20: หนึ่งเดือน

3 โมง ผมถึงบ้านแอน

แอนเปิดประตู วันนี้แอนใส่กระโปรงสีฟ้า

ผมเลิกคิ้ว

—แอนใส่กระโปรง

แอน "...อะไร"

ผม "...คุณ"

แอน "...อะไร"

ผม "...กระโปรง"

แอนหัวเราะ

"...วันนี้ผม ลองสิ่งใหม่"

ผม "...อ๋อ"

แอน "...ผม ในร่างผู้หญิง ผมต้อง เรียนรู้ จะเป็นผู้หญิง"

ผม "...ในใจคุณ คือผู้ชาย"

แอน "...ใช่ แต่ ในร่าง ผมต้องอยู่ คน อย่างผู้หญิง"

ผม "...คุณ ตัดสินใจ"

แอน "...ใช่"

ผม "...คุณจะ เป็น ผู้หญิง"

แอน "...ในชาตินี้ ใช่"

ผมพยักหน้า

—แอน ที่ค่อย ๆ เปลี่ยน

—ในวันแรกที่ผมเจอ แอน ใส่เสื้อยืด

—วันนี้ ใส่กระโปรง

—แอน ตัดสินใจที่จะ ปรับตัวให้กับร่างที่ตัวเองอยู่

ผมเข้าบ้าน

เรานั่งโต๊ะ

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...เดือนนี้ ทำได้ยังไง"

ผมเอามือถือออกมา เปิดบัญชี bx.in.th

ในบัญชี

—BTC: 0.31 BTC

—มูลค่า: 4,495 บาท

ผมโชว์แอน

แอนยิ้ม

"...ดี"

—ผมซื้อ BTC เพิ่มทุกอาทิตย์

—สามอาทิตย์ ซื้อรวม 4,500 บาท

—ราคาเฉลี่ย 14,500 บาท ได้ 0.31 BTC

ผม "...คุณ"

แอนเปิดบัญชีของตัวเอง

—BTC: 2.95 BTC

—มูลค่า: 42,750 บาท

ผมเลิกคิ้ว

—แอน ลงเงิน 35,000 บาทแรก + เพิ่มอีก 5,000 บาทในเดือนนี้ = 40,000 บาท

—มูลค่า 42,750 บาทตอนนี้

—ราคา BTC ขึ้นเล็กน้อย

แอน "...อาทิตย์หน้า ผมจะลงอีก 5,000 บาท"

ผม "...ครับ"

แอน "...ภีม คุณ จะลงอีกเท่าไหร่"

ผม "...ผมจะคำนวณ"

ผมเอามือถือคิดเลข

—งานพิมพ์ของแก๊ป เดือนนี้ ผมได้ 1,925 บาท

—งานสารนิพนธ์ของพี่ตอง รวม 3,000 บาท

—รวม 4,925 บาท

ผม "...4,925 บาท"

แอน "...ลงเท่าไหร่ใน BTC"

ผม "...4,000 เก็บไว้ 925 บาท"

แอน "...ดี"

ผมพิมพ์ผ่านมือถือ

โอนเงินจาก bx.in.th ของผม ซื้อ BTC เพิ่ม 4,000 บาท

ได้ 0.275 BTC

—รวมตอนนี้ 0.585 BTC

ผม "...ครับ"

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...คุณ ทำงาน เยอะ"

"...ใช่"

"...คุณ เครียดไหม"

ผมหยุด

—แอน ถาม

—คนแรกที่ถามผมเรื่องเครียด

—ในชาตินี้

ผมตอบ "...ผม เครียดนิด ๆ"

แอน "...คุณ ต้อง พัก"

ผม "...ครับ"

แอน "...คุณ เป็น เด็ก ม.5"

ผม "...ครับ"

"...คุณ ต้อง มี ความสุข"

ผม "...ครับ"

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...คุณ ทำอะไรเพื่อ ความสุข"

ผมหยุด

—คำถามนี้

—ในชาติที่แล้ว ผมไม่ค่อยมี "ความสุข"

—ผมทำงาน หาเงิน ใช้เงิน

—ในชาตินี้ ผม กำลังทำซ้ำ

ผมตอบ "...ผม ไม่รู้"

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...คุณ ต้องหา"

"ครับ"

"...คุณ ดูแลแม่ คุณ ทำงาน คุณ ลงทุน คุณ ฝึก"

"ครับ"

"...แต่ คุณ ต้องมี ความสุข ส่วนตัว"

"ครับ"

"...ไม่งั้น คุณ จะ เผาตัวเอง"

ผมพยักหน้า

—แอน

—คนที่ "เห็น"

—เห็นในแบบที่คนอื่น ไม่เห็น

—แอน อยู่ในชาติที่แล้ว ในอายุสามสิบหก ก่อนตาย

—แอน เห็นมาเยอะ

—แอน เข้าใจ

ผม "...ผมจะ หา"

แอน "...คุณ ทำอะไรในชาติที่แล้ว เป็น 'ความสุข'"

ผมคิด

—ในชาติที่แล้ว

—ผมเขียนโปรแกรม

—ผมอ่านหนังสือ

—ผมเที่ยว ทะเล กับแฟน

—ผมดูหนัง

—แต่ ทุกอย่าง ก็ ไม่ใช่ ความสุขจริง

ผมตอบ "...ผม ไม่รู้"

แอน "...ลอง ค้นหา"

ผม "...ครับ"

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...ผม จะ บอกอะไร"

"ครับ"

"...ผม ในชาติที่แล้ว"

"ครับ"

"...ผม ทำงานเยอะ มีเงินเยอะ"

"ครับ"

"...แต่ ผมไม่มี ความสุข จริง"

"ครับ"

"...ผมตาย ใน อายุสามสิบหก ที่ ผม ไม่ ได้ทำ สิ่งที่ ผม รัก"

ผมพยักหน้า

แอน "...คุณ มีโอกาส"

ผม "...ครับ"

"...คุณ เริ่ม จาก สิบหก"

ผม "...ครับ"

"...คุณ มีเวลาเยอะ"

ผม "...ครับ"

แอน "...ใช้ ให้ดี"

ผม "...ครับ"

เรานั่งเงียบ ๆ ครู่หนึ่ง

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...ผม จะ ขออะไร"

"ครับ"

"...พรุ่งนี้ คุณ ไป กับ ผม"

"...ไปไหน"

แอน "...ทะเล"

ผมเลิกคิ้ว

"...ทะเล"

แอน "...ใช่ ทะเล หัวหิน"

ผม "...พรุ่งนี้ จันทร์"

"...โดดเรียน"

ผมหยุด

—โดดเรียน

—ผมไม่เคยโดด

—ผมเป็นเด็กเรียน

แต่...

—แอน บอกว่า ผมต้อง พัก

—ผมต้อง มี ความสุข

—ทะเล

—ผมไม่เคยไปทะเลในชาตินี้

แอน "...คุณ จะ ไป"

ผม "...ผม"

แอน "...คุณ ลังเล"

ผม "...ครับ"

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...ผม ในชาติที่แล้ว ไม่ ได้ ไปทะเล ตั้งแต่อายุยี่สิบ"

ผม "...ครับ"

"...ผม จะ ไปในชาตินี้"

"ครับ"

"...คุณ ไปกับผม"

ผม "...โอเค"

แอน "...ดี"

ผม "...กี่โมงไป"

"...ตี 5 จากที่นี่ ขับรถถึงหัวหินตอน 8 โมง อยู่ทะเลจนเที่ยง กลับ"

ผมเลิกคิ้ว

"...ขับรถ"

"...ใช่"

"...คุณ ขับรถ"

แอน "...ผมในใจอายุสามสิบหก ผมขับรถได้"

"...แต่ ในร่าง สิบเจ็ด"

"...ไม่ใบขับขี่"

ผม "...ผิดกฎหมาย"

แอน "...ผมรับ"

ผมเงียบ

—แอน จะขับรถผิดกฎหมาย

—ผม จะ ไป

—มันเป็น ความเสี่ยง

—แต่ ทะเล

—ผม อยาก ไป

ผม "...โอเค"

แอน "...ดี"

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...คุณ บอก แม่"

"...บอกว่า ไป กับเพื่อน"

"...ใช่"

ผมพยักหน้า

—ผม จะโกหกแม่

—ไม่ใช่ครั้งแรก

—แต่ มันเป็น การโกหกใหญ่

—ผม จะรับ

หลังคุยจบ

แอน "...กลับ พักผ่อน"

ผม "...ครับ"

ผมเดินกลับ

---

ผมกลับถึงบ้าน 6 โมง

แม่ทำกับข้าว

ผม "...แม่ครับ"

"ค้า"

"...พรุ่งนี้ ผมจะ ลาเรียน"

"...อะไรนะ"

"...ผมจะ ไปทะเลกับเพื่อน"

แม่หยุดทำกับข้าว

"...ทะเล"

"...ครับ หัวหิน"

"...ใครพา"

ผมต้องโกหก

ผม "...เพื่อนของพี่ตอง"

"...อ๋อ"

"...กลับเย็น"

แม่จ้องผม

"...ภีม"

"ครับ"

"...ลูก โดดเรียน"

"...ครับ"

"...ลูก ไม่เคยโดด"

"...ครับ"

แม่จ้องผม

"...ทำไม"

ผมหายใจ

ผม "...ผม เครียด"

แม่พยักหน้า

ผม "...ผม ทำงาน เรียน ทุกอย่าง ผม ต้อง พัก"

แม่ "...ลูก"

"ครับ"

"...โอเค"

ผมเลิกคิ้ว

"...แม่"

"ค้า"

"...โอเคไหม"

"...โอเค"

"...ทำไมเร็ว"

"...ลูก ลูกของแม่ ลูก ทำงานหนัก ลูก ต้องพัก ลูก ต้อง มี เพื่อน"

ผมพยักหน้า

—แม่

—คนที่ "ปล่อย"

—ในชาติที่แล้ว แม่ ก็ปล่อย

—ผมเคย โดดเรียน ครั้งหนึ่ง ใน ม.5 แม่ก็ ไม่บ่น

—ในชาตินี้ แม่ ปล่อยอีก

—แต่ ในชาตินี้ ผม จะ ใช้ การปล่อยของแม่ ในแบบที่ ดี ขึ้น

ผม "...ขอบคุณครับแม่"

แม่ "...ภีม"

"ครับ"

"...ระวังตัวเอง"

"...ครับ"

"...ไม่ ลงเล่นน้ำลึก ไม่ดื่มสุรา"

"...ครับ"

แม่กลับไปทำกับข้าว

ผมขึ้นห้อง

ในห้อง ผมหยิบสมุดบันทึก

> D25 / 9.6.57 อาทิตย์ > AM: บ้านแอน > AM: BTC ของผม 0.585 / ของแอน 2.95 > AM: แอน ขับรถ ไปทะเลพรุ่งนี้ > AM: ผมรับ > EVN: บอกแม่ / แม่ปล่อย > หน้า: 1. ทะเลพรุ่งนี้ ตี 5, 2. งานพิมพ์ ต่อ พุธ, 3. paper สุดท้าย

ผมปิดสมุด

ทำงานพิมพ์ของแก๊ป

นอนตี 1

---

ตี 5 ผมตื่น

แต่ผมไม่วิ่ง

ผมส่ง SMS ปอ

"...กูวันนี้ลา"

ปอตอบกลับ "...ทำไม"

"...กูจะไปทะเล"

ปอ "...อะไรนะ"

"...ลาเรียน"

ปอ "...นาย"

"กู ขอ"

ปอ "...โอเค บายนาย"

ผมล้างหน้า เปลี่ยนชุด

แม่ตื่นแล้ว

ในครัว แม่ทำข้าวต้ม

ผม "...แม่ครับ"

"ค้า"

"...ผมไป"

"...ผัก ใส่ในข้าวต้มลูก"

ผม "...ครับ"

ผมกินข้าวต้ม

หลังกินเสร็จ แม่ "...โทรหาแม่ตอน เที่ยง"

ผม "...ครับ"

ผมหิ้วเป้ ออกจากบ้าน

ตี 5 ครึ่ง ผมถึงบ้านแอน

แอนยืนรอแล้ว

วันนี้แอนใส่ชุดทะเล — กางเกงขาสั้น เสื้อยืด หมวก

ผมก็แต่งคล้ายกัน

ในรถ มี Honda Civic สีขาว

ผมเลิกคิ้ว

"...รถใคร"

แอน "...พ่อแม่ของแอนทิ้งไว้ ผม เอาขับ"

ผม "...อ๋อ"

แอน "...ขึ้นรถ"

ผมขึ้น

แอนสตาร์ทรถ

ขับออกจากซอย

—แอน ขับรถ

—ในร่างผู้หญิงอายุ 17

—ผิดกฎหมาย

—แต่ ขับ คล่อง

—ในใจ แอนอายุ 36 ขับมาเกือบ 20 ปี

เราขับสู่ทางหลวง

จันทร์เช้าตอนตี 5 ครึ่ง รถน้อย

แอน "...น้องภีม"

"ครับ"

"...คุณ เคยไปทะเลเมื่อไหร่ครั้งสุดท้าย"

ผมคิด

ผมตอบ "...ปี 2566 อายุยี่สิบหก ไปกับเพื่อนทำงาน ภูเก็ต"

แอน "...ผม ปี 2545 อายุสิบหก ไปกับเพื่อน ระยอง"

ผม "...20 ปีแล้ว"

แอน "...ใช่"

แอนเงียบครู่หนึ่ง

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...ในชาติที่แล้ว ผม มีลูกสาว"

ผมเลิกคิ้ว

"...คุณบอกว่า ภรรยาตาย"

แอน "...ใช่ ภรรยาตาย ปี 2565"

"...ลูกสาว"

"...ลูกสาว ของผม ปี 2570 อายุ 13"

ผม "...อ๋อ"

แอน "...เมื่อผมตาย ลูกสาวอายุ 13"

ผมเงียบ

—แอน ตาย ลูกสาวอยู่คนเดียว

—น่าจะ ฝากญาติ

—แต่ แอน ก็ ไม่อยู่กับลูก

แอน "...ผมไม่ได้บอกคุณ ก่อนหน้านี้"

ผม "...ครับ"

"...ผมเล่า ตอนนี้"

ผม "...ขอบคุณ"

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...ในชาตินี้ ผม ไม่มีลูก"

ผม "...ครับ"

"...ผม คิดถึง ลูก ของชาติที่แล้ว ตลอดเวลา"

ผม "...ครับ"

แอน "...ผมจะ ทำสิ่งที่ ผม ไม่ได้ทำให้ลูก"

ผม "...อะไร"

แอน "...เล่น"

ผม "...ครับ"

"...ผม ทำงาน เยอะ ผม ไม่ได้เล่นกับลูก"

ผม "...ครับ"

"...วันนี้ ผม จะ เล่น"

ผมพยักหน้า

—แอน

—คนที่กลับมา ทำสิ่งที่ทำไม่ได้

—ลูก ที่อยู่ในชาติที่แล้ว ในเวลาที่ ยังไม่มา

—แอน คิดถึง แม้ในชาตินี้

ผม "...แอน"

"ครับ"

"...ขอบคุณ ที่บอก"

แอน "...ไม่เป็นไร"

เราขับไปต่อ

8 โมง ถึงหัวหิน

ขับรถลงไปริมทะเล

ในชายหาด มีคนน้อย วันจันทร์เช้า

เราจอดรถ

ลงไปริมหาด

ลมทะเล

เสียงคลื่น

ผมยืน

—ทะเล

—ผมไม่ได้ไปทะเลตั้งแต่ ในชาตินี้ ผมตื่นมาในร่างสิบหก

—ในความทรงจำของผม ผมไปทะเลล่าสุดในปี 2566

—ตอนนี้ ปี 2557

ผมเดินลงในทราย

แอนเดินตาม

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...ลงน้ำ"

ผมพยักหน้า

ผมถอดเสื้อ ใส่กางเกงขาสั้น

แอนถอดเสื้อ — มีชุดว่ายน้ำใต้

ผมไม่มอง

—แอน ในใจคือผู้ชาย

—ในร่างผู้หญิง

—ผมต้อง ไม่มอง

—ผมเป็นเพื่อน

เราลงน้ำ

น้ำเย็น

ผมเดินลึกเข้าไปจนถึงหน้าอก

แอนตาม

แอน "...น้ำ"

ผม "...ครับ"

"...อาทิตย์ ผ่านไป หนึ่งเดือนของชาตินี้"

ผม "...ใช่"

"...ผม ทำได้"

ผม "...ครับ"

แอน "...ภีม คุณ ทำได้"

ผม "...ครับ"

เราว่ายน้ำ

ลอย

มองท้องฟ้า

มองคลื่น

ในใจผม รู้สึก... โล่ง

—ในเดือนแรกของชาตินี้ ผม

—ตั้งใจมาก

—ทำงานมาก

—คิดมาก

—เครียดมาก

—วันนี้ ผมพัก

—และผม รู้สึกดี

ผมยืนในน้ำ มองดวงอาทิตย์ที่กำลังขึ้น

—ดวงอาทิตย์ ในวันที่ 26 ของชาติที่สอง

—ผม กลับมา

—ผม สร้าง

—ผม มี

—แม่

—ปอ

—พี่ตอง

—ตี้

—พิมพ์รพี

—แอน

—แก๊ป

—พ่อแม่ของพี่ตอง

—คน รอบข้าง

—ในเดือนเดียว ผมมีคนรอบข้างเพิ่มขึ้นกว่าหนึ่งปีของชาติที่แล้ว

—และผม มีเป้าหมาย

—และผม มีเพื่อน ที่ เข้าใจ

ผมหันมามองแอน

แอนกำลังลอยน้ำ ปิดตา

ผมยิ้ม

—ในชาตินี้

—ผม ไม่ใช่ คนเดิม

—ผม มี ครอบครัว ใหม่

—ครอบครัวของ ผู้คน ที่ ผมเลือก

ลมทะเล

เสียงคลื่น

ผมหายใจ

—เดือนหนึ่ง ผ่านไป

—อีก 499 ตอน

—ยังไกล

—แต่ ผม ไม่รีบ

—ผมจะ ทำ ทีละขั้น

—ทีละวัน

—ทีละคน

—ในชาตินี้

ทะเลสะท้อน แสงอาทิตย์

ผมยิ้มกับตัวเอง

— จบตอนที่ 20 —

— อาทิตย์ ใหม่ จะเริ่ม —