177: เก็บกระดาน

โลกใช้เวลาสามเดือนเก็บกระดานหลังสงคราม EDEN และเมื่อฝุ่นจาง ภาพที่เหลือก็ชัดเจน

**ตระกูลเย่** — ผู้เฒ่าเย่เจิ้นถัง ที่เซ็นขายตระกูลให้สามเรือน ลงเอยในชั้นศาลพร้อมข้อหา "สมรู้ร่วมคิดกับองค์กรอาชญากรรมข้ามชาติ" หลักฐานเส้นเงินที่เคออี๋กับเจียงเฟยสะสมมาสามปี ถูกเปิดทีเดียวจนกระดิกตัวไม่ได้ เครืออวี้ไท่แตกเป็นเศษ และชื่อตระกูลเย่ที่เคยยิ่งใหญ่ ก็จบลงบนหน้าหนังสือพิมพ์ในฐานะบทเรียน

เย่หาวไม่ไปฟังคำพิพากษาของอา

"ข้าส่งหลักฐานเอง ข้าไม่หนีความจริงข้อนั้น" เขาบอกหลินเฉิน "แต่ข้าจะไม่ไปยืนดูตอนมันล้ม—ตระกูลตัดข้าก่อน ข้าแค่เซ็นรับ ส่วนที่เหลือ ให้กฎหมายทำหน้าที่ ข้าไปเปิดร้านเน็ตสาขาสองดีกว่า"

**ไรเดล** (ชายผมทอง) ถูกพิพากษาจำคุกยาวในคดีคนป่วยเรือนเพาะชำ **เครเมอร์** ให้การเป็นพยานตามเงื่อนไข เปิดโปงโครงสร้างสามเรือนทั้งระบบ แลกกับโทษที่ลดลง—ความยุติธรรมที่ไม่สมบูรณ์แบบ แต่เป็นจริง

และที่สำคัญที่สุด: **ผู้ป่วยทุกคน**—จากคดีโครนอสสองร้อยเจ็ดคน จากเรือนเพาะชำหลายร้อยคน—ฟื้นครบทุกคน ด้วยวิธีการของกู้เหวินซี ที่ตอนนี้กลายเป็นมาตรฐานการแพทย์ระดับโลก

---

ส่วน **ฉินเสว่**—พิธีกรที่กดถ่ายทอดสดเรือนเพาะชำในคืนที่โลกเกือบหลับ—กลายเป็นชื่อที่ทั้งโลกรู้จักในความหมายใหม่

ภาพคืนนั้นถูกใช้เป็นหลักฐานในศาลสิบสองประเทศ ตัวเธอบินไปให้การมาแล้วสามทวีป สถานีระดับโลกสี่เจ้ายื่นสัญญาที่สื่อเรียกว่า "ค่าตัวประวัติศาสตร์"—และทั้งหมดถูกปฏิเสธด้วยประโยคเดียวในรายการ「คุยตรง」

"คืนนั้นฉันไม่ได้ถ่ายเพราะเป็นนักข่าวที่เก่ง" เธอพูดหน้ากล้อง "ฉันถ่ายเพราะมีทีมหนึ่งเชื่อว่า แม้แต่คนที่ระบบเคยใช้เป็นเครื่องมือ ก็เลือกยืนข้างที่ถูกได้—สัญญาฉบับไหนก็ซื้อสิ่งนั้นไม่ได้ค่ะ"

หลังจบรายการวันนั้น หลินเฉินรอเธออยู่หน้าสตูดิโอ พร้อมชาร้อนหนึ่งแก้ว

"เหนื่อยไหม สามทวีปในเดือนเดียว"

"เหนื่อย" ฉินเสว่รับแก้ว ยิ้มแบบที่สมัยเป็น "แจกันของระบบ" ไม่เคยยิ้มได้ "แต่เป็นความเหนื่อยที่หลับสบาย—สมัยก่อนฉันอ่านสคริปต์ที่คนอื่นเขียน ไม่เหนื่อยเลยสักวัน แต่ไม่เคยหลับสนิทสักคืน"

เธอเล่าโปรเจกต์ใหม่ให้ฟัง: สารคดีตามชีวิตผู้ป่วยเรือนเพาะชำหลังตื่น—"คนที่ถูกระบบใช้ ควรมีคนตามไปฟังเสียงพวกเขาจนจบ ไม่ใช่แค่ตอนเป็นข่าว"

"ถังบอกว่าช่วงนี้คุณปฏิเสธทุกงานที่เกี่ยวกับงานแต่งของผมด้วย" หลินเฉินเอ่ย "ทั้งที่เรตติ้งน่าจะ—"

"เรื่องของคุณกับซูเหยา ให้คนที่อยู่ในรูปเล่าเถอะค่ะ" ฉินเสว่ตอบเร็วเกินไปนิดหนึ่ง แล้วกลบด้วยรอยยิ้มอาชีพที่สมบูรณ์แบบ "ฉันขอเล่าเรื่องของคนที่ไม่มีใครเล่าดีกว่า—มันคืองานที่ฉันทำได้ดีที่สุด"

หลินเฉินมองเธอครู่หนึ่ง...แล้วไม่ถามต่อ

บางคำตอบ ควรรอให้เจ้าตัวพร้อมเล่าเอง

---

แต่กระดานไม่ได้มีแต่การเก็บซาก—มันมีการเปิดเกมใหม่ด้วย

【ประกาศจากผู้พัฒนา《จ้านเสิน》】

【World Series ฤดูกาลที่ 2 — เปิดรับสมัครแล้ว】 【ระบบใหม่: "พันธสัญญาผู้เล่น" บังคับใช้เต็มรูปแบบ — สวัสดิการ สุขภาพ และสิทธิ์ของนักกีฬาทุกระดับ ประกันโดยตัวเกม】 【และเพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้ที่ปกป้องวงการในปีที่ผ่านมา: มาตรฐาน "พันธสัญญานักกีฬาสากล" ถูกบรรจุเป็นกติกาทางการของรายการ】

ประกาศไร้ลายเซ็นเช่นเคย—มาจาก "ผู้สร้าง" ที่ตอนนี้ทีมรู้แล้วว่าเป็นปริศนาที่ใหญ่กว่าทุกอย่าง

แต่สำหรับโลก มันคือข่าวที่รอคอย: เวทีโลกกลับมา และคราวนี้ ปลอดภัยสำหรับทุกคน

"พันธสัญญานักกีฬาที่เราตั้ง กลายเป็นกติกาโลกแล้ว" ถังอวิ้นเอ๋อร์อ่านประกาศ ตาเป็นประกาย "สิ่งที่เราสู้มา...มันกลายเป็นมาตรฐานถาวรของวงการ"

"นั่นแหละชัยชนะที่แท้จริง" หลินเฉินมองประกาศ "ไม่ใช่ถ้วย ไม่ใช่เงิน—แต่คือวันที่สิ่งที่เราเชื่อ กลายเป็นสิ่งที่โลกถือเป็นปกติ"

"และข่าวดีที่สุด" จ้าวเคออี๋เปิดเอกสารใบสมัครรายการ "ปีนี้มีทีมหน้าใหม่จากประเทศเราเข้ารอบคัดเลือกระดับโลกด้วย—นอกจากเฉินเทียน"

หลินเฉินดูชื่อทีม แล้วยิ้ม

**ZERO** — ทีมของเย่หาว

"อดีตราชันแห่งวงการ จะได้ขึ้นเวทีโลกครั้งแรก" เขาเอ่ย "ในฐานะทีมรากหญ้าที่สร้างจากร้านเน็ตเก่า—วงจรนี้สวยจริงๆ"

ข้อความจากเย่หาวเด้งเข้ามาราวรับรู้

*"เห็นชื่อ ZERO ในรายชื่อคัดเลือกโลกแล้วใช่ไหม"*

*"จดไว้ หลินเฉิน — สามปีที่ข้าบอกว่าจะแย่งแชมป์จากเจ้า ข้าไม่ได้พูดเล่น / World Series ฤดู 2 นี้ ถ้าเราเจอกัน ข้าจะไม่ออมมือ เพราะการให้เกียรติคู่แข่งที่ดีที่สุด คือการสู้เต็มที่"*

*"แต่ก่อนถึงวันนั้น — ข้าได้ยินว่าเจ้ากำลังจะแต่งงาน จริงไหม"*

หลินเฉินพิมพ์ตอบ

*"จริง — เลือกฤกษ์อยู่ ยายข้างบ้านกับแม่ตีกันเรื่องวันมงคลมาสามวันแล้ว"*

*"งั้นข้ามีของขวัญแต่งงานให้"* คำตอบกลับมา *"แมตช์การกุศล เฉินเทียน vs ZERO ก่อนงานแต่ง — และข้าจะสู้เต็มที่ ของขวัญที่ดีที่สุดที่คู่แข่งให้กันได้ คือแมตช์ที่ไม่มีใครออมมือ"*

*"รับ"* หลินเฉินตอบ *"และขอบใจ — เย่หาว"*

---

ค่ำนั้น หลินเฉินยืนบนดาดฟ้านครคนเดียวสักครู่ ก่อนทีมจะมารวมตัว

สามปีกว่าของสองชาติ ผ่านมาเหมือนภาพยนตร์—กองเลือดในตรอก ข้าวต้มชามแรก ดวลแรกกับมู่ชิงเสว่ บอสโลกตัวแรก ตึกที่ซื้อคืน สงครามโครนอส แชมป์ประเทศ หอจดหมายเหตุ แชมป์โลก EDEN ประตู และตอนนี้—

ความสงบ

ความสงบที่เขาไม่เคยมีในชาติก่อน แม้แต่วันเดียว

มือถือสั่น ข้อความจากซูเหยา

*"แม่กับยายหลี่ตกลงฤกษ์ได้แล้ว!! (หลังเถียงกันสามวัน หมอดูคนที่สามตัดสิน) — ลงมากินข้าวเย็น เดี๋ยวเล่าให้ฟัง คุณเจ้าบ่าว"*

หลินเฉินอ่านแล้วหัวเราะ มองจันทร์เสมือนเหนือนคร เป็นครั้งสุดท้ายของค่ำนี้

แล้วเดินลงไปกินข้าวเย็น—ตามสัญญา ที่ให้บ้านไว้ทุกวัน