19: บ้านของพี่ตอง

อังคาร พุธ พฤหัส ศุกร์

ผมทำงานทั้งคู่ — งานของแก๊ป + งานของพี่ตอง

—ทุกวัน ทำงานพิมพ์ของแก๊ป 2-3 ชั่วโมง

—ทุกวัน อ่าน paper ของพี่ตอง 1-2 ชั่วโมง

—ตอนค่ำ ทำการบ้านของโรงเรียน

—ตอนเช้า วิ่งกับปอ

ตารางแน่น

แต่ผมรับได้

วันพุธ ผลแมมโมแกรมของแม่ออก

—ผลปกติ

—ไม่มีก้อน

—ไม่มีอะไร

แม่และผม เห็นผล ทั้งคู่ ปลอดใจ

แม่ "...ภีม ลูก ดูแล้ว"

ผม "...ครับ"

"...ปกติ"

"...ครับ"

"...ลูก ไม่ต้องห่วง"

"...ครับ"

—ในชาตินี้ แม่ ตรวจตั้งแต่ตอนนี้

—ตรวจทุกหกเดือน

—มันจะจับเร็ว ถ้ามีอะไรในอนาคต

—แต่ ตอนนี้ ปกติ

—ดี

วันศุกร์เย็น แอน "...ภีม"

ผม "...ครับ"

"...อาทิตย์ บ้านผม"

"...ครับ"

"...สามทุ่ม"

"...ครับ"

แอน "...บ่ายมา 3 โมง"

"...ครับ"

"...เราจะคุยเรื่องระยะยาว"

"...ครับ"

—ระยะยาว

—ผมกับแอน เริ่มจริงจังกับ "แผน"

วันเสาร์เช้า ผมตื่นปกติ

ปอ "...กูได้นักเรียนคนแรกแล้ว"

"...จริง"

"...ใช่ เด็กผู้หญิงป.5 อยู่ในซอย"

"...โอ้"

"...แม่นางจ่าย 350 บาทต่อชั่วโมง"

ผมเลิกคิ้ว

"...350"

"...ใช่"

"...สูงกว่าที่กูแนะนำ"

"...แม่นางบอกว่า ครูดี จ่ายเยอะ"

ปอยิ้ม

—ปอ เริ่มมีรายได้

—ปอ จะ ค่อย ๆ ก่อร่างชีวิตของตัวเอง

ผม "...ดีมาก ปอ"

"...ขอบใจ"

---

5 โมงตรง ผมยืนหน้าบ้านพี่ตอง

บ้านของพี่ตอง เป็นบ้านเดี่ยวสองชั้น

มีรั้วเหล็กสีดำ ในรั้วมีรถยนต์ Toyota Camry สีเทา

ผมกดกริ่ง

ตี้เปิดประตู

ตี้ "...ภีม"

ผม "...สวัสดี"

ตี้ "...เข้ามา"

ผมเดินเข้าบ้าน

ในบ้าน มีพ่อแม่ของพี่ตอง

พ่อพี่ตอง ผู้ชายอายุประมาณห้าสิบ ใส่เสื้อโปโลสีฟ้า

แม่พี่ตอง ผู้หญิงอายุประมาณสี่สิบเจ็ด ผมสั้น

พี่ตองอยู่ในห้องนั่งเล่น

พ่อพี่ตอง "...ภีมใช่ไหม"

"...ครับ"

"...นั่ง ๆ"

ผมนั่งโซฟา

แม่พี่ตอง "...น้องภีม ดื่มอะไร น้ำส้ม น้ำเปล่า ชา"

"...น้ำเปล่าครับ ขอบคุณ"

แม่พี่ตองหายไปในครัว

พี่ตอง "...น้องภีม ตอง สวัสดี"

ผม "...ครับ"

พ่อพี่ตอง "...ภีม ลูกอยู่ห้องไหน"

"...ห้อง 5/2 ครับ ห้องของตี้"

"...อ๋อ"

ผม "...น้องตี้เก่งคณิตและฟิสิกส์ ผมเรียนกับน้องตี้"

ตี้เลิกคิ้ว

—ตี้ ไม่ได้คิดว่าตัวเองเก่ง

พ่อพี่ตอง "...อ๋อ ดี ดี"

—พ่อพี่ตอง เป็นข้าราชการ พูดสบาย ๆ

แม่พี่ตอง กลับมา เอาน้ำเปล่ามาให้ผม

"...ขอบคุณครับ"

แม่พี่ตอง "...น้องภีม โตอยู่"

ผม "...ครับ"

"...บ้านอยู่ที่ไหน"

"...ในซอยใกล้โรงเรียน"

"...กับพ่อแม่"

ผม "...กับแม่ครับ"

"...อ๋อ"

ผมตอบสั้น ๆ "...พ่อตายแล้ว ผมอยู่กับแม่"

แม่พี่ตอง "...ขอโทษ ลูก"

"...ไม่เป็นไรครับ"

พ่อพี่ตอง "...ภีม เลือกเรียนสายอะไร"

"...วิทย์ครับ"

"...เป้าหมายมหาวิทยาลัย"

"...วิศวกรรมศาสตร์"

พ่อพี่ตอง "...ที่ไหน"

"...จุฬาฯ"

"...โอ้ ตั้งใจดี"

ผมยิ้ม

—พ่อแม่ของพี่ตอง สัมผัสแล้ว

—พ่อ ดู เข้มงวด แต่ พูดอ่อน

—แม่ ดู อ่อน แต่ พูดเก็บใจ

—พี่ตอง เป็น เด็ก ที่อยู่ในครอบครัวเรียบร้อย

พี่ตอง "...น้องภีม"

"...ครับ"

"...ขึ้นห้องของผม"

ผมพยักหน้า

พ่อพี่ตอง "...ตอง เปิดประตูห้องไว้นะ"

พี่ตอง "...ค่ะพ่อ"

—พ่อ ไว้กฎ

—พี่ตอง รับ

ผมตามพี่ตองขึ้นบันได

ห้องของพี่ตอง อยู่ชั้นสอง

ในห้อง โต๊ะเรียน ตู้หนังสือ เตียงเดี่ยว

ห้องสะอาด มีหนังสือเยอะ

พี่ตองเปิดประตู ทิ้งไว้

ผมนั่งที่เก้าอี้ใกล้โต๊ะ พี่ตองนั่งที่อีกตัว

พี่ตอง "...วันนี้ ผมจะซ้อมการนำเสนอ น้องช่วยฟัง"

"...ครับ"

พี่ตองหยิบ slide จากแล็ปท็อป

slide เรื่อง "การเมืองไทยหลัง 2540"

พี่ตองเริ่มนำเสนอ

พูดประมาณ 20 นาที

จบ

ผม "...พี่ตอง"

"ครับ"

"...slide 3 พี่ใช้คำว่า 'รัฐประหาร' โดยไม่อธิบายความหมาย ผมแนะนำให้พี่ ใส่ คำจำกัดความ ก่อน"

พี่ตองพยักหน้า จด

ผม "...slide 7 มีกราฟ แต่กราฟ ไม่มี title ของแกน X Y"

พี่ตองจด

ผม "...slide 12 พี่พูดเร็วเกิน ผมตามไม่ทัน อ่านได้แต่ จดไม่ทัน"

พี่ตองจด

ผม "...อย่างอื่นดี"

พี่ตอง "...โอ้ น้องเก่ง"

ผม "...ไม่ ผมแค่ฟัง"

พี่ตองยิ้ม

"...น้อง"

"ครับ"

"...น้อง อายุสิบหก ใช่ไหม"

"...ครับ"

"...น้องคิดเหมือนผู้ใหญ่"

ผมตอบ "...ผมเป็นเด็ก ม.5"

—คำตอบของผม

—เรียบ

—ไม่ปฏิเสธ ไม่ยืนยัน

พี่ตองมองผมประมาณห้าวินาที

"...น้องภีม"

"ครับ"

"...พี่ขอถามอะไร"

"ครับ"

"...น้อง มีอะไรปิดบังผมไหม"

ผมหยุด

—คำถามนี้

—พี่ตอง ก็ ถาม

—เหมือนแม่ เหมือนปอ เหมือน พิมพ์รพี

—ผมจะตอบยังไง

ผมตอบช้า ๆ

"...พี่ตอง"

"ครับ"

"...ผม ไม่ปิดบัง สิ่งที่จะ ทำร้ายพี่"

"...อ๋อ"

"...ผม ปิดบังสิ่งที่ ไม่ใช่หน้าที่ของพี่ที่จะต้องรู้"

พี่ตองมองผม

หกวินาที

"...โอเค"

ผมพยักหน้า

—พี่ตอง รับ

—พี่ตอง ไม่บังคับ

—พี่ตอง เคารพ ขอบเขตของผม

พี่ตอง "...น้อง"

"ครับ"

"...พี่ ขออะไรหนึ่ง"

"ครับ"

"...ถ้าวันใด พี่ ทำสิ่งที่ทำให้น้อง อึดอัด"

"ครับ"

"...บอกพี่"

"ครับ"

"...พี่จะ หยุด"

ผมพยักหน้า

—พี่ตอง

—คนที่ "เคารพ"

—ผมรู้สึกขอบคุณ

ผม "...พี่ตอง"

"ครับ"

"...พี่ ดีกับผม"

"...ขอบใจ"

"...แต่ ผม อยาก ให้พี่ รู้ว่า"

"ครับ"

"...ผม ไม่ใช่ ตัวเลือกที่ดีของพี่"

พี่ตองยิ้ม

"...น้องภีม"

"ครับ"

"...น้อง พูดเรื่องอะไร"

ผม "...พี่ ฉลาด พี่ มีอนาคต พี่ จะเจอคนที่ ดีกว่าผม"

พี่ตองหัวเราะ

"...น้อง"

"ครับ"

"...พี่ ยังไม่ได้บอกว่า ผมเลือกน้อง"

ผมหยุด

—พี่ตอง

—พี่ตอง ไม่ได้ บอกว่า ชอบผม

—ผม คิดเอง

—แอน คิดเอง

—บางที พี่ตอง แค่ เป็นเพื่อนจริง ๆ

ผม "...ขอโทษพี่ ผมเข้าใจผิด"

พี่ตองพยักหน้า

"...ไม่เป็นไร"

แต่...

พี่ตอง "...น้องภีม"

"ครับ"

"...แต่ ถ้าวันใด พี่ จะเลือกน้อง"

ผมเงยหน้า

พี่ตอง "...น้อง จะตอบยังไง"

ผมจ้องพี่ตอง

—คำถาม

—พี่ตอง อายุสิบเจ็ดครึ่ง

—ผม อายุสิบหก

—ในความจริง ผมอายุยี่สิบเจ็ดในใจ

—พี่ตอง... ในใจอายุสิบเจ็ดครึ่ง

—ห่างกัน 11 ปี

—แต่ ในร่าง ห่างกัน 1 ปีครึ่ง

ผมตอบ

"...พี่ตอง ผม จะตอบว่า ผม ขอบคุณพี่"

พี่ตองพยักหน้า

"...อ๋อ"

"...ผม จะ ปฏิเสธ"

พี่ตองมอง

ห้าวินาที

"...โอเค"

ผม "...ขอโทษพี่"

พี่ตอง "...ไม่ ๆ"

"...พี่ ไม่เป็นไร"

"...พี่ ขอบใจ ที่น้อง ตอบจริง"

ผมพยักหน้า

—บรรยากาศ เริ่มอึดอัดนิด ๆ

—แต่ไม่นาน

พี่ตอง "...น้องภีม"

"ครับ"

"...งานสารนิพนธ์ ผม ยังให้น้อง"

ผม "...ครับ"

"...ไม่เปลี่ยน"

ผม "...ขอบคุณ"

พี่ตอง "...เรา เป็นเพื่อน"

ผม "...ครับ"

พี่ตองยื่นมือ

ผมจับ

"...เพื่อน"

"...เพื่อน"

หลังจบ พี่ตอง "...กินข้าวเย็น"

"...ครับ"

เราลงไปข้างล่าง

แม่พี่ตอง "...น้องภีม กินข้าวเย็นบ้านพี่ตองนะ"

"...ครับ ขอบคุณ"

ผมและพี่ตอง ตี้ พ่อแม่พี่ตอง กินข้าวเย็นด้วยกัน

—ข้าวเย็นที่บ้านครอบครัวที่สมบูรณ์

—พ่อ แม่ พี่ น้อง

—ในชาติที่แล้ว ผมก็เคยกินแบบนี้ก่อนพ่อตาย

—แต่ในชาตินี้ ผมกินกับครอบครัวคนอื่น

—มันแปลก

—แต่ก็อบอุ่น

หลังกินข้าว 8 โมงเย็น

ผมบอก "...ผมต้องกลับ"

พ่อพี่ตอง "...อะไรนะ ฝนตกอยู่"

ผมหันมองนอก

จริง ๆ ฝนตก

พี่ตอง "...พ่อจะ ขับไปส่ง"

ผม "...ไม่ ๆ ผมขึ้นรถเมล์"

พ่อพี่ตอง "...ไม่ พ่อขับไปส่ง"

ผม "...ขอบคุณครับ"

พ่อพี่ตอง พาผมไปส่งที่บ้าน

ในรถ พ่อพี่ตอง "...ภีม"

"ครับ"

"...ลุงเห็นน้องตอนเย็น น้องตอนคุยกับตอง"

ผมพยักหน้า

พ่อพี่ตอง "...น้องมีความสุขุม"

ผม "...ขอบคุณครับ"

"...ดูแลแม่นะ"

"...ครับ"

ถึงหน้าบ้าน

ผม "...ขอบคุณครับ"

พ่อพี่ตอง "...บายภีม"

ผมก้าวลงจากรถ เดินเข้าบ้าน

แม่อยู่ในครัว

"...ลูก กลับ"

"...ครับ"

"...กินข้าวมาจากที่นั่น"

"...ครับ"

"...โอเค"

แม่ไม่ถามต่อ

ผมขึ้นห้อง

นอน

ก่อนหลับ ผมหยิบสมุด

> D24 / 8.6.57 เสาร์ > EVN: บ้านพี่ตอง / พ่อแม่ตี้ ครอบครัวสมบูรณ์ > EVN: ซ้อมการนำเสนอ / ผมแนะนำ slide > EVN: พี่ตอง ถาม "ถ้าพี่เลือกน้อง จะตอบยังไง" > EVN: ผมตอบ "ปฏิเสธ" > EVN: พี่ตอง รับ / ยังเป็นเพื่อน > EVN: พ่อพี่ตอง ส่งกลับบ้าน / บอก "ดูแลแม่" > หน้า: 1. อาทิตย์ บ่ายบ้านแอน, 2. งานพิมพ์ 100 หน้า ต่อ, 3. paper อีก 1 ฉบับ

ผมปิดสมุด

หลับ