรรทัดสุดท้ายทำทั้งเซิร์ฟลุกเป็นไฟยิ่งกว่าตัวบอส

**สิทธิ์จับจองดินแดน**—รากฐานของระบบอาณาจักรผู้เล่นที่ทุกคนรอคอย ใครได้ครอง เท่ากับได้เก็บภาษี ได้ทรัพยากร ได้อำนาจกึ่งผูกขาดทั้งภูมิภาค

ภายในหนึ่งชั่วโมง เชิงภูเขาไฟสลายเมฆแน่นขนัดด้วยผู้เล่นกว่าแสนชีวิต

และที่แถวหน้าสุด ธงดำปักตราอักษร「นิรันดร์」สีทองนับพันผืนสะบัดพรึ่บพรั่บ—ทัพหลวงราชันนิรันดร์สามพันนาย จัดขบวนเป็นระเบียบราวกองทัพจริง

เย่หาวในชุดเกราะดำทองยืนบนแท่นบัญชาการ ID「หย่งเหิง」Lv.27 อันดับ 4 ของเซิร์ฟ (ไต่ขึ้นมาด้วยทีมเลเวลลิ่งส่วนตัวยี่สิบสี่ชั่วโมง)

"ฟังให้ชัด" เสียงเขาก้องผ่านเวทขยายเสียงทั่วสมรภูมิ "first kill ครั้งนี้คือของราชันนิรันดร์ กิลด์อื่นที่อยากลอง—เชิญ แต่อย่าหาว่าข้าไม่เตือน"

อำนาจเงิน อำนาจคน อำนาจสื่อที่ซื้อมา ทุกอย่างพร้อม

ครืนนนน—!!

ปล่องภูเขาไฟระเบิด ลาวาพุ่งทะลักเป็นน้ำพุนรก ร่างมหึมาสูงสามสิบเมตรค่อยๆ ยันตัวขึ้นจากทะเลเพลิง—กายหินหลอมละลายแตกลายแดงฉาน เขาโค้งคู่ลุกไหม้ ดวงตาคือหลุมเพลิงสองหลุม

【มารเพลิงเหยียนหมัว Lv.30 (บอสโลก) HP 5,000,000】

เสียงคำรามแรกของมัน ทำผู้เล่นแถวหน้าสองร้อยคนติดสถานะหวาดกลัวพร้อมกัน

"ทัพหน้า—บุก!!" เย่หาวฟันมือลง

สงครามมนุษย์ปะทะมารจึงเริ่มต้น

ลูกศรหมื่นดอกบดบังฟ้า เวทมนตร์ร้อยสีถล่มราวพายุ แท้งค์ห้าร้อยตั้งแนวสลับผลัดรับอาญาสิทธิ์เพลิง ปฏิบัติการระดับนี้ ต้องยอมรับว่าราชันนิรันดร์ซ้อมมาดีจริง

HP บอส: 4,950,000... 4,900,000...

"ไหลปกติ! รักษาจังหวะ!" ผู้บัญชาการสนามตะโกน

แต่บนเนินเขาห่างออกไป ทีมสี่คนนั่งดูอยู่เงียบๆ ถังอวิ้นเอ๋อร์เปิดสตรีมมุมสูง ยอดคนดูสามล้านและพุ่งไม่หยุด

"บอสคะ" เธอกระซิบ "เลือดมันลงช้าผิดปกติไหม ห้าล้านนะนั่น"

"ไม่ใช่ช้า" มู่ชิงเสว่ที่จ้องสมรภูมิด้วยตานักวิเคราะห์ตอบแทน "ดาเมจที่ขึ้นเป็นตัวเลขสีเทาเกือบหมด...โดนลดทอนมหาศาล"

"เกราะวิญญาณเพลิง" หลินเฉินพยักหน้า "ตอนนี้ดาเมจเข้าจริงแค่สิบเปอร์เซ็นต์ อีกสิบนาที เมื่อ HP แตะเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ บอสจะเข้าเฟสคลั่งรอบแรก แล้วของจริงจะเริ่ม"

"แล้วเราจะลงไปตอนไหนคะ"

"ตอนที่พวกเขาหมดหวังที่สุด" หลินเฉินตอบเรียบๆ "คนเราจะยอมรับความช่วยเหลือ ก็ตอนที่ความหยิ่งถูกเผาหมดแล้วเท่านั้น"

สิบนาทีถัดมา คำพูดของเขากลายเป็นจริงทุกตัวอักษร

HP บอสแตะ 90%—มารเพลิงเหยียนหมัวแหงนคำราม เกราะลาวาทั่วร่างลุกโชติช่วง แล้วมันก็ **ทุบพื้น**

คลื่นเพลิงวงแหวนแผ่ออกสามร้อยเมตร แนวแท้งค์ห้าร้อยที่ HP ถูกลดทอนมานานระเหยไปครึ่งในชั่วพริบตา ฝนอุกกาบาตเพลิงตามมาเป็นระลอก สนามรบที่เป็นระเบียบแตกกระเจิงเป็นนรกจริงๆ

"แนวหน้าพังแล้ว!! ฮีลตามไม่ทัน!"

"ทำไมดาเมจไม่เข้า!! ตีไปสองแสนเข้าจริงสองหมื่น มันเกราะอะไรวะ!!"

"ท่านประธาน เสียคนไปแปดร้อยแล้ว! ค่าซ่อมอุปกรณ์กับยาที่เผาไป...เกินงบสามเท่าแล้วครับ!"

บนแท่นบัญชาการ ใบหน้าเย่หาวบิดเบี้ยว

แผนที่วางมาเดือนหนึ่ง เงินที่ละลายไปหลักล้าน กำลังถูกเผาต่อหน้าต่อตา และที่แย่กว่านั้น—สตรีมของถังอวิ้นเอ๋อร์กำลังถ่ายทอดความล้มเหลวนี้สดๆ ให้คนห้าล้านดู

"ประธานครับ ถอยก่อนไหม รวบรวมข้อมูลแล้วค่อย—"

"ถอยแล้วหน้าข้าอยู่ไหน!!" เย่หาวตวาด "ระดมพลสำรองทั้งหมด! อัดยาไม่ต้องเสียดาย! ข้าไม่เชื่อว่าเงินจะถมมันไม่ตาย!!"

และในวินาทีที่ทัพสำรองพันคนสุดท้ายเคลื่อนเข้าสนาม

บนเนินเขา หลินเฉินลุกขึ้นยืน สะพายซื่อโม่ ในมือถือหินน้ำแข็งสีฟ้าที่เย็นจนอากาศรอบๆ เป็นเกล็ดขาว

"ได้เวลา"