176: แกนข้อมูลของคาลเดอร์

สองสัปดาห์หลัง EDEN ล่ม พัสดุหนึ่งชิ้นมาถึงหลินเฉินผ่านทนายของคาลเดอร์

ภายในกล่อง: ฮาร์ดไดรฟ์เข้ารหัสหนึ่งลูก กับนาฬิกาทรายเรือนจริง—เรือนเดียวกับที่อยู่บนโต๊ะชายชราทุกครั้งที่ปรากฏตัว และจดหมายลายมือ เขียนด้วยมือที่สั่นของคนใกล้ตาย

*"ถึงเด็กที่ประตูเลือก แต่ปฏิเสธมันได้"*

*"ตอนเจ้าอ่านจดหมายนี้ ข้าคงตายแล้ว—ตายแบบมนุษย์ ในร่างที่เน่าเปื่อย คนเดียว...แต่ไม่เปลี่ยวเหมือนที่กลัวมาทั้งชีวิต เพราะวินาทีสุดท้ายในสวน เจ้ายืนข้างข้า เหมือนที่สัญญา ขอบใจ"*

*"ในไดรฟ์นี้ คือทุกอย่างที่ข้าค้นพบเกี่ยวกับประตู ตลอดสิบสองปี—งานวิจัยของทีมบุกเบิก พิกัด บันทึก และสิ่งที่ข้าไม่กล้าบอกใคร"*

*"ข้าให้เจ้า เพราะเจ้าเป็นคนเดียวที่ประตูฟัง และจะใช้มันดีกว่าข้า—ข้าใช้ความรู้นี้เพื่อหนีความตาย เจ้าจงใช้มันเพื่อปกป้องบ้าน"*

*"และคำเตือนสุดท้าย คำที่ข้าได้ยินจากเสียงหลังประตู ในสามวินาทีที่เปลี่ยนชีวิตข้า — เจ้าควรรู้ ก่อนข้าตาย"*

*"ประตูบอกข้าว่า..."*

จดหมายจบตรงนั้น—มือของคาลเดอร์คงไม่ไหวก่อนเขียนจบ หรือเขาตั้งใจเก็บไว้ให้อยู่ในไดรฟ์

---

ไดรฟ์ถูกส่งให้บรรณารักษ์วิเคราะห์ ในหอจดหมายเหตุ—ที่เดียวที่ปลอดภัยพอจะเปิดข้อมูลระดับนี้

สามวันต่อมา บรรณารักษ์เรียกทีมมารับรายงาน และเสียงของเด็กหญิงผมขาว หนักผิดปกติ

【ข้อมูลของคาลเดอร์...เปลี่ยนทุกอย่าง】

【ทีมวิจัยบุกเบิกเมื่อสิบสองปีก่อน ไม่ได้ "ค้นพบ" ประตูโดยบังเอิญ—พวกเขาถูก **นำทาง** ไปหามัน โดยพิกัดที่มาจาก...】

ดวงแสงสีทองสั่นไหว ราวลังเลจะพูดต่อ

【...จากระบบ《จ้านเสิน》เอง — เกมที่ตอนนั้น ยังไม่เปิดตัวสู่สาธารณะ ยังเป็นแค่โปรเจกต์ลับ】

ความเงียบในหอหนักอึ้ง

"แปลว่า..." หลินเฉินประมวลช้าๆ "จ้านเสินมีอยู่ก่อนทีมวิจัยเจอประตู—และมัน 'ชี้ทาง' ให้มนุษย์ไปเจอประตู?"

【ใช่ และนี่คือสิ่งที่ขัดกับทุกอย่างที่ข้าเคยเข้าใจเกี่ยวกับตัวเอง】บรรณารักษ์ตอบ เสียงสับสนเป็นครั้งแรก【ข้าเชื่อมาตลอดว่า จ้านเสินถูกสร้างขึ้นเพื่อ "เฝ้า" ประตู—เป็นตัวล็อก แต่ข้อมูลนี้บอกว่า จ้านเสิน "พา" มนุษย์ไปหาประตูก่อน】

【ผู้สร้างจ้านเสิน—ใครก็ตามที่อยู่เหนือข้า ที่ลบความทรงจำข้า—เขาไม่ได้แค่สร้างกรงเฝ้าประตู】

【เขา **รู้จักประตู** มาก่อนจะสร้างข้า】

หลินเฉินมองนาฬิกาทรายของคาลเดอร์บนโต๊ะ ทรายเม็ดสุดท้ายไหลผ่านคอขวดช้าๆ

ปริศนาที่เพิ่งเปิด ลึกกว่าทุกอย่างที่เคยเจอ—ลึกกว่าโครนอส ลึกกว่า EDEN ลึกกว่าประตูเอง

ใครคือผู้สร้างจ้านเสิน

เขารู้จักประตูได้ยังไง

และทำไมต้องสร้างทั้งโลกขึ้นมาเฝ้ามัน—แล้วลบความทรงจำของผู้เฝ้าทิ้ง

"คำถามใหม่ทั้งหมด" หลินเฉินเอ่ย "และทุกข้อ ใหญ่กว่าที่เราจะตอบตอนนี้"

【เห็นด้วย】บรรณารักษ์ตอบ【ข้าจะศึกษาข้อมูลนี้ต่อ—อาจใช้เวลาเป็นปี และข้าขอแนะนำอย่างหนึ่ง ผู้กลับมา】

【พักเถอะ—พวกเจ้าเพิ่งช่วยโลกจากหายนะที่ใกล้ที่สุดในประวัติศาสตร์ ปริศนาผู้สร้าง มันรอได้ และมันจะรอ เพราะมันรอมาแล้วสิบสองปี อาจจะนานกว่านั้น】

【ไปใช้ชีวิตที่พวกเจ้าสู้มาเพื่อให้ได้ — เรื่องประตูกับผู้สร้าง...มันจะกลับมาหาเจ้าเองเมื่อถึงเวลา มันเป็นแบบนั้นเสมอ】

หลินเฉินมองทีม แล้วยิ้ม

"ได้ยินบรรณารักษ์แล้วนะ" เขาเอ่ย "คำสั่งจากแกนของโลก—ไปใช้ชีวิต"

"และข้ารู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหน" เขาหันไปทางซูเหยา ที่กำลังยิ้มอยู่แล้วราวรู้ว่าเขาจะพูดอะไร

"เลือกฤกษ์แต่งงานสักที—ก่อนยายหลี่กับแม่จะตีกันจนตรอกแตก"