114: รอบ 8: จบซีรีส์

เกมสี่ของซีรีส์ เปิดฉากด้วย Liberty Prime เวอร์ชันที่ไม่มีใครเคยเห็น

เงียบ

ไม่มีมุก ไม่มีทอล์ก ไม่มีโชว์—ห้าคนอเมริกันเดินเข้าสนามโดยไม่มองกล้องสักตัว และแมฟเวอริกที่ซ้อมแทนกินหม้อไฟเมื่อคืน ก็มาพร้อมดวงตาคู่ที่ถังอวิ้นเอ๋อร์เห็นแล้วขนลุกตั้งแต่พิธีเคารพธง

นาทีที่เจ็ด โลกได้รู้ว่าเขาซ้อมอะไรมาทั้งคืน

แมฟเวอริกขว้างระเบิดควันลงกลางหุบเขา—ทุกคนอ่านว่ามันคือม่านกำบังถอย ถังคลายมุมเล็งลงครึ่งหนึ่งตามหลักพื้นฐาน: ไม่มีเส้นสายตา ไม่มีการยิง

แต่ในม่านควันของตัวเอง สไนเปอร์อเมริกันหลับตาลง

เสียงก้าวเท้าบนกรวด—ระยะ มุม จังหวะถ่ายน้ำหนัก

ลูกธนูทะลุม่านควันออกมาเหมือนงูพิษพุ่งจากเงา

【สังหาร: เอ๋อร์เอ๋อร์ไม่กินผัก】

"ยิงทะลุควันที่ตัวเองสร้าง!?" นักพากย์ลุกพรวดจากเก้าอี้ "เขาไม่ได้เห็นด้วยซ้ำ! เขา **ฟัง** เอาครับท่านผู้ชม! นี่มันไม่ใช่การเล็งแล้ว นี่มันสัมผัสที่หก!"

นัดเดียวนั้นเปลี่ยนเกมทั้งเกม

Liberty ที่เงียบมาทั้งวันระเบิดพลังเหมือนเขื่อนแตก ไล่บดทีละเลนด้วยความแม่นยำที่ไม่เคยโชว์มาก่อน นาทีที่ยี่สิบสอง พวกเขาดันเข้าฐานเฉินเทียนลึกที่สุดเท่าที่ทีมไหนเคยทำได้ในทัวร์นาเมนต์—เหลืออีกหนึ่งทีมไฟต์เดียว ซีรีส์จะกลับมาเสมอ

ตรงนั้นเอง ที่ "ทีมอ่านกันเอง" ต้องพิสูจน์ตัวในสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด

ซูเหยายืนค้ำแนวสุดท้ายด้วยฮีลที่คำนวณเหมือนเครื่องจักร ไป๋ลู่กับมู่ชิงเสว่สลับกันปิดสองปีกโดยไม่มีใครเรียก และหลินเฉินตัดสินใจในวินาทีที่ทั้งสนามกลั้นหายใจ—ไม่ถอยเข้าป้อม แต่เปิดประตูฐานเดินสวนออกไป

ความบ้าระห่ำนั้นทำให้แนวบุกของ Liberty สะดุดครึ่งจังหวะ

ครึ่งจังหวะเดียวพอดี

ถังอวิ้นเอ๋อร์ที่เพิ่งคืนสนาม เหยียบกรวดเสียงดังตรงปีกซ้าย—**จงใจ** ก้าวหนัก จังหวะเดิน สม่ำเสมอเหมือนตำรา

ในม่านควันผืนใหม่ของแมฟเวอริก ลูกธนูพุ่งทะลุออกมาตามเสียงนั้น...และพบแค่รองเท้าบู๊ตคู่หนึ่งผูกอยู่กับลูกธนูที่เธอยิงปักดินไว้

"เสียงก้าวเท้าปลอม!?" นักพากย์เสียงแตก "เธอใช้มุกของเขา หลอกหูของเขา!!"

วินาทีที่วิถีธนูเฉลยพิกัดสไนเปอร์ แสงจันทร์เต็มดวงของไป๋ลู่ก็สาดลงกลางม่านควัน—เผาหมอกขาวจนโปร่งใสราวกระจก

เงาของแมฟเวอริกยืนเปลือยกลางแสง

ลูกธนูของถังรอเขาอยู่แล้วครึ่งทาง

【สังหาร: แมฟเวอริก — ทีมเฉินเทียนชนะเกมที่ 4!】

คนปิดเกม: นักธนูตัวเล็กที่สุดในรายการ ผู้โดนเขายิงทะลุควันเมื่อเจ็ดนาทีแรก แล้วใช้เวลาที่เหลือทั้งเกมคิดบัญชีคืนทีละบรรทัด

สาม-หนึ่ง

【เฉินเทียน ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ!】

วินาทีจบเกม แมฟเวอริกถอดหมวกธนูเสมือนออก เดินข้ามสนามมาตรงหน้าถังอวิ้นเอ๋อร์ แล้วยกกำปั้นยื่นให้

"ครึ่งเสี้ยววินาทีของเมื่อวาน กับทะลุควันของวันนี้—เจ๊ากัน" เขาประกาศดังทั้งสนาม "พวกแกของจริง ทั้งทีม จดคำกูไว้: ปีหน้า Liberty จะกลับมาพร้อมของจริงกว่านี้ และหม้อไฟนัดหน้า **กูเลี้ยงเอง** ที่อเมริกา บาร์บีคิวเท็กซัสแท้ๆ ให้รู้ว่าไฟบ้านกูก็แรง!"

"รับคำท้าค่ะ!" ถังชนกำปั้น "แต่เตือนก่อน—ทีมเรากินเก่งกว่าเล่นเกมอีกนะคะ"

"ยิ่งดี! เสบียงกูไม่เคยแพ้ใคร!!"

สนามแปดหมื่นหัวเราะทั้งน้ำตา—ภาพสองทีมที่เพิ่งฟาดฟันกันสี่เกม ยืนกอดคอวางแผนปาร์ตี้ข้ามทวีป กลายเป็นภาพปิดข่าวกีฬาทั่วโลกคืนนั้น

---

อีกสายของตาราง ผลออกตามที่โลกหวั่น

【Avalon ชนะ หมีเหล็ก 3-0 / ชนะรวดทุกเกมตั้งแต่เปิดทัวร์นาเมนต์: 11-1】

เครื่องจักรยุโรปไม่มีทีท่าแผ่ว มอร์กาน่ายังไม่เปิดไพ่ลับสักใบ และนักวิเคราะห์ทุกสำนักพูดตรงกัน: เส้นทางสู่บัลลังก์ ต้องผ่านราชินีหมากรุกคนนี้เท่านั้น

ส่วนรอบรองของเฉินเทียน—คู่ต่อไปคือทีมที่เงียบที่สุดในทัวร์นาเมนต์

【รอบรองชนะเลิศ: เฉินเทียน VS ซากุระไนต์】

ทีมญี่ปุ่นที่ไต่มาแบบไร้เสียง ไร้ดราม่า ไร้สัมภาษณ์ มีแต่ผลงาน: ชนะทุกซีรีส์ด้วยดาบของผู้หญิงคนเดียว—สึบาเมะ นักดาบคาตานะที่เร็วที่สุดในรายการ คนที่นั่งสเก็ตช์ภาพดาบมู่ชิงเสว่เงียบๆ ขอบวงหม้อไฟคืนนั้น

คืนประกาศผลจับสลาก สมุดสเก็ตช์เล่มนั้นถูกส่งมาถึงยูนิตเฉินเทียน พร้อมโน้ตภาษากลางลายมือบรรจง

*"ภาพที่วาดไม่เสร็จ — เพราะดาบของพวกคุณยังไม่หยุดโต ขอเชิญมาให้วาดต่อในสนาม — สึบาเมะ"*

ในสมุด: ภาพสเก็ตช์ดาบเงินของมู่ชิงเสว่สิบสองมุม กับดาบดำของเงาธุลีอีกแปด เส้นดินสอละเอียดราววาดด้วยความเคารพทุกเส้น

"ทีมนี้..." มู่ชิงเสว่ปิดสมุด แววตาจริงจังที่สุดตั้งแต่เริ่มทัวร์นาเมนต์ "จะเป็นรอบรองที่ไม่มีของแถม ไม่มีเกมสื่อ ไม่มีอะไรเลยนอกจากฝีมือล้วนๆ...ข้าชอบ"

---

ขณะที่สนามหน้าเดินสู่รอบลึก สนามหลังก็ถึงจุดเดือด

รายงานจากจ้าวเคออี๋มาถึงตอนตีหนึ่งตามเวลาท้องถิ่น—หัวรายงานสั้นที่สุดเท่าที่เธอเคยเขียน

*"พวกเขาเริ่มแล้ว และฉันเริ่มตอบแล้ว"*

*"สรุปสถานการณ์: ตระกูลเย่ระดมเครือข่ายการเงินเก่ากดดันคู่ค้าเราสิบสองราย เป้าหมายชัด—บีบสภาพคล่องเฉินเทียนช่วงที่ประธานกับทีมหลักอยู่ต่างประเทศ ให้บริษัทสะดุดกลางทัวร์นาเมนต์ แล้วฉวยซื้อสินทรัพย์ราคาตก"*

*"การตอบโต้ระลอกแรกของฉัน: หนึ่ง—วงเงินสำรองสามทางที่เราเตรียมไว้ตั้งแต่ Arc คดีโครนอส เปิดใช้แล้ว สภาพคล่องเราพอสู้ได้สิบแปดเดือนโดยไม่ต้องง้อใคร สอง—คู่ค้าที่ถูกบีบ ฉันเสนอสัญญาใหม่ระยะยาวที่ดีกว่าเดิมให้ทุกราย ใครรับ = อยู่กับเราถาวร ใครไม่รับ = เราได้รู้ใจ ถือว่าจ่ายค่าดูไพ่"*

*"และสาม — ตระกูลจ้าวประชุมด่วนเมื่อวาน มติเอกฉันท์: กองทุนหลักของตระกูลเข้าถือหุ้นกู้เฉินเทียนเพิ่มสามเท่า พร้อมแถลงสาธารณะพรุ่งนี้ ลงนามโดยประธานตระกูล—ปู่ของฉันเอง ผู้ซึ่งฝากประโยคมาถึงผู้เฒ่าเย่ด้วยว่า..."*

*"'สองรุ่นก่อนแกแพ้ข้าเพราะใจร้อน รุ่นนี้จะแพ้หลานข้าเพราะเหตุผลเดิม'"*

หลินเฉินอ่านจบแล้วหัวเราะเบาๆ คนเดียวกลางดึก

*สงครามหลังบ้านมีแม่ทัพที่ดุกว่าข้าคุมอยู่...โลกนี้ไม่มีอะไรน่าอุ่นใจกว่านี้แล้ว*

เขาพิมพ์ตอบสั้นๆ ก่อนปิดไฟ

*"หลังบ้านฝากต่อ — ส่วนหน้าบ้าน อีกสองนัด ผมจะส่งบัลลังก์โลกกลับไปเป็นของขวัญให้ทั้งบริษัท"*

*"ป.ล. ฝากบอกท่านปู่ด้วยครับ — หลังจบศึก ขอนัดกินหม้อไฟสักมื้อ อยากฟังเรื่องสองรุ่นก่อนเต็มๆ"*