14: บ้านของแอน

เสาร์ปอมาบ้านอีก

ติวเหมือนเดิม

วันนี้เราเรียนเรื่อง ลำดับและอนุกรม

ปอเรียนรู้ได้ดีกว่าครั้งแรก

หลังติว ปอ "...เฮ้ย ภีม"

"ว่า"

"...พิมพ์รพีถามว่า อาทิตย์นี้นายว่างไหม"

ผมเลิกคิ้ว

"...นางถาม"

"...ใช่ นางถามกูเมื่อวาน"

"...กูไม่ว่างปอ"

ปอพยักหน้า "...นัดอะไร"

ผมตอบ "...นัดคนรู้จัก"

ปอ "...โอเค กูจะบอกนาง"

ปอเก็บของกลับ

หลังปอกลับ ผมทำงานพิมพ์

ในเย็น แม่ "...ภีม"

"ครับ"

"...วันพรุ่งนี้ลูกออกไปไหน"

"...บ่ายโมงไปบ้านเพื่อน"

"...เพื่อนคนไหน"

ผมหยุด

—เพื่อนคนไหน

—แอน ม.6 ผู้หญิง อายุสิบเจ็ดครึ่ง อยู่บ้านคนเดียว

—ผมจะบอกแม่ยังไง

ผมตอบครึ่งจริง

"...พี่ม.6 ที่ผมรู้จัก คนใหม่"

"...อ๋อ"

"...อยู่ห่างจากโรงเรียน 15 นาที"

"...ใครพี่"

"...ผู้หญิง"

แม่หยุด

"...ภีม"

"ครับ"

"...ลูกมีพี่ผู้หญิงเยอะนะ"

"...ครับ"

"...คนเดิม หรือคนใหม่"

"...คนใหม่"

แม่จ้องผม

"...ลูกแน่ใจ"

"...ครับ"

"...อย่าทำอะไรไม่ดี"

"...ครับแม่"

—แม่กังวล

—แม่กลัวว่าผมจะตกหลุมรักผู้หญิงโต

—แม่ไม่รู้ว่าแอนคือผู้ชายในใจ

—ผมไม่บอกแม่

แม่ "...กลับมาก่อนสองทุ่ม"

"...ครับ"

---

อาทิตย์เที่ยงครึ่ง

ผมขึ้นรถเมล์ ไปป้ายที่แอนบอก

—บ้านอยู่ในซอย ห่างจากป้ายรถเมล์ 200 เมตร

—ตามที่อยู่ที่แอนส่ง บ้านเลขที่ 22/15

ผมเดินตามทาง

ในซอย มีบ้านเดี่ยวสองชั้นเรียงกัน

บ้าน 22/15 เป็นบ้านสีเหลืองอ่อน ประตูเหล็กดำ

ผมกดกริ่ง

ไม่มีเสียงตอบ

ผมรอ

30 วินาที

ประตูเปิด

แอนยืน

วันนี้แอนใส่เสื้อยืดสีขาว กางเกงขาสั้น ผมยังหยิก ไม่รวบ

ในชุดนี้ แอนดูเหมือนผู้หญิง

—แอน ในใจคือผู้ชาย

—แต่ในร่าง แอนคือผู้หญิงที่สวย

แอน "...เข้ามา"

ผมเดินเข้าบ้าน

ในบ้าน มีโซฟา ทีวี โต๊ะรับประทานอาหาร

ทุกอย่างดูสะอาด แต่ ไม่มีสัมผัสของ "ครอบครัว"

—ไม่มีรูปคน

—ไม่มีของเล่นเด็ก

—ไม่มีของแม่

ผมถาม "...คุณอยู่คนเดียว"

แอน "...ใช่ พ่อแม่ของแอนทำงานต่างจังหวัด ส่งเงินมาเลี้ยงทุกเดือน"

"...อ๋อ"

"...นั่ง"

ผมนั่งโซฟา

แอนเอาน้ำส้มสองแก้วจากตู้เย็น มาให้ผม

"...ขอบคุณ"

แอนนั่งโซฟาตรงข้าม

"...ภีม"

"ครับ"

"...เริ่มยังไง"

ผม "...คุณก่อน เพราะคุณเป็นคนชวน"

แอน "...โอเค"

แอนหายใจ

แล้วก็เริ่มเล่า

แอน "...ผมชื่อจริง 'ธนู' ในชาติที่แล้ว ผมเป็นวิศวกรอายุสามสิบหก ทำงานบริษัทรับเหมาก่อสร้างขนาดใหญ่ ภายในชาติที่แล้วของผม ตอนปี 2568 ผมยังอยู่ในกรุงเทพ ทำงานปกติ"

ผมพยักหน้า

แอน "...ปี 2570 ผมตายที่อุบัติเหตุรถไฟฟ้าใต้ดิน ระหว่างผมเดินทางกลับบ้านจากออฟฟิศ ตู้รถไฟพังลงราง ตายคนหลายสิบ"

—ปี 2570

—ผมจำได้ลาง ๆ ในชาตินั้น ผมเสียชีวิตปี 2568 แล้ว ผมไม่รู้ถึงเหตุการณ์ปี 2570

แอน "...ก่อนผมตาย ผมเห็นภาพในใจ ภาพเด็กผู้ชายอายุสิบหก ใส่ชุดนักเรียน นั่งในห้องเรียน เพื่อนข้าง ๆ ส่งยางลบให้เธอ"

ผมหยุดหายใจ

—วันแรกของชาตินี้ ผมส่งยางลบให้พิมพ์รพี

—แอน เห็นภาพนี้ในใจ ก่อนตาย

แอน "...ผมตื่นมา 1 พฤษภาคม 2557 ในร่างผู้หญิงอายุ 17 ครึ่ง"

ผม "...ภาพในใจคุณ คือผม"

แอน "...ใช่"

ผม "...คุณรู้ตั้งแต่วันแรก"

แอน "...ผมรู้ว่ามีเด็กชื่ออะไรไม่รู้ ที่ผมต้องเจอ ผมรู้ว่าเขาเรียนโรงเรียนเดียวกับร่างที่ผมเป็น เพราะภาพในใจ ผมเห็นชุดยูนิฟอร์มของโรงเรียนนี้"

ผมพยักหน้า

แอน "...ผมเข้าโรงเรียน 14 พฤษภาคม ผมตามหาเด็กที่ผมเห็นในนิมิต"

"...คุณเห็นวันแรกของเทอม"

"...ใช่ ผมเห็นคุณตอนคุณลงจากรถเมล์เช้านั้น"

ผม "...อ๋อ"

แอน "...ผมขึ้นรถเมล์สายเดียวกับคุณ ตามคุณห้าวัน"

ผม "...ผมเห็นคุณ ผมไม่รู้ว่าคุณตามผม"

แอน "...ผมตามแบบไม่ให้คุณรู้"

ผม "...อ๋อ"

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...คำถามของผมคือ"

"...ครับ"

"...ทำไมเราถูกส่งกลับมา"

ผมหยุด

—คำถามที่ผมก็ถามตัวเองตลอดสามอาทิตย์ที่ผ่านมา

—ทำไม

—ไม่รู้

ผมตอบ "...ผมไม่รู้"

แอน "...ผมก็ไม่รู้ แต่ผมคิดว่า"

ผม "...ว่า"

แอน "...บางที เราถูกส่งกลับมา ให้ทำอะไรบางอย่าง"

ผม "...อ๋อ"

แอน "...ผม ในชาติที่แล้ว ตายโดยไม่ทันได้ทำสิ่งที่ผมอยากทำ"

ผม "...อะไร"

แอน "...อยากเขียนหนังสือ อยากแต่งงาน อยากมีลูก อยากสร้างบ้าน อยากเดินทาง"

ผม "...อ๋อ"

แอน "...ผมเกิดใหม่ และผมจะทำ"

ผม "...คุณเกิดใหม่เป็นผู้หญิง"

แอน "...ใช่"

ผม "...คุณ จะทำตามเดิม หรือ ปรับ"

แอน "...ผมจะ ปรับ ผมจะใช้ร่างนี้ในชาตินี้ ไม่ต่อสู้กับร่าง ผมจะใช้ในแบบที่ผู้หญิงทำได้"

ผม "...อ๋อ"

แอน "...ภีม คุณ"

ผม "...ในชาติที่แล้ว ผมเป็นโปรแกรมเมอร์ ไม่ได้สนุก ผมทำงานเพราะต้องทำงาน ผมไม่ได้สนุกอะไร"

แอน "...แม่"

ผม "...แม่ตายตอนผมอายุยี่สิบสาม มะเร็งเต้านม ผมไม่ได้ดูแลแม่ดี"

แอน "...คุณกลับมา จะดูแลแม่"

ผม "...ใช่"

แอน "...ดีแล้ว"

ผม "...ครับ"

แอน "...แล้วอะไรอื่น"

ผม "...ก็ ผมรู้อนาคต ผมอยากใช้"

แอน "...Bitcoin"

ผมเลิกคิ้ว

แอน "...ผมก็คิดถึง Bitcoin"

ผม "...คุณรู้ราคา"

แอน "...รู้ จำได้ ๆ ราคาตอนนี้ 450 ดอลลาร์ปี 2017 ประมาณ 19,000 ปี 2021 ประมาณ 67,000"

ผม "...คุณรู้ไกลกว่าผม"

แอน "...ผมตายปี 2570 ผมรู้ราคาถึงตอนนั้น ปี 2569 Bitcoin อยู่ที่ 1.2 ล้านบาทต่อ BTC"

ผมหยุด

—ตัวเลขนี้

—ตัวเลขในฝันของผม

—แอน บอกผม

—ตัวเลขที่ผมไม่รู้

ผมเอามือลูบหน้า

ผม "...ผมฝันถึงตัวเลขนั้น เมื่อสามคืนก่อน"

แอน "...ฝัน"

ผม "...ใช่ ฝันถึงห้องผม คอมเปิด ในจอมีตัวเลข BTC = 1.2M และยอดในบัญชี 87.3 BTC"

แอนหยุด

ห้าวินาที

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...ฝันของผม"

ผม "...อะไร"

แอน "...คืนเดียวกัน ผมฝัน ผมเห็นคุณยืนในห้อง คอมในห้องโชว์ตัวเลขเดียวกัน"

ผมหายใจ

—ฝันร่วมกัน

—ผมและแอน ฝันคืนเดียวกัน

—ฝันเหมือนกัน

แอน "...นี่ เกินเรื่องบังเอิญ"

ผม "...ใช่"

แอน "...บางที เราสองคน เชื่อมโยงกัน"

ผม "...ครับ"

แอน "...บางที เราถูกส่งมาคู่กัน"

ผม "...ครับ"

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...เราสองคน ทำอะไรด้วยกันได้บ้าง"

ผม "...คุณคิดอะไร"

แอน "...ลงทุน Bitcoin ด้วยกัน"

ผม "...ครับ"

แอน "...เก็บข้อมูลอนาคต ด้วยกัน"

ผม "...ครับ"

แอน "...ช่วยกัน ในเรื่องที่ ปกติ คนเดียวทำไม่ได้"

ผม "...ครับ"

แอน "...คุณ มีเงินเท่าไหร่"

ผม "...625 บาท"

แอน "...ผม มีในบัญชี 35,000 บาท พ่อแม่ของแอนส่งเดือนละห้าพัน"

ผมเลิกคิ้ว

—แอนมี 35,000 บาท

—ครึ่งหนึ่งของเงินที่ผมตั้งเป้าจะเก็บภายในกรกฎาคม

—ถ้าเราเอาเงินทั้งหมดของแอน ซื้อ Bitcoin ตอนนี้ = 2.4 BTC

—ราคาในอนาคต (ปี 2569) 1.2M × 2.4 = 2.88 ล้านบาท

—ดี

แอน "...ผมจะเอามาลง"

ผม "...ทั้งหมด"

แอน "...ใช่"

ผม "...ทุกบาท"

แอน "...ใช่"

ผม "...แอน คุณ ใช้เงินไหมเดือนหน้า"

แอน "...ผมจะใช้รายเดือน ที่พ่อแม่ส่งใหม่ทุกเดือน"

ผม "...โอเค"

แอน "...ภีม ผมอยากให้คุณจัดการ"

ผม "...อะไรนะ"

แอน "...ผมเป็นผู้หญิงตอนนี้ ในชาตินี้ ผมจะมีปัญหาเรื่องเปิดบัญชี ตอนปี 2557 ผู้หญิงอายุ 17 จะดูเหมือนเด็ก ๆ ในแบบที่ exchange จะระวัง"

ผม "...คุณคิดว่าผม น่าเชื่อถือกว่า"

แอน "...ผมคิดว่า เรา 'รวมกัน' จะเด่นกว่า ผมเป็นเงิน คุณเป็นกลยุทธ์"

ผมพยักหน้า

ผม "...แต่ผมไม่มีบัตรประชาชนผู้ใหญ่"

แอน "...บัตรของแม่คุณ"

ผม "...ใช่"

แอน "...คุยกับแม่"

ผม "...ครับ"

แอน "...คุยให้แม่เข้าใจ"

ผม "...คุยยังไง"

แอน "...บอกบางส่วน ไม่ใช่ทั้งหมด"

ผม "...ครับ"

แอน "...บอกว่าคุณ ได้รับโอกาสจากเพื่อน ที่อยากชวนคุณลงทุน คุณต้องการชื่อแม่"

ผม "...อ๋อ"

แอน "...แม่จะปฏิเสธ"

ผม "...ครับ"

แอน "...แต่คุณ ค่อย ๆ พิสูจน์ตัวเอง คุณจะทำให้แม่เห็นว่าคุณรู้"

ผม "...ครับ"

แอน "...ผมจะรอ"

เราเงียบสักครู่

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...ผมขออะไรอย่างหนึ่ง"

"...อะไร"

"...อย่าตกหลุมรักผม"

ผมหัวเราะ

แอนหัวเราะตอบ

ผม "...ผมจะไม่"

แอน "...โอเค"

ผม "...คุณ ในใจคือผู้ชาย"

แอน "...ใช่"

ผม "...ผมก็ ผู้ชาย"

แอน "...ใช่"

ผม "...เรา เพื่อน"

แอน "...ใช่"

แอนยื่นมือ

ผมจับ

"...เพื่อน"

"...เพื่อน"

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...สัปดาห์หน้า เราเริ่มแผน"

ผม "...ครับ"

แอน "...คุณคุยกับแม่"

ผม "...ครับ"

แอน "...ผมจะรอ"

ผมนั่งคุยกับแอนต่อไปอีกประมาณชั่วโมง

เราคุยเรื่องชาติที่แล้วของกันและกัน

แอนเล่าเรื่องบ้านในต่างจังหวัด ที่จริงที่ดี

ผมเล่าเรื่องบ้านในกรุงเทพ ที่ผมโต

เราเล่าเรื่องเพื่อน เรื่องโรงเรียน เรื่องครอบครัว เรื่องความฝัน

ผมและแอน อายุยี่สิบเจ็ดและสามสิบหก เปลี่ยนเรื่องคุยกันสบาย ๆ

5 โมงครึ่ง ผมบอก "...ผมต้องกลับ"

แอน "...โอเค"

ผมลุก

ก่อนผมออกประตู แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...คุณ"

"ครับ"

"...คุณเป็นคนที่ผมรอ"

ผม "...อ๋อ"

แอน "...อย่าคิดว่าผมหมายถึงเรื่องรัก"

ผม "...ครับ ผมรู้"

แอน "...คุณเป็นเพื่อนที่ผมรอ"

ผม "...ครับ"

แอนยิ้ม

"...บายเพื่อน"

"...บายเพื่อน"

ผมเดินออกจากบ้าน

---

ผมขึ้นรถเมล์กลับ

ในรถ ผมจ้องนอกหน้าต่าง

—ผมเจอเพื่อน

—เพื่อนที่ "เข้าใจ"

—คนเดียวในโลก ที่รู้ว่าผมเป็นใคร

—คนเดียว

—ผมรู้สึก... อบอุ่น

—แปลก

—ในชาติที่แล้ว ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้

—การมีคน ที่เข้าใจเรา 100%

—คนคนนี้ คือแอน

—ในร่างผู้หญิง อายุ 17 ครึ่ง

—แต่ในใจคือ ธนู วิศวกรอายุ 36

—และเป็นเพื่อนของผม

ผมกลับถึงบ้าน 6 โมงครึ่ง

แม่นั่งโต๊ะกินข้าวเย็น

"...กลับมา"

"...ครับ"

"...เป็นไง"

"...ดีครับ"

"...พี่ผู้หญิงดียังไง"

ผมหยุด

—แม่ถามต่อ

ผมตอบ "...คุยเก่งครับ ฉลาดมาก"

"...อ๋อ"

"...เป็นเพื่อนสนิทแล้วเหรอ"

"...ครับ"

"...ภีม"

"ครับ"

"...ลูก ระวัง"

"...อะไรครับ"

"...อย่าใช้คน อย่าให้คนใช้"

ผมพยักหน้า

—แม่ ผู้ที่บอกในวิธีของแม่

—แม่ไม่รู้ว่าแอนเป็นใคร

—แม่แค่บอกพื้นฐาน

"...ครับ"

ผมนั่งโต๊ะ

แม่ตักผัดผักให้ผม

ผมและแม่กินเงียบ ๆ

หลังกินข้าว ผมขึ้นห้อง

หยิบสมุดบันทึก

> D13 / 25.5.57 อาทิตย์ > AM: บ้านแอน / คุย 4 ชั่วโมง > AM: แอน = ธนู / ตายปี 2570 > AM: เกิดใหม่ 1 พ.ค. 57 / รออยู่ 5 ชม.วันพุธ > AM: ฝันร่วมกัน / 1.2M / 87.3 BTC > AM: แผน → ลงทุน Bitcoin ด้วยกัน > AM: ปัญหา → บัตรประชาชน → คุยแม่ > EVN: แม่บอก "อย่าใช้คน อย่าให้คนใช้" > หน้า: 1. คุยแม่เรื่องบัตร, 2. งาน 80 หน้า, 3. เสาร์หน้า ปต. ห้าง

ผมปิดสมุด

แต่ในใจ ผมเริ่มคิดเรื่องการคุยกับแม่

—ผมจะคุยยังไง

—คุยตามที่แอนบอก หรือคุยแบบของผมเอง

—ผมต้องคิด

—แต่ไม่ใช่คืนนี้

ผมนอน

—วันนี้

—วันที่สำคัญที่สุดในชาตินี้

—ผมได้เพื่อน

—เพื่อนแท้

—เพื่อนที่จะอยู่กับผมในชาตินี้ ในชาติที่เราทั้งคู่กลับมา

ผมหลับ