117: สงครามที่มองไม่เห็นสนาม

สงครามหลังบ้านรอบสองเปิดฉากในตลาดทุน และคราวนี้ตระกูลเย่มาพร้อมกระสุนไม่จำกัด

วันจันทร์ หุ้นกู้เฉินเทียนโดนเทขายผิดธรรมชาติสามระลอก วันอังคาร ข่าวลือ "เฉินเทียนขาดสภาพคล่อง" ซึมเข้าห้องค้าทุกสำนัก วันพุธ บริษัทจัดอันดับเครดิตเล็กๆ แห่งหนึ่งประกาศ "ทบทวนแนวโน้ม" โดยไม่มีตัวเลขรองรับ

ตำราทุบราคาฉบับคลาสสิก เดินเครื่องด้วยเงินสามเรือน

แต่ฝั่งรับ ไม่ได้เล่นตามตำรารับ

"พวกเขาอยากให้เราออกแถลงปฏิเสธข่าวลือ" จ้าวเคออี๋วิเคราะห์ในห้องบัญชาการ "เพราะบริษัทที่ปฏิเสธ = บริษัทที่ร้อนตัว ราคาจะลงต่อ...เราเลยจะไม่ปฏิเสธ"

"เราจะ **ซื้อ**"

คำสั่งเดียวถูกส่งออก: เฉินเทียนประกาศโครงการซื้อหุ้นกู้คืนก่อนกำหนด—ที่ราคาตลาด บวกพรีเมียมห้าเปอร์เซ็นต์ วงเงินไม่จำกัด

ตลาดอ่านสารนั้นออกในห้านาที: บริษัทที่ "ขาดสภาพคล่อง" ไม่มีทางตั้งโต๊ะรับซื้อไม่อั้น ข่าวลือทั้งสายพังคาห้องค้า คนที่เทขายตามข่าวขาดทุนระนาว และคนที่ปล่อยข่าว—ซึ่งถือสถานะชอร์ตไว้เต็มมือ—เลือดไหลหนักที่สุด

"ระลอกสองของพวกเขา เผาเงินสามเรือนไปอีกสี่พันล้าน" เคออี๋รายงานข้ามทวีปด้วยน้ำเสียงสงบแบบมีความสุข "ส่วนเราได้หุ้นกู้คืนมาถูกกว่ามูลค่าจริง ขอบคุณตลาดที่แตกตื่นค่ะ"

---

แต่เกมการเงินเป็นแค่ฉากหน้า ของจริงอยู่ในเงา—และคนที่ขุดเงาคือสองสายเดิม

รายงานเจียงเฟย ฉบับวันพฤหัส:

*"ถอดรหัส 'ความร่วมมือบางประการ' ได้แล้วครับ — เงินสามเรือนที่เข้าเครืออวี้ไท่ ผูกเงื่อนไขสามข้อ: หนึ่ง ใช้เครือข่ายโลจิสติกส์เก่าของตระกูลเย่ 'นำเข้าอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์พิเศษ' ผ่านช่องทางศุลกากรที่ตระกูลคุมคนอยู่ สอง ใช้ใบอนุญาตธุรกิจสุขภาพของบริษัทลูกเย่ จดทะเบียน 'ศูนย์ดูแลสุขภาพการนอน' หกสาขาในสามมณฑล"*

*"และสาม — โอนสิทธิเช่าที่ดินแปลงหนึ่งให้บริษัทเปลือกของกองทุน: ที่ดินติดสถานีไฟฟ้าย่อย ชานเมืองหลวง — สเปกพื้นที่ตรงกับ 'ดาต้าเซ็นเตอร์ขนาดกลาง' เป๊ะครับ"*

อุปกรณ์พิเศษ ศูนย์สุขภาพการนอน ดาต้าเซ็นเตอร์

ในวอร์รูม ทีมอ่านรายงานแล้วเงียบไปพร้อมกัน—สามชิ้นนี้ต่อกันเป็นภาพเดียว และเป็นภาพที่ทุกคนเคยเห็นมาแล้ว

"ศูนย์ดูแลผู้ป่วยเรื้อรังของโครนอส เวอร์ชันอัปเกรด" ซูเหยาเสียงเครียด "คราวนั้นใช้คนโคม่า...คราวนี้ 'ศูนย์สุขภาพการนอน' — พวกมันจะเปิดร้านรับ 'อาสาสมัคร' ถูกกฎหมายเลยเหรอ"

"เตรียมโครงสร้างพื้นฐานไว้ก่อน" หลินเฉินมองแผนผัง "หกสาขา สามมณฑล บวกดาต้าเซ็นเตอร์—นี่คือการปักหมุดรอ 'อะไรบางอย่าง' ที่ยังไม่เปิดตัว และตระกูลเย่คือคนถือกุญแจประตูเมืองให้มัน"

*โปรเจกต์ที่เจียงเฟยเคยได้ยินรหัส "สวน"...กำลังหยั่งรากในแผ่นดินบ้านเรา ผ่านมือคนบ้านเราเอง*

"หลักฐานพวกนี้เปิดได้เมื่อไหร่" มู่ชิงเสว่ถาม

"ยังไม่ได้" หลินเฉินส่ายหัว "ทุกอย่างถูกกฎหมายบนกระดาษ—นำเข้าอุปกรณ์มีใบครบ ศูนย์สุขภาพมีใบอนุญาต ที่ดินเช่าถูกระเบียบ ถ้าเปิดตอนนี้ เราได้แค่ดราม่า แล้วพวกมันย้ายแผนไปใต้ดินลึกกว่าเดิม"

"แต่มีคนหนึ่งที่เปิดเกมนี้ได้สวยกว่าเรา" เขาหันไปทางจอฉินเสว่ "ไม่ใช่เปิดโปง—แค่ **ฉายไฟ**"

---

รายการ "คุยตรง กับฉินเสว่" ตอนถัดมา จึงมีช่วงพิเศษที่ดูไร้พิษภัยที่สุด

สกู๊ปสารคดีสิบนาที: "ธุรกิจดูแลการนอน—เทรนด์ใหม่ที่กำลังมา?" — เนื้อหากลางๆ สัมภาษณ์แพทย์ พาชมเทคโนโลยี ปิดท้ายด้วยคำถามนุ่มๆ ของพิธีกร

"ธุรกิจแบบนี้ดีมากเลยนะคะ ถ้าทำถูกต้อง...แต่ในฐานะคนทำสื่อ ฉันแค่อยากฝากคำถามเล็กๆ ไว้ให้ผู้ชมช่วยกันดูค่ะ—ศูนย์สุขภาพที่ดี ควรตอบได้เสมอว่า **ข้อมูลการนอนของเรา ถูกเก็บไปไว้ที่ไหน และใครเป็นเจ้าของเซิร์ฟเวอร์** ถามง่ายๆ แค่นี้ค่ะ ร้านไหนตอบไม่ได้...ก็แค่อย่าเพิ่งนอนที่นั่น"

ไร้ชื่อบริษัท ไร้การกล่าวหา ฟ้องไม่ได้แม้แต่บรรทัดเดียว

แต่สามวันต่อมา สื่อท้องถิ่นสามมณฑลเริ่มตั้งคำถามกับ "ศูนย์สุขภาพการนอน" เปิดใหม่ทุกแห่งในพื้นที่ตัวเอง คำถามเดียวกันเป๊ะ และหน่วยงานคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล—ที่ตื่นตัวสุดขีดมาตั้งแต่คดีโครนอส—ก็ส่งหนังสือขอข้อมูลไปยังผู้ประกอบการรายใหม่ทุกราย

โครงการหกสาขาของสามเรือน ยังไม่ทันเปิด ก็เจอไฟฉายส่องรอทุกหน้าประตู

ในห้องทำงานที่เขตปลอดสนธิสัญญา เครเมอร์อ่านรายงานแล้ววางลงช้าๆ

"พิธีกรคนนั้น..." เขาพึมพำ "ขวดไวน์ที่หลุดมือไป กลายเป็นมีดได้ขนาดนี้"

"ปรับแผนครับท่าน?" ผู้ช่วยถาม

"ไม่ปรับ—เลื่อน" เครเมอร์มองปฏิทิน "ทุกอย่างรอได้ถึงวันเปิดตัวใหญ่ วันที่โลกทั้งใบจะมองมาที่ 'ของขวัญ' ของเรา จนไม่มีใครว่างมองหกสาขากระจอกนั่น"

เขาเปิดไฟล์นำเสนอบนจอ โลโก้ใหม่เปล่งประกาย—ต้นไม้สีทองในวงแหวนแก้ว

**EDEN**

"อีกไม่นาน...ทุกคนจะอยากเข้าสวนเอง"