126: โลกหลังแชมป์

หนึ่งสัปดาห์หลังคืนที่โลกทั้งใบนอนดึก เครื่องบินของทีมแชมป์โลกก็แตะรันเวย์บ้านเกิด

ขบวนรถเปิดประทุนแล่นผ่านถนนกลางเมืองหลวง ท่ามกลางคนสองล้านที่มารอรับทีมแชมป์โลกกลับบ้าน

กระดาษสีโปรยจากตึกสองฝั่งถนนราวหิมะ เด็กนับหมื่นถือป้ายวาดเอง ผู้เฒ่าผู้แก่ยืนปาดน้ำตาริมทาง—ภาพแบบที่ประเทศนี้เคยมีให้เฉพาะวีรบุรุษสงครามกับนักบินอวกาศ

วันนี้มันเป็นของเด็กห้าคนกับเกมหนึ่งเกม

"ยอดผู้ชมพิธีรับขบวน...ร้อยสามสิบล้าน" ถังอวิ้นเอ๋อร์อ่านตัวเลขแล้ววางมือถือ "เอ๋อร์เลิกตกใจกับตัวเลขแล้วค่ะ ชินแล้ว โลกนี้ไม่มีอะไรเซอร์ไพรส์เอ๋อร์ได้แล้ว"

"มูลค่าบริษัทประเมินใหม่เช้านี้ หนึ่งหมื่นสองพันล้าน" จ้าวเคออี๋เอ่ยเรียบๆ จากเบาะหน้า

"...ขอถอนคำพูดค่ะ"

ตัวเลขหลังแชมป์โลกไหลมาเหมือนเขื่อนแตก—สปอนเซอร์ระดับโลกสามสิบเจ้าต่อคิว ลิขสิทธิ์ถ่ายทอดทุกทวีป ข้อเสนอเปิดสาขาต่างประเทศ และจดหมายจากหน่วยงานรัฐสิบสองฉบับที่ขึ้นต้นด้วยคำว่า "ขอเรียนเชิญ"

วงการทั้งวงการก็เปลี่ยนไปในเจ็ดวัน—ยอดสมัครศูนย์ฝึกเยาวชนทุกสาขาพุ่งสี่สิบเท่าจนต้องปิดรับชั่วคราว ลีกอาชีพประกาศขยายจากสิบสองทีมเป็นยี่สิบ มหาวิทยาลัยสามแห่งเปิดหลักสูตร "วิทยาศาสตร์อีสปอร์ต" และร้านเน็ตเล็กๆ ทั่วประเทศติดป้ายเหมือนกันโดยไม่ได้นัด: "จุดเริ่มต้นของแชมป์โลก ก็ร้านแบบนี้แหละ"

ที่ลานหน้าศูนย์ฝึกตรอกเหลาเจีย เด็กหญิงตัวเล็กคนหนึ่งยืนเขย่งเท้าแตะป้ายชื่อศูนย์—ท่าเดียวกับที่เด็กฝึกรุ่นพี่ทุกคนทำก่อนเข้าซ้อม

"หนูอยากเป็นเหมือนพี่เอ๋อร์เอ๋อร์ค่ะ" เธอบอกครูฝึก "ยืนทิศเดียวก็ได้ ขอแค่ทั้งทีมไว้ใจ"

ประโยคจากปากเด็กเจ็ดขวบ กลายเป็นพาดหัวข่าววันถัดมา—และคนทั้งวงการก็รู้พร้อมกันว่า สิ่งที่เปลี่ยนไปไม่ใช่แค่ตัวเลข

แต่ในรถคันเดียวกัน คนที่ยุ่งที่สุดกลับไม่ใช่ฝ่ายธุรกิจ

กู้เหวินซีนั่งท้ายขบวน เปิดแท็บเล็ตตรวจผลเลือดและคลื่นสมองหลังทัวร์นาเมนต์ของทั้งห้าคน—ที่เธอบังคับเจาะตั้งแต่เช้าวันแรกที่เครื่องลงจอด

"สรุปสุขภาพทีมแชมป์โลก" เธอประกาศกลางรถโดยไม่สนขบวนพาเหรด "ทุกคนผ่านเกณฑ์ แต่มีเรื่องที่หมอไม่ชอบ—ค่าความล้าระบบประสาทของทุกคน สูงกว่าหลังศึกระดับประเทศสามเท่า ทั้งที่ชั่วโมงแข่งพอกัน"

"แมตช์มันเครียดกว่าไงคะหมอ" ถังเดา

"ความเครียดอธิบายได้แค่ครึ่งเดียว" หมอสาวขมวดคิ้ว "อีกครึ่ง...มาจากระยะเวลา 'ซิงก์ลึก' ที่นานขึ้นเรื่อยๆ—อุปกรณ์รุ่นใหม่ดำดิ่งลึกขึ้นทุกปี ผู้เล่นสนุกขึ้น สมจริงขึ้น และสมองทำงานหนักขึ้นโดยไม่มีใครวัด ทั้งวงการกำลังวิ่งเข้าหาอะไรบางอย่างที่การแพทย์ยังไล่ตามไม่ทัน"

"ฉันจะเริ่มเก็บข้อมูลเรื่องนี้จริงจัง ตั้งชื่อไว้แล้ว—**ภาวะล้าซิงก์**" เธอมองทีมทั้งห้า "และพวกคุณห้าคนคือกลุ่มตัวอย่างที่ดีที่สุดในโลก ยินดีด้วยค่ะ ได้เป็นหนูทดลองของหมอไปตลอดชีพ"

"เกียรติอย่างยิ่งครับหมอ" หลินเฉินตอบจริงจัง—เพราะสัญชาตญาณสองชาติบอกว่างานวิจัยชิ้นนี้ จะสำคัญกว่าที่ทุกคนในรถคิด

---

งานเลี้ยงฉลองแชมป์โลกของบริษัท จัดที่เดียวที่เป็นไปได้—ตรอกเหลาเจีย โต๊ะยาวที่สุดในประวัติศาสตร์ตรอก ทอดจากหัวตรอกจรดท้าย

กลางงาน ระหว่างแม่กำลังเล่าเรื่องห่านรอบที่ร้อยให้แขกใหม่ฟัง จอข่าวใหญ่ที่ลุงฉางตั้งไว้ก็เปลี่ยนเป็นข่าวด่วนต่างประเทศ

**「ข่าวเศรษฐกิจโลก: กองทุน Tri-Hour ประกาศจัดงานแถลง 'การลงทุนแห่งทศวรรษ' สัปดาห์หน้า ณ เจนีวา — วงในชี้: โปรเจกต์เกม VR ระดับโลก」**

ภาพประกอบข่าว: เครเมอร์ในสูทเนี้ยบ ยืนยิ้มหน้าโลโก้ใหม่—ต้นไม้สีทองในวงแหวนแก้ว

เสียงงานเลี้ยงยังดังต่อ ไม่มีใครสนข่าวเศรษฐกิจต่างประเทศ

ยกเว้นโต๊ะเดียว ที่ตะเกียบหลายคู่วางลงพร้อมกัน

"มาแล้ว" หลินเฉินมองโลโก้ต้นไม้ทองนั้นนิ่ง

*หลังแชมป์โลกพอดีเป๊ะ—รอให้เวทีของเราจบ แล้วเปิดเวทีของมัน...จังหวะแบบนักลงทุน*

"โปรเจกต์เกม VR..." มู่ชิงเสว่เสียงเรียบ "ของที่ตระกูลเย่เคยปูทางให้ ก่อนโดนเราถอนสัญญา—มันคือเรื่องเดียวกันใช่ไหม"

"เรื่องเดียวกัน" เจียงเฟยยืนยันผ่านลิงก์จากห้องไร้หน้าต่าง "และผมเพิ่งได้สเปกหลุดจากสายในวงการฮาร์ดแวร์—พวกมันสั่งผลิตแคปซูล VR รุ่นใหม่ล็อตแรก **ห้าล้านเครื่อง** กำหนดส่งมอบสามเดือน...ใครจะเปิดเกมใหม่ด้วยกำลังผลิตระดับนั้นครับ ถ้าไม่มั่นใจว่ามีของที่โลกต้องแห่เล่น"

ห้าล้านเครื่อง สามเดือน

"และชื่อเกม จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าทั่วโลกแล้วเมื่อวาน" เจียงเฟยส่งภาพขึ้นจอ

ตัวอักษรเรียบหรูใต้ต้นไม้สีทอง

**EDEN**

หลินเฉินมองชื่อนั้น แล้วความทรงจำก็ประกอบร่างเอง—รหัส "สวน" ในเอกสารเก่า รากเทียม 97.2% ดาต้าเซ็นเตอร์ ศูนย์สุขภาพการนอน เงินที่เผาไม่อั้น

*สวนอีเดน...พวกมันไม่ได้สร้างเกม*

*พวกมันสร้าง "โลก" ของตัวเอง—โลกที่ไม่มีบรรณารักษ์ ไม่มีผนึก ไม่มีล็อก*

*โลกที่พวกมันเป็นพระเจ้าเอง*

"เคออี๋" เขาเอ่ยโดยไม่ละสายตาจากจอ "ยกเลิกตารางพักผ่อนหลังแชมป์ของผมทั้งหมด"

"ทราบแล้วค่ะ" เธอตอบทันทีแบบคนเตรียมมาก่อน "เพราะของฉันก็ยกเลิกไปแล้วเมื่อชั่วโมงก่อน—สงครามใหม่มาเร็วกว่ากำหนดเสมอแหละ บริษัทนี้"