113: รอบ 8: โชว์ไทม์ปะทะของจริง
สงครามสื่อเริ่มก่อนสงครามจริงสามวัน—ตามสไตล์ Liberty Prime
แมฟเวอริกเปิดฉากด้วยคลิปท้าทายสุดอลังการ: ตัดต่อภาพตัวเองสไนป์เป้านิ่งจากระยะพันเมตร ปิดท้ายด้วยประโยค "ขอบใจสำหรับหม้อไฟทุกมื้อ—ค่าข้าวจะจ่ายคืนในสนาม ดอกเบี้ยคือธงพวกนาย!"
ฝ่ายจัดถูใจ สื่อโลกถูใจ ยอดดูสามร้อยล้าน
เฉินเทียนตอบกลับภายในหกชั่วโมง—ด้วยคลิปสามสิบวินาทีที่ถังอวิ้นเอ๋อร์กำกับเอง: ภาพหม้อไฟเดือดเงียบๆ มือคีบเนื้อชิ้นสุดท้ายขึ้นช้าๆ แล้วตัดดำ พร้อมตัวอักษรบรรทัดเดียว
**"เนื้อชิ้นสุดท้าย คนกินไม่เคยใช่คนพูดเก่ง"**
ยอดดูห้าร้อยล้าน แมฟเวอริกรีโพสต์เองพร้อมแคปชัน "โอเคอันนี้เจ็บ" และคู่รอบ 8 คู่นี้ก็กลายเป็นคู่ที่โลกรอดูที่สุด—ไม่ใช่เพราะความเกลียด แต่เพราะความสนุกของสองทีมที่เคารพกันผ่านการกัดกัน
---
【รอบ 8 ทีม: เฉินเทียน VS Liberty Prime — เกมที่ 1】
ความจริงข้อแรกของซีรีส์นี้เปิดเผยใน 4 วินาทีแรก
ไป๋ลู่ก้าวพ้นจุดเกิด—ลูกธนูเจาะม่านหมอกข้ามครึ่งแมป เฉียดมงกุฎจันทร์ไปสองนิ้ว
"สี่วินาที!" นักพากย์เสียงหลุด "แมฟเวอริกหาเหลี่ยมยิงได้ตั้งแต่สี่วินาทีแรก! ระยะนั้นมันเห็นได้ยังไง!?"
นั่นคือ Liberty Prime ฉบับจริง—เบื้องหลังความตลกโปกฮา คือทีมที่สร้างทุกอย่างรอบสไนเปอร์อัจฉริยะหนึ่งคน: สี่คนที่เหลือเล่นบทบังตา เปิดมุม สร้างความวุ่นวาย เพื่อให้ลูกธนูที่แม่นที่สุดในโลกได้ยิงเพียงนัดเดียวต่อหนึ่งชีวิต
เกมหนึ่งจบด้วยสกอร์ที่บอกทุกอย่าง: เฉินเทียนแพ้ โดยโดนสไนป์สำคัญสี่ครั้ง—ทุกครั้งคือจุดเปลี่ยนทีมไฟต์
"มันไม่ได้ยิงเก่งอย่างเดียว" ถังอวิ้นเอ๋อร์วิเคราะห์กลางพัก มือยังสั่นนิดๆ—นักธนูกับนักธนู เธอรู้ดีที่สุดว่าเมื่อกี้เจออะไร "มันยิง 'การตัดสินใจ' ของเรา ทุกนัดมาตอนเรากำลังจะเปลี่ยนแผนพอดี มันอ่านจังหวะคิดของทีมจากการขยับกล้อง"
"งั้นเกมสอง" หลินเฉินหันมา "เธอจัดการมัน"
"เอ๋อร์เหรอคะ!?"
"นักธนูต้องจัดการนักธนู" เขาวางแผนผังใหม่ "ทุกคนฟัง—เกมสองเราเล่นกลับด้าน: สี่คนสร้างความวุ่นวายให้เอ๋อร์เอ๋อร์ เหมือนที่สี่คนของมันทำให้แมฟเวอริก สงครามนี้จะตัดสินด้วยธนูสองคัน"
เกมสองกลายเป็นหนึ่งในเกมที่ถูกพูดถึงที่สุดของทัวร์นาเมนต์—สงครามสไนเปอร์ บนแมปภูเขาหมอก สองนักธนูไล่ล่ากันผ่านม่านหมอกเก้านาทีเต็มโดยไม่มีใครได้ยิงสักนัด ขยับ อ่าน ดัก สวน ย้ายมุม
จนนาทีที่สิบ ลูกธนูสองดอกถูกปล่อยพร้อมกันจากสองยอดเขา
ดอกหนึ่งเฉียดแก้ม
อีกดอก—เจาะกลางอก
【เอ๋อร์เอ๋อร์ไม่กินผัก สังหาร แมฟเวอริก!】
"ยิงก่อนครึ่งเสี้ยววินาที!!" นักพากย์ทุกภาษาตะโกนพร้อมกัน "เธอยิงตรงที่เขา **กำลังจะย้ายไป** ไม่ใช่ที่เขาอยู่!"
ในหูทีม เสียงถังอวิ้นเอ๋อร์หอบสั่นแต่ชัด
"จดจำวิถี...มันคือสกิลติดธนูพันธสัญญาก็จริง" เธอพึมพำ "แต่การอ่านคน...อันนั้นครูเอ๋อร์สอนเองค่ะ"
หนึ่ง-หนึ่ง
เกมสามเปิดฉากพร้อมความจริงข้อสุดท้ายของค่ำคืน—Liberty Prime ที่โดนถอดอาวุธหลัก ไม่แตก พวกเขาหัวเราะดังกว่าเดิม แล้วเปลี่ยนร่างเป็นทีมไฟต์ห้าคนที่บ้าระห่ำที่สุดในรายการ
สนุก ดิบ มันส์—และเกมสามก็จบลงด้วยคะแนนสูสีที่สุดของรอบ โดยเฉินเทียนปิดเกมด้วยคอมโบจันทราสังหารมารกลางวงไฟต์สุดท้าย
สอง-หนึ่ง เฉินเทียนขึ้นนำซีรีส์
"พรุ่งนี้เกมสี่" แมฟเวอริกตะโกนข้ามสนามตอนจบวัน นิ้วชี้มาที่ถังอวิ้นเอ๋อร์ "เธอน่ะ! ครึ่งเสี้ยววินาทีนั่นกูจะทวงคืน! คืนนี้กูไม่กินหม้อไฟแล้ว—กูจะไปซ้อม!!"
"เก็บที่ไว้ให้นะคะ!" เธอตะโกนตอบ "เผื่อพรุ่งนี้อยากกินปลอบใจ!"
เสียงฮาสนั่นสนามแปดหมื่น
---
ดึก หลังไฟแคมป์ดับ
หลินเฉินยังนั่งอยู่หน้าจอวิเคราะห์คนเดียว—ไม่ใช่เทปแมตช์วันนี้ แต่เป็นฟีดข่าวการเงินจากบ้าน ที่จ้าวเคออี๋ flag สีแดงมาสามชิ้นติด
*สปอนเซอร์รายใหญ่สองเจ้า "ขอเลื่อนการชำระงวด" พร้อมกัน อ้างเหตุผลคนละข้อ*
*ธนาคารคู่ค้าหลัก "ขอทบทวนวงเงิน" กลางสัญญา*
*และสมาคมการค้าแห่งหนึ่ง ออกประกาศเตือนสมาชิก "ความเสี่ยงการลงทุนในธุรกิจอีสปอร์ต" — ลงนามโดยรองประธานสมาคม แซ่เย่*
สามหมัด สามทิศ ถูกกฎหมายทุกข้อ—ตำราเล่มเดิมเป๊ะ
*ตระกูลเย่...ท่าไม้ตายเดียวกับที่เคยใช้กับนักศึกษาจนคนหนึ่งเมื่อสองปีก่อน* หลินเฉินมองหน้าจอ แววตาเปลี่ยนเป็นน้ำแข็ง *ต่างกันแค่คราวนี้เป้าหมายคือบริษัทหมื่นล้าน กลางศึกชิงแชมป์โลก—ฉลาดตรงจังหวะ โง่ตรงเลือกคู่*
เขาพิมพ์ตอบเคออี๋สั้นๆ
*"แผนรับสามชั้นที่ซ้อมไว้ เริ่มได้ ผมอยู่สนามหน้า หลังบ้านฝากด้วย—และเคออี๋ คราวนี้พอจบแล้ว ผมไม่อยากเห็นตระกูลนี้มีแรงลุกมารอบสาม"*
คำตอบกลับมาเร็วและเย็นกว่า
*"รับค่ะ — รอบนี้ฉันจัดเอง ถือเป็นการส่วนตัวนิดหน่อยด้วย: พวกเขาเพิ่งกดดันกองทุนตระกูลจ้าวให้ถอนตัวจากเรา...ความผิดพลาดร้ายแรงที่สุดของผู้เฒ่าพวกนั้นคือ ลืมไปว่าฉันนามสกุลอะไร"*