11: ผู้หญิงที่นั่งรถเมล์ก่อนผม

ตี 5 ผมและปอวิ่ง

วันนี้ผมเร่งกว่าเมื่อวาน

จบ 4 รอบที่ 8 นาที 5

ปอ "...นาย เริ่มดีจริง ๆ"

"...อืม"

หลังวิ่ง ปอ "...เฮ้ย ภีม"

"ว่า"

"...เมื่อวานหลังเลิกเรียน กูเดินส่งพิมพ์รพีไปที่ป้ายรถเมล์"

"...อ๋อ"

"...นางก็คุยปกติ ไม่หนาว ไม่ร้อน"

"...อืม"

"...กูจะลองต่อ"

"...โอเค"

ปอเงียบสักครู่

"...นายว่ากูควรชวนนางอะไรต่อ"

ผมจ้องปอ

—ปอถามผม

—ผมเคยตกหลุมรักพิมพ์รพีมาสิบเอ็ดปี ผมก็รู้อะไรเกี่ยวกับเธอบ้าง

—แต่ผมจะให้คำแนะนำปอ ในเรื่องที่ ตามตรง ผมก็ไม่ได้ใช้ในชาติที่แล้วของผมเอง

ผมตอบ "...ชวนเธอช่วยทำงานกลุ่ม ไม่ใช่แบบไปเที่ยว"

"...ทำไม"

"...เพราะมันธรรมชาติกว่า"

ปอพยักหน้า

"...เออ"

ผมเสริม "...อย่ารีบ ปอ"

"...อืม"

—คำแนะนำของผม จากความรู้ของผมในยี่สิบเจ็ดปี

—ตอนนี้ ผมเป็น "พี่" ของปอแล้ว

—ในร่างที่อายุเท่ากัน

เราเดินกลับ

ก่อนแยกทาง ปอ "...ภีม"

"ว่า"

"...วันนี้กูทำกับข้าวกลางวัน เอามาให้นายกิน"

ผมเลิกคิ้ว

"...อะไรนะ"

"...กูเรียนหนึ่งวิชาทำกับข้าว ที่บ้าน แม่กูสอน กูทำได้ ผัดข้าวกระเทียม ผัดมาม่า ไข่ดาว"

"...กูดีใจให้นาย ปอ"

"...กูจะเอามาให้นายชิม"

"...โอเค"

ปอเดินกลับ

ผมก็เดินกลับ

—ปอที่ผมเคยทิ้งในชาติที่แล้ว

—ในชาตินี้ ปอเอากับข้าวมาให้ผมชิม

—ความรู้สึก... อบอุ่น

---

หลังเลิกเรียน 3 โมงครึ่ง

ผมขึ้นรถเมล์ไปห้าง

—ห้างที่ใกล้ที่สุดที่มีร้านขายของไอที คือ ฟอร์จูนทาวน์

—ใช้เวลาจากโรงเรียน 35 นาที

ผมเดินเข้าห้าง

ในห้างมีร้านขายของไอที 20 กว่าร้าน

ผมเดินมองรอบ ๆ

ไม่มีร้านไหนรับ Bitcoin

—ปี 2557 ในประเทศไทย ร้านขายของไอทียังไม่รับ Bitcoin

—การซื้อต้องผ่านเว็บไซต์ bx.in.th หรือ Coinbase

—ในเว็บไซต์ต้องมีบัตรประชาชน

—ผมเดินดูในห้าง เพื่อเรียนรู้สิ่งอื่น

ผมเดินเข้าร้านขายโน้ตบุ๊ค

ผู้ขาย "...สวัสดี เด็ก ๆ"

ผมยิ้ม "...ผมขอดู"

"...ดูได้ ดูได้"

ผมดูโน้ตบุ๊ค

—Acer 13,900 บาท

—Asus 16,500 บาท

—Lenovo 14,800 บาท

—สเปคปี 2014 — RAM 4GB, HDD 500GB, ไม่มี SSD

—ใกล้แค่ไหน ผมจะต้องเก็บเงินถึงจะซื้อ

—ในใจ ผมตั้งเป้า

—ภายในสิ้นเดือนกรกฎาคม ผมจะมีโน้ตบุ๊คเป็นของตัวเอง

—ราคา 15,000 บาท

—ผมรับงานพิมพ์ + ติวเด็ก = ประมาณ 6,000-8,000 บาท/เดือน

—สองเดือน ผมจะมี 12,000-16,000 บาท

—ซื้อโน้ตบุ๊ค

—แต่ ผมยังต้อง

—แบ่งเงิน Bitcoin ด้วย

—ครึ่ง ๆ

—Bitcoin 8,000 บาท → 0.5 BTC

—โน้ตบุ๊ค 8,000 บาท → เก็บออม

ผมหันไปทักทายผู้ขาย "...ขอบคุณครับ ผมจะกลับมาดู"

"...โอเค กลับมานะ"

ผมเดินออก

ระหว่างเดินในห้าง ผมเห็นป้าย ATM ของ KTB

ผมเดินไป

—ผมต้องเปิดบัญชี ATM

—บัญชีของผมเอง

—แต่ผมเป็นเด็ก ต้องให้พ่อแม่เปิดให้

—แม่ของผม

—ผมต้องคุยกับแม่

ผมยืนหน้า ATM 30 วินาที

แล้วก็เดินกลับ

---

5 โมงครึ่ง ผมขึ้นรถเมล์กลับ

วันนี้พี่ตองไม่อยู่บนรถ

แต่...

ผมขึ้น ขึ้นรถ มีคนนั่งบนรถพอสมควร

ผมเดินผ่านที่นั่ง เจอ

—เด็กผู้หญิงผมหยิกหางม้าต่ำ

—คนที่ผมเห็นในวันแรก

วันนี้เธอนั่งหน้า เหมือนเดิม

ผมเดินผ่าน นั่งกลาง

แต่...

เธอหันมามองผม

ครั้งแรก

ในห้าวันที่ผมเห็นเธอ เธอไม่เคยหันมา

วันนี้เธอหัน

ผมและเธอสบตา

หนึ่งวินาที

สองวินาที

แล้วเธอก็หันกลับไป

ผมนั่งลง

—น่าสนใจ

—เด็กผู้หญิงผมหยิกคนนี้ เพิ่งสบตาผมครั้งแรก

—ทำไม

—ในห้าวัน เกิดอะไรขึ้นที่ทำให้เธอสนใจผม

—ผมไม่ทราบ

รถเมล์เคลื่อน

ผมเอามือถือมาดู

แต่ในใจคิดถึงเด็กคนนั้น

—ผมไม่รู้จักเธอ

—แต่เธอเริ่มหันมา

ผ่านไปสองป้าย เธอลุกขึ้น

เดินมาที่ผม

—ไม่ใช่

—เธอไม่ได้เดินมาที่ผม

—เธอกำลังเดินไปลงรถ

ผมนั่งนิ่ง

เธอเดินผ่านผม

ก่อนผ่าน เธอวาง... กระดาษ ไว้บนตักผม

แล้วเดินต่อไปลงรถ

ผมเงยขึ้นมอง

เธอลงรถ

ประตูปิด รถเคลื่อน

ผมก้มลงมองกระดาษบนตัก

กระดาษพับครึ่ง

ผมเปิด

ในกระดาษเขียนด้วยลายมือผู้หญิง

> "พรุ่งนี้ บ่ายสอง ร้าน Starbucks สาขาฟอร์จูน" > > — แอน, ม.6/3

ผมจ้องกระดาษ

—แอน

—ม.6/3

—คนที่ผมเห็นทุกวันบนรถเมล์ ผู้หญิงผมหยิกหางม้าต่ำ ขึ้นบนรถเมล์ป้ายเดียวกับผม

—แอน

—นัดเจอ พรุ่งนี้บ่าย

—ที่ Starbucks ในห้างที่ผมไปเมื่อกี้

ผมพับกระดาษเก็บ

—คนนี้ไม่ใช่พี่ตอง

—คนนี้ไม่ใช่ผู้ที่ผมรู้จัก

—คนนี้ ผมยังไม่รู้จัก

—แล้วเธอนัดผม

—ทำไม

ผมจ้องในกระจกหน้าต่างรถเมล์

—เรื่องนี้แปลก

—ในชาติที่แล้ว ผมไม่เคยถูกผู้หญิงนัดเจอแบบนี้

—พิมพ์รพีก็ไม่เคย

—ในชาตินี้ ผมเปลี่ยนของบางอย่าง ผู้หญิงคนนี้ก็เปลี่ยนตอบกลับ

—แต่ผมไม่รู้ว่าเธอเปลี่ยนอะไร เพราะผมไม่เคยรู้จักเธอตั้งแต่แรก

ผมรู้สึกอยากไปเจอ

—วันพรุ่งนี้ ผมต้องไปกับแม่หมอ ตอนบ่าย

—บ่ายสอง ผมต้องอยู่กับแม่

ผมต้องเลือก

—แม่ หรือ แอน

ไม่ลังเล

—แม่

ผมจะไม่ไปเจอแอน

ผมไม่มีเบอร์แอน เพื่อบอกเลื่อน

ผมจะต้องลาเธอ หรือไม่ไปเลย

—ไม่ไปเลย

—ถ้าเธออยากเจอผมจริง เธอจะลองนัดใหม่

—ถ้าไม่ ก็ ไม่

ผมเก็บกระดาษ

รถเมล์จอดป้ายของผม

ผมก้าวลง

ในใจมีคำถามเต็มหัว

—แอน ม.6/3

—ใครคุณ

—ทำไมนัดผม

—ทำไมตอนนี้

ผมเดินกลับบ้าน

---

ที่บ้าน แม่กลับแล้ว

แม่กำลังกินข้าวเย็นคนเดียว

"...กลับช้า"

"...ขอโทษครับ"

"...ไปห้าง"

"...ไปดูคอม"

"...อ๋อ ราคาเท่าไหร่"

"...14,000 ขึ้น"

แม่หยุดตัก

"...ราคาแบบนั้น"

"...ครับ"

"...ลูก พ่อทิ้งเงินไว้ให้แม่ ถ้าลูกอยากได้คอม แม่ซื้อให้"

ผมเงยหน้า

—แม่จะใช้เงินพ่อซื้อโน้ตบุ๊คให้ผม

—800,000 บาท

—14,000 บาท ก็แค่ 1.75%

—แต่...

ผมตอบ "...ขอบคุณครับแม่ แต่ผมจะเก็บเอง"

"...ทำไม"

"...ก็ ผมอยากเก็บ"

แม่จ้องผม

"...ภีม"

"ครับ"

"...เงินที่พ่อทิ้งไว้ก็เป็นของลูกครึ่งหนึ่ง"

ผมหยุด

—แม่บอก

—เงินที่พ่อทิ้งไว้ ครึ่งหนึ่งเป็นของผม

—400,000 บาท

—สี่แสนบาท

—สี่แสนบาท ตอนนี้ ลงทุน Bitcoin จะกลายเป็น 17.6 ล้านบาทในปี 2565

—แต่...

—ผมจะไม่เอาเงินของพ่อ

—ในชาตินี้ ผมจะหาเงินเองจนผมพิสูจน์ตัวเอง

—แล้วค่อยขอแม่ลงทุน

ผมตอบ "...ผมไม่ต้องการครับแม่ แม่เก็บไว้"

"...ลูก"

"ครับ"

"...ลูกแน่ใจ"

"...แน่ใจ"

แม่จ้องผมห้าวินาที

"...โอเค"

—แม่ ในชาติที่แล้ว ก็ใช้เงินก้อนนี้เก็บไว้ตลอด แม่ไม่ค่อยใช้

—แม่ตายไปแล้ว เงินก้อนนี้ตกเป็นของผม

—ผมในชาติที่แล้ว ใช้เงินก้อนนี้ซื้อคอนโด

—ผมในชาตินี้ ผมจะให้แม่เก็บไว้

—แม่จะมีไว้รักษาตัวเมื่อตอนป่วย

—และ ถ้าผมยังไม่ป่วย เงินก้อนนี้จะเป็นเงินเลี้ยงดูแม่

หลังกินข้าว แม่ "...ภีม"

"ครับ"

"...พรุ่งนี้ลูกอยากให้แม่ตรวจอะไร"

ผมตอบ "...ตรวจครบ ผมอ่านในนิตยสาร เขียนว่าผู้หญิงอายุสี่สิบขึ้น ควรตรวจ - มะเร็งเต้านม (แมมโมแกรม) - มะเร็งปากมดลูก (Pap smear) - ไทรอยด์ - เบาหวาน - ความดัน - กระดูก - หัวใจ"

แม่ฟัง พยักหน้า

"...แม่จะตรวจครบ"

"...ครับ"

"...ลูกเรียนมาเยอะ"

"...อ่านในนิตยสารครับ"

แม่ยิ้ม

หลังกินข้าวเสร็จ ผมล้างจาน

ขึ้นห้อง ทำงานพิมพ์

แก๊ปส่งล็อตใหม่มาเรียบร้อย 80 หน้า

ผมเริ่มพิมพ์

จาก 7 โมงถึง 10 โมง

ผมพิมพ์ได้ 14 หน้า

—ดี

ผมปิดคอม

นอน

ก่อนหลับ ผมหยิบกระดาษของแอนออกมาดูอีกครั้ง

> "พรุ่งนี้ บ่ายสอง ร้าน Starbucks สาขาฟอร์จูน" > > — แอน, ม.6/3

—แอน

—ผมจะไม่ไป

—แม่สำคัญกว่า

—ถ้าแอนยังอยากเจอ เธอจะลองใหม่

ผมเก็บกระดาษไว้ในช่องสมุดเรียนคณิตศาสตร์

ผมหลับ

---

ในคืนนั้น ผมฝัน

ฝันแปลก

ในฝัน ผมเดินอยู่ในห้องของคอนโดที่ผมเช่าตอนยี่สิบเจ็ด

ในห้อง มีจอคอมพิวเตอร์เปิดอยู่

จอแสดงราคา Bitcoin

ราคาในจอ: 1,200,000 บาทต่อ BTC

—ตัวเลขที่ผมไม่เคยเห็น

—ในความทรงจำของผม Bitcoin สูงสุดอยู่ที่ 700,000 บาท

—ตัวเลขในฝัน คือ 1,200,000

ผมเดินไปใกล้จอ

ในจอ เปลี่ยนเป็น "Welcome ภีม กุลรัตน์"

แล้วก็ "Account Balance: 87.3 BTC"

—87.3 BTC ที่ราคา 1,200,000 = 104.7 ล้านบาท

ผมตื่น

ตี 3 ของวันพฤหัส

ผมนั่งขึ้นในเตียง

หายใจ

—ฝัน

—แค่ฝัน

ผมเงียบสักครู่

แล้วก็เปิดไฟ

เดินไปที่โต๊ะ

หยิบสมุดบันทึก

เขียน

> ฝัน: 21.5.57 ตี 3 > BTC = 1.2M บาท > Balance: 87.3 BTC = 104.7M

—ตัวเลขนี้ ผมไม่รู้ว่าเป็นความจริงหรือเปล่า

—ในความทรงจำของผม ปี 2565 Bitcoin สูงสุด 700,000 บาท

—แต่หลังจากปี 2565 ผมไม่รู้

—ผมตายในปี 2568

—ตัวเลข 1.2M อาจเป็นราคาในปี 2569 2570 2571

—หรืออาจเป็นแค่ฝัน

—ผมจะจดเอาไว้

—ถ้ามันเป็นจริง ในอนาคต ผมจะเทียบ

ผมปิดสมุด

ปิดไฟ

นอน

แต่ตอนนี้นอนไม่หลับ

—ฝัน

—ฝันแบบนี้ ผมเคยฝันมาก่อนไหม

—ในชาติที่แล้ว ผมก็ฝันแปลก ๆ บ่อย

—แต่ไม่เคยฝันถึง Bitcoin

—ในชาตินี้ ผมฝันถึง

—มันเป็น "การติดต่อ" หรือเปล่า

—ติดต่อจากที่ไหน

—ผมไม่รู้

—ผมจะไม่ลงทุนกับฝัน

—ผมจะลงทุนกับสิ่งที่ผมรู้จากความทรงจำของยี่สิบเจ็ดปี

ผมเงียบ ๆ บนเตียง

นาฬิกาบอกเวลาตี 4

ผมหลับ