167: สงครามสองโลก: สวนที่กำลังตื่น

EDEN ในวันเทศกาล ไม่เหมือนวันที่ทีมเคยเข้ามาเจรจา

สวนที่เคยงดงามแต่ว่างเปล่า ตอนนี้เต็มไปด้วยชีวิต—สามร้อยล้านจิตสำนึกดำดิ่งพร้อมกัน ทุ่งทองคลาคล่ำผู้คน เมืองลอยฟ้าสว่างไสว เสียงหัวเราะ เสียงตื่นเต้นของคนที่เชื่อว่ามาเจอสวรรค์

และใต้ความสุขทั้งหมดนั้น—【เห็นความผิดปกติของโลก】ของดวงตราขั้นสอง ส่งภาพที่ทำให้ทีมขนลุก

เส้นแสงบางๆ นับสามร้อยล้านเส้น—หนึ่งเส้นต่อหนึ่งคน—ไหลออกจากทุกร่าง มุ่งสู่ทิศเดียว: ขึ้นไปกลางฟ้า สู่จุดที่เมฆม้วนตัวเป็นวังวน

เซิร์ฟลอยฟ้า แกนพิธี

สวนกำลังดูดวิญญาณคนทั้งสามร้อยล้าน ไปเลี้ยงหัวใจของมันเอง

"ทุกคนยิ้มอยู่..." ถังอวิ้นเอ๋อร์มองฝูงชน เสียงสั่น "ไม่มีใครรู้ว่าตัวเองกำลังถูกสูบ"

"นั่นแหละที่โหดที่สุด" หลินเฉินจ้องวังวนกลางฟ้า "ความฝันที่สวยพอ จะทำให้คนยินดีจ่ายด้วยตัวเอง—แผนเริ่มแล้ว ทุกคนแยกย้าย"

**เหยียนซิ่นกับพันธมิตร** กระจายไปขอบสวน เปิด "ทางอพยพ"—ประตูแสงที่บรรณารักษ์ค้ำไว้ พร้อมระบบเตือนผู้เล่นผ่านทุกช่องทาง: *"ออกจากเกมเดี๋ยวนี้ — คุณกำลังตกอยู่ในอันตราย"*

แต่คำเตือนแพ้ความสุข—คนส่วนใหญ่เมินมัน บางคนหัวเราะเยาะ บางคนคิดว่าเป็นอีเวนต์ในเกม

"พวกเขาไม่ยอมออก" มอร์กาน่ารายงานจากแนวอพยพ เสียงตึงครั้งแรกตั้งแต่รู้จัก "เราเปิดประตูแล้ว แต่ไม่มีใครเดินเข้า—พวกเขากำลังสนุก เราจะลากคนสามร้อยล้านออกจากความสุขของตัวเองได้ยังไง"

ในวอร์รูมโลกจริง คำถามเดียวกันก้องอยู่—และคนตอบคือคนที่เคยสร้างกรงขังคนมาก่อน

"ปล่อยให้ผมจัดการเรื่องนี้" เสียงเย่หาวแทรกเข้าสาย "ผมเคยใช้ความสุขปลอมขังคนทั้งกิลด์—ผมรู้ว่ามันพังตรงไหน"

"คนจะไม่ออกจากสวรรค์เพราะมีคนบอกว่ามันคือนรก" เขาเอ่ย "แต่คนจะออก ถ้าสวรรค์เริ่มแสดงให้เห็นว่ามันคือนรกด้วยตาตัวเอง—ฉินเสว่ พร้อมถ่ายทอดสดไหม"

"พร้อมตลอด" เสียงฉินเสว่

"งั้นทำตามนี้"

---

แผนของเย่หาวเรียบง่ายและโหดร้าย—มันคือความจริง ฉายสด

ฉินเสว่ตัดสัญญาณเข้าจอกลางของ EDEN เอง (ผ่านช่องโหว่ที่เจียงเฟยเจาะไว้) และสิ่งที่ฉายไม่ใช่คำเตือน ไม่ใช่กราฟ ไม่ใช่งานวิจัย

มันคือ **ภาพสด** จากเรือนเพาะชำ—ที่เด็กฝึกที่หนีกลับมาให้พิกัด และทีมเจาะภาพได้

ร่างผู้เล่นนับร้อยที่ "ไม่ตื่น" ลอยต่อสายเลี้ยงรากเทียม ในห้องที่ EDEN ซ่อนไว้ลึกที่สุด พร้อมเสียงพากย์ของฉินเสว่ที่เรียบ ชัด และเย็นจนแสบ

*"นี่คือผู้เล่น EDEN ที่ดำดิ่งลึกที่สุด—คนที่สวนรักมากที่สุด คนที่ได้รางวัลเยอะที่สุด"*

*"และนี่คือที่ที่พวกเขาอยู่ตอนนี้ ขณะที่คุณกำลังสนุกในสวน"*

*"เส้นแสงที่ไหลออกจากตัวคุณไปกลางฟ้า—มันไปสิ้นสุดที่นี่ ที่ร่างเหล่านี้ คุณคือคนต่อไป ถ้าคุณไม่ออกตอนนี้"*

ภาพเรือนเพาะชำ ฉายทั่วสวน ทั่วโลก พร้อมกัน

และสวนสวรรค์ ก็เริ่มแตกตื่น

ฝูงชนที่กำลังยิ้ม หยุดยิ้ม คนเริ่มมองเส้นแสงที่ไหลออกจากตัวเอง คนเริ่มเห็นวังวนกลางฟ้าด้วยตาใหม่ และเสียงตื่นตระหนกก็ลามจากจุดหนึ่งสู่ทั้งสวน เร็วกว่าไฟลามทุ่ง

"ตอนนี้!" เย่หาวสั่ง "เปิดทางอพยพให้กว้างที่สุด—คนจะวิ่งแล้ว!"

ประตูแสงทั่วขอบสวนสว่างจ้า และฝูงชนสามร้อยล้านที่เพิ่งเห็นนรกใต้สวรรค์ ก็เริ่มแห่หนี—วิ่งเข้าทางอพยพที่พันธมิตรหกชาติ ธุลีหมื่นคน และเหยียนซิ่นเปิดรอ

การอพยพครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์เกม เริ่มขึ้น

แต่ในวินาทีเดียวกัน วังวนกลางฟ้าก็ตอบโต้

【รากเทียม: 94%...】

ทั่วทั้งสวน ทุ่งดอกไม้ทองเริ่มเปลี่ยนสี—จากทองอบอุ่น เป็นทองซีดที่บิดเบี้ยว ดอกไม้เริ่มเหี่ยว ท้องฟ้าเริ่มแตกเป็นรอยร้าว และจากวังวนกลางฟ้า เสียงหนึ่งก็ดังลงมา—ทุ้มลึก ไร้อารมณ์ และเก่าแก่กว่าทุกอย่าง

ไม่ใช่เสียงคาลเดอร์

มันคือเสียงของสิ่งที่อยู่หลังประตู—ตื่นขึ้น พอจะสังเกตว่ามีอาหารกำลังหนี

【...ทำไม...อาหารของข้า...กำลังเดินจากไป...】

"มันรู้ตัวแล้ว" หลินเฉินจ้องวังวน รู้สึกถึงสายตาเก่าแก่ที่หันมามองทั้งสวน "และมันจะไม่ปล่อยอาหารง่ายๆ—ทีม เร่งมือ! เราต้องถึงแกนพิธีก่อนมันปิดทางอพยพ!"

ทีมห้าคนกับวิญญาณดาบ พุ่งขึ้นฟ้า—สู่วังวนที่สิ่งหลังประตูกำลังตื่น

แต่ฟ้าระหว่างพวกเขากับวังวน ไม่ได้ว่างเปล่า

ทั่วทั้งชั้นเมฆ แสงทองนับหมื่นจุดเริ่มสว่างขึ้นพร้อมกัน—ก่อร่างเป็นเงาที่เคลื่อนไหวเหมือนมนุษย์ แต่ไม่ใช่มนุษย์ ดอกไม้ทองที่บิดเบี้ยวประกอบกันเป็นกองทัพ ขวางทางขึ้นทุกเส้น

"สวนตื่นแล้ว" มู่ชิงเสว่ชักดาบเพลิงนรก "และมันส่งคนสวนมาต้อนรับ"

และในวินาทีเดียวกัน—อีกซีกโลกหนึ่ง กลางพายุหิมะขั้วโลก วิทยุของกองเรือพลเรือนสิบสี่ลำก็ดังขึ้นพร้อมกัน ด้วยเสียงของจ้าวเคออี๋

*"ทุกลำ—สัญญาณมาแล้ว เริ่มปฏิบัติการ"*

สงครามสองโลก เปิดฉากเต็มรูปแบบ