98: กระดานใหม่

หนึ่งเดือนหลังคดีโครนอสปิดสำนวนชุดแรก โลกก็เริ่มทำสิ่งที่โลกถนัดที่สุด—เดินต่อ

และบริษัทเกมเจ้าของจ้านเสิน ก็เลือกจังหวะนั้นประกาศข่าวที่ใหญ่ที่สุดตั้งแต่เปิดเซิร์ฟ

【ประกาศอย่างเป็นทางการ:【World Series จ้านเสิน】ศึกชิงแชมป์โลกครั้งที่ 1 — 16 ประเทศ 16 ทีมตัวแทน ชิงเงินรางวัลรวม 1,000,000,000 หยวน】

【เจ้าภาพรอบชิงชนะเลิศ: มหานครชายฝั่งตะวันออก / ทีมตัวแทนประเทศเจ้าภาพ: แชมป์ศึกชิงจ้าวระดับประเทศ —【เฉินเทียน】】

พันล้าน เวทีโลก และชื่อทีมจากตรอกเหลาเจียในฐานะตัวแทนประเทศ

ประเทศทั้งประเทศลุกเป็นไฟแห่งความคาดหวังภายในคืนเดียว ป้ายไฟ "เฉินเทียน" ที่เคยอยู่แค่สนามแข่ง ลามขึ้นจอยักษ์กลางเมืองทุกเมือง สื่อต่างชาติบินเข้ามาขอสัมภาษณ์จนถังอวิ้นเอ๋อร์ต้องทำตารางเวรรับแขก และเด็กทั้งประเทศมีคำตอบใหม่เวลาครูถามว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไร

ในวอร์รูม ทีมหลักนั่งดูประกาศพร้อมกัน

"สิบหกทีมจากสิบหกประเทศ" มู่ชิงเสว่ไล่รายชื่อที่ทยอยประกาศ "แชมป์ยุโรปตะวันตก「Avalon」แชมป์อเมริกาเหนือ「Liberty Prime」แชมป์เกาหลี「พายุขาว」...ของจริงทุกทีม ไม่มีหมูสักราย"

"และไม่มีทีมไหนอยู่ในความทรงจำข้าแม้แต่ทีมเดียว" หลินเฉินเสริม น้ำเสียงกลับมีแววยินดี "ชาติก่อน World Series ครั้งแรกจัดปีที่สี่ นี่มาเร็วขึ้นสามปี ทุกอย่างหลังจากนี้คือแผนที่เปล่าร้อยเปอร์เซ็นต์—สนามที่ทุกคนเท่ากันจริงๆ"

"กลัวไหมล่ะคะบอส" ถังอวิ้นเอ๋อร์แซว

"ถามจริง" เขาหันมายิ้มแบบที่ทั้งทีมรู้จักดี—ยิ้มเวลาเจอของแพง "ข้ารอสนามแบบนี้มาสองชาติ"

---

แต่ใต้ข่าวดีระดับโลก กระดานเงาก็ขยับเช่นกัน

รายงานจากที่ปรึกษาพิเศษหมายเลข 7 มาถึงพร้อมกาแฟเช้าวันพุธ—สั้นกว่าทุกฉบับ และน่าขนลุกกว่าทุกฉบับ

*"โครนอส ซีเคียวริตี้โซลูชันส์ จดทะเบียนเลิกบริษัทแล้วทั่วโลก ทุกสาขา ทุกบริษัทลูก—หายไปจากระบบทะเบียนราวไม่เคยมีอยู่"*

*"แต่ผมไล่เส้นทรัพย์สิน พบว่าก่อนเลิกกิจการ ทุนทั้งหมดไหลไปรวมที่กองทุนใหม่สามกอง จดทะเบียนเขตปลอดสนธิสัญญา ชื่อกองทุนแปลจากภาษากรีกได้ว่า 'อดีต' 'ปัจจุบัน' 'อนาคต'"*

*"และหนึ่งในผู้ลงนามจัดตั้ง ใช้ลายเซ็นอิเล็กทรอนิกส์ชุดเดียวกับเอกสารภายในที่เครเมอร์เคยเซ็น—มันไม่ได้หนีไปซ่อนครับ มันกลับไป **เลื่อนขั้น**"*

ท้ายรายงานมีภาพแนบหนึ่งภาพ—ภาพหลุดจากงานประชุมการกุศลที่เจนีวาเมื่อสัปดาห์ก่อน มุมไกล เบลอ แต่ชัดพอ: เครเมอร์ในสูทเทาเงิน ยืนค้อมหัวเล็กน้อยให้ชายชราผมขาวในรถเข็น ที่ใบหน้าอยู่นอกโฟกัสพอดิบพอดี

ใต้ภาพ เจียงเฟยพิมพ์โน้ตไว้บรรทัดเดียว

*"ทุกแหล่งเรียกชายในรถเข็นว่า 'ท่านผู้อำนวยการใหญ่' — และจากท่าทางของเครเมอร์...คนที่เราเคยเจอ เป็นแค่ผู้จัดการสาขาครับ"*

หลินเฉินวางรายงานลง มองภาพเบลอนั้นนานมาก

*ผู้จัดการสาขา ที่เกือบเจาะโลกทะลุ...แล้วตัวจริงระดับบนสุด จะหน้าตาแบบไหน*

*และมันรออะไรอยู่—หรือรอ "ใคร"*

"พี่สือ" เขากดสาย "แฟ้มเครเมอร์ อัปเดตเป็นระดับเฝ้าระวังถาวร และเปิดแฟ้มใหม่อีกเล่ม ชื่อแฟ้ม...'นาฬิกาทรายสามเรือน'"

"ศึกหน้าอีกแล้วหรือครับ" พี่สือถามแบบคนเริ่มชิน

"ศึกหน้า แต่ไม่ใช่พรุ่งนี้" หลินเฉินมองปฏิทิน—ตารางซ้อม World Series เริ่มสัปดาห์หน้า "พรุ่งนี้เรามีนัดกับเรื่องสำคัญกว่า"

---

เรื่องสำคัญกว่า คือจดหมายเชิญที่มาถึงตรอกเหลาเจียทุกบ้าน เขียนด้วยพู่กันลายมือลุงฉาง

*"ขอเชิญร่วมงานฉลองครบรอบหนึ่งปี วันที่ตรอกของเรากลับมาเป็นของเรา — โต๊ะยาวเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือปีนี้ขอจัดใหญ่ เพราะมีเรื่องน่าฉลองเยอะเหลือเกิน"*

หนึ่งปีพอดี นับจากวันโอนกรรมสิทธิ์

หลินเฉินถือจดหมายนั้นขึ้นดาดฟ้า มองตรอกยามเย็นเบื้องล่าง—ร้านลุงฉางที่ต่อเติมใหม่ ศูนย์ฝึกเยาวชนที่เด็กยังไม่ยอมกลับบ้าน ป้ายผ้าสามผืนที่ซีดแดดแต่ไม่มีใครยอมเปลี่ยน

หนึ่งปีที่แล้ว เขายืนตรงนี้พร้อมแฟ้มโอนตึกหนึ่งแฟ้ม กับทีมห้าคน

วันนี้ นครหนึ่งนคร บริษัทสามพันล้าน กองทัพหมื่นคน ครอบครัวที่ขยายจนนับหัวไม่ทัน—และศัตรูที่ใหญ่ขึ้นทุกยก ตามกฎของการปีน

"คิดอะไรอยู่" ซูเหยาโผล่มาพร้อมชาสองแก้ว แหวนทองเกลี้ยงบนสร้อยคอสะท้อนแสงเย็น

"คิดว่าปีหน้า ตรงนี้จะเห็นวิวแบบไหน" เขารับแก้วชา

"ก็วิวเดิมแหละ" เธอตอบง่ายๆ "ตรอกเดิม คนเดิม หม้อไฟเดิม—ต่อให้นายไปคว้าแชมป์โลก ไปเปิดประตูอะไรนั่น หรือไปช่วยโลกอีกสามรอบ"

"กลับมาตรงนี้ วิวมันก็จะรอเหมือนเดิม...นั่นแหละหน้าที่ของบ้าน"

หลินเฉินจิบชา มองตะวันลับหลังแนวตึก

กระดานใหม่กำลังเรียงหมาก—เวทีโลก กองทุนสามเรือน ผู้อำนวยการใหญ่ในรถเข็น ประตูใต้ราก และเสียงของตัวเองจากเส้นเวลาที่ตายแล้ว

แต่คืนนี้ กระดานรอได้

เพราะพรุ่งนี้ ตรอกเหลาเจียมีงานเลี้ยง