103: ภาษาที่ไม่ต้องแปล

มหานครชายฝั่งตะวันออกต้อนรับ World Series ด้วยการเปลี่ยนตัวเองเป็นเมืองแห่งเกมทั้งเมือง

ตึกร้อยชั้นห่มจอแสดงโลโก้สิบหกทีม รถไฟฟ้าพ่นลายธีมจ้านเสิน และหมู่บ้านนักกีฬา—อดีตหมู่บ้านเอเชียนเกมส์—ถูกแปลงเป็นโลกย่อมๆ ที่สิบหกชาติมาอยู่ร่วมรั้วเดียวกัน

เฉินเทียนเช็คอินตอนบ่าย และใช้เวลาสิบเจ็ดนาทีก่อนเจอปะทะคารมนัดแรก

"โย่ว! ทีมเจ้าภาพ!" เสียงอังกฤษสำเนียงอเมริกันดังข้ามลานกลาง ชายหนุ่มผมทองทรงประหลาดในแจ็คเก็ตทีม Liberty Prime เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มกว้างเท่าจอโฆษณา "แมฟเวอริก สไนเปอร์อันดับหนึ่งซีกโลกตะวันตก จำหน้าไว้ดีๆ เพราะพวกนายจะเห็นหน้านี้ตอนแพ้!"

ล่ามทีมรีบก้าวมา แต่ถังอวิ้นเอ๋อร์ยกมือห้าม

เธอเดินเข้าไปยืนหน้าแมฟเวอริก เงยมองชายที่สูงกว่าเธอสองหัว แล้วยิ้มหวานที่สุดในชีวิตการสตรีม

"Hello. We watch your games." เธอพูดอังกฤษช้าๆ ชัดๆ ที่ซ้อมมาสามเดือน "All of them. Frame by frame."

แล้วเธอก็ทำท่าง้างธนู เล็ง และเอียงหัวนิดหนึ่ง—ท่าเลียนแบบจังหวะสไนป์พลาดของแมฟเวอริกในรอบชิงทวีปปีก่อน ที่ทั้งโลกตัดคลิปไปล้อ

ลานกลางเงียบสองวินาที

แล้วทีม Liberty Prime ทั้งทีมก็ระเบิดหัวเราะลั่น ดังสุดคือแมฟเวอริกเอง

"โอเค โอเค!" เขายกสองมือยอมแพ้ "ทีมนี้กูชอบ! เฮ้ พวกนายกินอะไรกันรึยัง ได้ยินว่าพวกนายพกหม้ออะไรมาด้วยจากบ้าน—หม้อไฟ? Hotpot? กูอยากลอง!"

สิบนาทีต่อมา หม้อไฟลุงฉางหม้อแรกบนแผ่นดินต่างชาติก็เดือดกลางลานหมู่บ้านนักกีฬา ล้อมด้วยทีมสองชาติที่สื่อสารกันด้วยภาษากายล้วนๆ

นั่นคือภาพข่าวแรกของเฉินเทียนบนสื่อโลก—ไม่ใช่ภาพซ้อม ไม่ใช่ภาพแถลง แต่เป็นภาพสไนเปอร์อเมริกันน้ำตาไหลเพราะน้ำจิ้มสูตรเผ็ดของลุงฉาง ใต้พาดหัว **"ทีมเจ้าภาพเปิดบ้านด้วยอาวุธลับ"**

---

แขกคนที่สองมาตอนค่ำ และมาคนละแบบโดยสิ้นเชิง

เสียงเคาะประตูเป็นจังหวะสุภาพ หน้าประตูยูนิตทีม ชายหนุ่มร่างสูงผมทองเข้มยืนอยู่ในชุดลำลองเรียบกริบ ท่ายืนตรงแบบที่บอกอาชีพได้โดยไม่ต้องดูป้ายชื่อ

"ขออภัยที่มารบกวน" ภาษากลางของเขาชัดเจนระดับฝึกมาจริงจัง "แลนสล็อต จาก Avalon"

มือดาบอันดับหนึ่งยุโรป มาเยือนถึงประตู

"ผมมาด้วยเหตุผลเดียว" เขามองหลินเฉิน แล้วสายตาเลื่อนไปหามู่ชิงเสว่ที่ยืนถัดมา "คลิปการดวลครั้งที่สามของคุณสองคน—ผมดูสามสิบรอบ และอยากมาบอกต่อหน้าว่า นั่นคือดาบที่งดงามที่สุดที่ผมเคยเห็นในชีวิต"

"กลุ่มของเรา เราต้องสู้กันในสนาม และผมจะสู้เต็มกำลังเพื่อชนะ" เขาค้อมหัวเล็กน้อยแบบอัศวิน "แต่ก่อนถึงวันนั้น ผมอยากขอเกียรติหนึ่งอย่าง—หลังจบทัวร์นาเมนต์ ไม่ว่าผลเป็นยังไง ขอประลองดาบกับพวกคุณหนึ่งกระบวน แบบไม่มีกล้อง ไม่มีคะแนน มีแต่ดาบ"

มู่ชิงเสว่มองชายตรงหน้านิ่งไปครู่

คำท้าแบบนี้ เธอได้รับมานับร้อยครั้งในชีวิต—ส่วนใหญ่มาจากอีโก้ บางส่วนมาจากการตลาด

แต่ครั้งนี้ น้ำเสียงมันเหมือนตอนเธอยืนขอดวลครั้งที่สองกลางสนามเป๊ะ

"รับคำท้า" เธอตอบ "และถ้าดาบเจ้าดีจริงอย่างที่เทปบอก...ข้าจะสู้แบบไม่ออมเหมือนกัน"

แลนสล็อตยิ้มเป็นครั้งแรก ค้อมหัวอีกครั้ง แล้วเดินจากไป

"คู่แข่งแบบนี้ก็มีด้วย" ซูเหยามองตาม "สุภาพจนน่ากลัว"

"นักดาบที่สุภาพที่สุด คือพวกที่มั่นใจที่สุด" มู่ชิงเสว่ตอบ ตายังมองทางที่ชายคนนั้นหายไป "และพวกที่มั่นใจขนาดนั้น...ของจริงทุกคน"

---

ดึก ห้องทำงานชั่วคราวของฐานสื่อเฉินเทียน

ถังอวิ้นเอ๋อร์กับฉินเสว่นั่งหน้าจอสิบสองจอ—ศูนย์บัญชาการคอนเทนต์ที่ขนข้ามทะเลมาทั้งระบบ

"ยอดผู้ติดตามช่องอินเตอร์เปิดวันแรก สามล้านสอง" ฉินเสว่ไล่ตัวเลข "คลิปหม้อไฟกับ Liberty ขึ้นเทรนด์สิบสี่ประเทศ—เอ๋อร์ เธอคำนวณไว้ก่อนใช่ไหมว่ามุกล้อแมฟเวอริกจะออกหัวไม่ออกก้อย"

"คำนวณค่ะ" สตรีมเมอร์สาวตอบสบายๆ "คนแบบนั้นดูจากเทปก็รู้—ปากแข็งแต่รักเกม คนรักเกมจริงโดนล้อด้วยเกมแล้วจะขำก่อนโกรธ ส่วนคนที่โกรธ...ก็ได้คอนเทนต์อีกแบบ ยังไงก็ไม่ขาดทุน"

"น่ากลัวขึ้นทุกวันนะรู้ตัวไหม"

"เรียนมาจากพี่สาวคนหนึ่งไงคะ" ถังยิ้ม "พิธีกรที่อ่านห้องแตกตั้งแต่ยังไม่เปิดไมค์"

สองสาวชนแก้วชานม

แล้วจอมุมขวาบนก็เด้งแจ้งเตือน—อีเมลทางการจากฝ่ายจัดการแข่งขัน ถึงทุกทีม

*"กำหนดการพิธีเปิดอย่างเป็นทางการ พรุ่งนี้ 19:00 น. — การยืนยันลำดับขบวนธง และประกาศรายชื่อผู้สนับสนุนหลักรอบสุดท้าย"*

ฉินเสว่เลื่อนอ่านรายชื่อสปอนเซอร์แนบท้าย ถึงบรรทัดที่เก้าแล้วหยุด

"เอ๋อร์...ดูนี่"

**Tri-Hour Fund — ผู้สนับสนุนระดับแพลทินัม / สิทธิพิเศษ: ห้องรับรอง VIP ติดขอบสนามทุกนัด**

"ห้องรับรองติดขอบสนาม..." ถังอวิ้นเอ๋อร์เสียงเย็นลง "พวกมันจะนั่งดูเราใกล้ๆ ทุกนัดเลยสินะ"

"ไม่ใช่แค่ดู" ฉินเสว่มองตัวอักษรนั้นด้วยสายตาของคนเคยอยู่ในตึกศัตรู "คนพวกนี้ไม่จ่ายเงินเพื่อดูอะไรเฉยๆ...พวกมันจ่ายเพื่อให้เรารู้ว่าถูกดู"

"สงครามจิตวิทยาตั้งแต่ยังไม่เปิดสนาม"

เธอแคปหน้าจอ ส่งเข้ากลุ่มทีมพร้อมข้อความสั้นๆ

และคำตอบจากกัปตันก็กลับมาในสิบวินาที สั้นกว่า

*"ดี—ที่นั่งแพงขนาดนั้น เดี๋ยวจัดโชว์ให้คุ้มตั๋ว"*