ย้อนชะตาเทพเกม《จ้านเสิน》 · Chapter 6
Read in
Chapter 6 · 200 words · 1 min

6: สามวันทองของนักฟาร์มเงา

สามวันก่อนตลาดประมูลกลางเปิด คือสามวันที่ทั้งเซิร์ฟกำลังคลั่ง "ตามหาเงาธุลี"

และเป็นสามวันที่เงาธุลีตัวจริง...กำลังถอนทุนทั้งแผนที่

วันแรก

ตีสี่ตามเวลาเซิร์ฟ หลินเฉินยืนอยู่หน้าบึงพิษเขียวคล้ำชายเขตหมู่บ้านชิงสุ่ย จุดที่ผู้เล่นทุกคนเดินอ้อมเพราะป้ายเตือน【พื้นที่พิษ ระดับอันตราย: สูง】

เขาเดินลุยลงไปตรงๆ

พิษระดับนี้กัด HP วินาทีละสิบ แต่สิ่งที่งอกอยู่กลางบึง—เห็ดหยกราตรี สิบสองดอก—คือวัตถุดิบหลักของ「ยาต้านพิษขั้นสูง」ที่จะกลายเป็นของจำเป็นเมื่อดันเจี้ยน「รังแมงป่องม่วง」เปิดในสัปดาห์ที่สาม ราคาตอนนั้น: ดอกละแปดสิบทอง

ตอนนี้: ไม่มีราคา เพราะไม่มีใครรู้ว่ามันใช้ทำอะไร

"เก็บฟรีสิบสองดอก เท่ากับเงินดาวน์รถหนึ่งคัน" เขาเคี้ยวยาแก้พิษพื้นฐานพลางเก็บเห็ด "ขอบใจที่ไม่มีใครแย่งนะ"

สายวันเดียวกัน เขาไล่ทุบหินประหลาดริมหน้าผาเหนือหมู่บ้าน สามสิบก้อน ได้「เศษแร่ฟ้าคราม」สิบเจ็ดชิ้น—วัตถุดิบตีเครื่องประดับต้านสายฟ้า ที่จะแพงระยับตอนบอสโลกตัวที่สอง (ธาตุสายฟ้า) ถือกำเนิดในเดือนหน้า

บ่าย ฟาร์มเลเวลควบไปด้วยตามเส้นทางที่วางไว้ Lv.9 → 12

ค่ำ กลับมานั่งกินข้าวต้ม NPC ในโรงตีเหล็ก ฟังเฒ่าฉือบ่นเรื่องคุณภาพถ่านหินสมัยนี้ เหมือนชายชราธรรมดากับเด็กหนุ่มธรรมดา

ในฟอรัม กระทู้ตามล่าผู้เล่นนิรนามทะลุห้าหมื่นความเห็น มีคนสาบานว่าเห็น "เทพอาชีพตำนาน" ที่เมืองหลวงตะวันออก ที่ท่าเรือใต้ ที่ทะเลทรายเหนือ—ทุกที่ ยกเว้นโรงตีเหล็กบ้านนอกที่เจ้าตัวนั่งเป่าข้าวต้มอยู่จริงๆ

---

วันที่สอง

ปัญหาแรกของแผนโผล่มาในร่างมนุษย์—ผู้เล่นกลุ่มหนึ่งสิบกว่าคน สวมเสื้อทีมเดียวกัน เดินกร่างเข้าหมู่บ้านชิงสุ่ย

ทีม「เจ้าสัวเฟย」หน่วยลาดตระเวน

"หัวหน้าเฟยสั่งให้กวาดทุกหมู่บ้านเริ่มต้น หาเบาะแสไอ้ผู้เล่นนิรนาม" หัวหน้าหน่วยสั่งลูกทีม "ถามทุก NPC เช็คทุกซอก ใครเจออะไรแปลกๆ รายงานทันที เผื่อฟลุคได้หน้าไปเสนอประธานเย่"

หลินเฉินที่กำลังเดินสวนพอดี ลดหมวกคลุมต่ำลงนิดหนึ่ง

หน่วยลาดตระเวนเดินผ่านเขาไปเฉยๆ—ใครจะสนผู้เล่นโนเนมเสื้อผ้าปอนๆ เลเวลกลางๆ (เขาถอดอุปกรณ์เด่นใส่ช่องเก็บของหมดแล้ว) ที่เดินถือเข่งเห็ดเหมือนเอ็นพีซีชาวบ้าน

แต่พวกนั้นตรงไปที่โรงตีเหล็ก

"เฮ้ยตาแก่!" หัวหน้าหน่วยเดินอาดเข้าไป "ช่วงนี้มีผู้เล่นแปลกๆ มาแถวนี้ไหม พวกเก่งผิดปกติ อาชีพประหลาดๆ น่ะ"

เฒ่าฉือไม่หยุดตีเหล็กด้วยซ้ำ "ไม่รู้"

"ถามดีๆ ก็ไม่ตอบ" หัวหน้าหน่วยฉุน ยกเท้าจะถีบทั่งเหล็ก "ตาแก่เอ๊ย รู้ไหมพวกข้าสังกัด—"

โป้ง

ค้อนกระทบทั่งจังหวะถัดมา ดังกว่าทุกครั้งนิดเดียว

แค่นิดเดียว แต่แรงสั่นที่มองไม่เห็นกดทั้งสิบคนทรุดฮวบลงนั่งกับพื้นพร้อมกัน ราวฟ้าทั้งผืนวางลงบนบ่า

【คำเตือน: ค่าความสนิทกับ NPC ในหมู่บ้านชิงสุ่ยของท่านลดลงจนถึงระดับ "ไม่พึงปรารถนา" — NPC ทั้งหมู่บ้านปฏิเสธการให้บริการท่านเป็นเวลา 30 วัน】

"ไป" ตาเฒ่าเอ่ยคำเดียว

สิบคนคลานลุกแล้วเผ่นป่าราบ ไม่มีใครกล้าหันหลังมามอง และแน่นอน ไม่มีใครเฉลียวใจว่า "ตาแก่ตีเหล็ก" ที่เพิ่งกดพวกตนด้วยเสียงค้อน เกี่ยวอะไรกับเป้าหมายที่ตามหา

หลินเฉินยืนดูอยู่หลังกองฟืน กลั้นขำแทบตาย

"เจ้าหนู" เฒ่าฉือเรียกโดยไม่หันมา "ศัตรูของเจ้า ส่งหมามาดมถึงประตูบ้านแล้ว"

"ขอโทษที่พาเรื่องวุ่นวายมาครับ"

"วุ่นวาย?" ตาเฒ่าหัวเราะแหบๆ "ร้อยปีไม่มีอะไรทำ นี่สนุกสุดในรอบศตวรรษแล้ว...แต่จำไว้—หมาตามกลิ่นไม่เจอวันนี้ ไม่ได้แปลว่าพรุ่งนี้จะไม่เจอ เจ้าคิดจะซ่อนในหมู่บ้านเล็กๆ ไปอีกนานแค่ไหน"

"ไม่นานครับ" หลินเฉินมองตะวันลับเขา "อีกสองวัน พอตลาดเปิด...ข้าจะไม่ต้องซ่อนอีกเลย"

---

วันที่สาม

วันสุดท้ายก่อนตลาดเปิด หลินเฉินใช้หมดไปกับงานที่น่าเบื่อที่สุดและสำคัญที่สุด: **แปรรูป**

วัตถุดิบดิบขายได้ราคาหนึ่ง ของสำเร็จรูปขายได้ราคาสิบ—กฎเหล็กของทุกตลาดในทุกโลก

เขาขนหญ้ารากเขียวสองร้อยกว่าต้นไปหายายหมอยาประจำหมู่บ้าน NPC ที่ค่าความสนิทถูกปั้นมาตั้งแต่วันแรกด้วยการช่วยเก็บสมุนไพรฟรีสามรอบ

"ยายครับ สอนผมต้มยาฟื้นพลังขั้นกลางหน่อย"

"สูตรนั้นยายไม่สอนใครง่ายๆ นะเจ้าหนู..." ยายเหลือบมองเข่งหญ้ารากเขียวคุณภาพคัดพิเศษที่เขายกมาเป็นค่าเล่าเรียน แล้วถอนใจ "...แต่เด็กขยันแบบเจ้า หายากแล้วสมัยนี้ เข้ามา"

【ติ๊ง! เจ้าเรียนรู้สูตรยา:【ยาฟื้นพลังขั้นกลาง】(ยังไม่ถูกค้นพบโดยสาธารณะ)】

ทั้งคืนสุดท้าย เตาต้มยาในกระท่อมหลังหมู่บ้านไม่เคยดับ สามร้อยขวดเรียงเป็นแถวเหมือนกองทหารรอออกศึก ข้างกันคือไอเทมทองสามชิ้น เห็ดหยกราตรี เศษแร่ฟ้าคราม และของจิปาถะอีกเต็มสองช่องเก็บของ

เลเวลแตะ 15 พอดีตอนเตาต้มยาขวดสุดท้ายเดือดได้ที่

หลินเฉินนั่งมองคลังแสงทั้งหมดใต้แสงตะเกียง แล้วเปิดดูยอดเงินในโลกจริงครั้งสุดท้าย

**คงเหลือ: 198.5 หยวน** (ซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไปสองห่อ)

มือถือสั่น—ข้อความจากซูเหยา: *"นี่ สามวันแล้วนะที่หายหัวเข้าเกมจนฉันต้องเอาข้าวมาวางหน้าประตู พรุ่งนี้ถ้าไม่ออกมากินข้าวเป็นมนุษย์ปกติ ฉันจะถอดปลั๊กหมวกนาย เตือนแล้วนะ!"*

เขายิ้ม พิมพ์ตอบ: *"พรุ่งนี้เย็นเลี้ยงหม้อไฟ ร้านหัวตรอก จัดเต็มไม่อั้น"*

*"เอาเงินที่ไหนมาเลี้ยง คนมีร้อยเก้าสิบแปดหยวน!"*

*"พรุ่งนี้รู้กัน"*

ตลาดประมูลกลางเปิดเจ็ดโมงเช้า และเรตแลกเปลี่ยน 1 ทอง : 10.2 หยวน จุดสูงสุดในประวัติศาสตร์ของเกมนี้ กำลังรอเขาอยู่

แต่ก่อนเปิดร้าน ยังเหลือเวลาอีกสามชั่วโมง—พอดีเป๊ะสำหรับ "งานใหญ่" งานสุดท้าย

หลินเฉินเก็บขวดยาลงช่องเก็บของ สะพายซื่อโม่ขึ้นบ่า แล้วเดินออกจากกระท่อม มุ่งหน้าสู่ม่านน้ำตกหลังถ้ำหมาป่าเงา

ที่ที่ราชาหมาป่าเงา...กำลังหลับรอความตายอยู่

Comments (0)

Sign in to comment

No comments yet.