5: กำเนิดนักดาบสังหารมาร! ประกาศก้องทั้งเซิร์ฟ

ฟ้าสางพอดีตอนที่หลินเฉินก้าวพ้นปากถ้ำ

เขาเดินกลับถึงโรงตีเหล็กในสภาพมอมแมม เสื้อผ้าขาดวิ่น ดาบบิ่นที่เหลือแค่ครึ่งเล่มเหน็บอยู่ข้างเอว

เฒ่าฉือยืนรออยู่หน้าเตาหลอมเหมือนรู้ล่วงหน้า สายตากวาดมองสภาพชายหนุ่ม แล้วหยุดที่ดาบหักครึ่งเล่ม

"แร่ล่ะ"

หลินเฉินวางแร่เหล็กดำสามก้อนลงบนทั่ง

【เควสลับ【ใจดาบใต้เถ้าธุลี】ขั้นที่ 2 สำเร็จ!】

"ดาบหักไปได้ยังไง" ตาเฒ่าถามต่อ น้ำเสียงราบเรียบ

"หักคากะโหลกหมาป่าเฒ่าเงามาร" หลินเฉินตอบเรียบๆ เช่นกัน

มือของเฒ่าฉือที่กำลังหยิบแร่ ชะงักกึก

"...เจ้าฆ่าไอ้เฒ่าตัวนั้น? คนเดียว?"

แทนคำตอบ หลินเฉินหยิบของอีกชิ้นวางลงข้างแร่

แก่นวิญญาณสีดำม่วง เต้นตุบๆ

ดวงตาขุ่นมัวของตาเฒ่าเบิกกว้างขึ้นช้าๆ ลมปราณรอบร่างที่สงบนิ่งมาตลอด ปั่นป่วนขึ้นเป็นครั้งแรก

"แก่นวิญญาณเงามาร..." เสียงแหบพร่าสั่นเครือ "เจ้ารู้ไหมว่านี่คืออะไร"

"ไม่รู้" หลินเฉินโกหกหน้าตาย "แค่รู้สึกว่าท่านน่าจะใช้มันได้"

เงียบไปนาน

แล้วเฒ่าฉือก็หัวเราะ เสียงหัวเราะที่เริ่มจากเบาๆ ดังขึ้น ดังขึ้น จนสะเทือนทั้งโรงตีเหล็ก ฝุ่นบนคานไม้ร่วงพราว

"ดี! ดี! ดีมาก!"

"ร้อยปีที่ข้าหักดาบฝังใจ รอคนที่ 'มองออก' และ 'กล้าพอ' มาตลอด นึกว่าจะตายเปล่าในร่าง NPC เฝ้าหมู่บ้านเสียแล้ว"

ตาเฒ่าผงกมือ แผ่นหินใต้เตาหลอมเลื่อนเปิด เผยห้องลับใต้ดิน

"ลงมา เจ้าหนู"

"ข้าจะให้เจ้าดูของที่ข้าซ่อนจากฟ้าดินมาหนึ่งร้อยปี"

---

ใต้ดินคือห้องหินเปล่าโล่ง กลางห้องมีแท่นบูชา บนแท่นวางดาบหักเล่มหนึ่ง

ใบดาบดำสนิทหักเหลือครึ่ง แต่เพียงแค่อยู่ใกล้ หลินเฉินก็รู้สึกถึงคมที่บาดผิวหนังผ่านอากาศ ราวกับดาบเล่มนี้ "มีชีวิต"

"ดาบสังหารมาร「ซื่อโม่」" เฒ่าฉือลูบใบดาบเบาๆ "ร้อยปีก่อน ข้าใช้มันฟันราชามารถึงบัลลังก์ แลกกับดาบหักครึ่ง และใจดาบของข้าก็หักตามไปด้วย"

"เดิมทีข้าตั้งใจจะทดสอบเจ้าอีกสองขั้น แต่..." ตาเฒ่ามองแก่นวิญญาณในมือ "เจ้าเอา 'เลือดมาร' มาให้ถึงที่ ก็ไม่ต้องเสียเวลาแล้ว"

ตาเฒ่ากดแก่นวิญญาณลงบนดาบหัก

คราง—!

เสียงดาบครวญก้องทั้งห้องลับ ลายดำม่วงแล่นพราวทั่วใบดาบ คมดาบที่หลับใหลร้อยปี ลืมตาตื่น

【ติ๊ง! เงื่อนไขซ่อนเร้น【ปลุกวิญญาณซื่อโม่】สำเร็จ!】

【เควสลับ【ใจดาบใต้เถ้าธุลี】ยกระดับเป็นเควสตำนาน【ผู้สืบทอดดาบสังหารมาร】!】

【ขั้นที่ 3-4 ข้ามอัตโนมัติ — เจ้าได้พิสูจน์ตนครบถ้วนแล้ว】

"เจ้าหนู" เฒ่าฉือหันมา ดวงตาคู่นั้นไม่ใช่ตาช่างตีเหล็กชราอีกต่อไป แต่คือดวงตาของเทพดาบที่เคยยืนบนจุดสูงสุดของทวีป "ตอบข้าคำเดียว"

"ดาบของเจ้า จะฟันเพื่ออะไร"

หลินเฉินนิ่งไป

ภาพชาติก่อนผ่านเข้ามา—กองเลือดในตรอก ใบหน้าแม่บนเตียงโรงพยาบาล รอยยิ้มของซูเหยา และไฟแค้นที่เผาอกมาสิบปี

"เพื่อปกป้องสิ่งที่ข้าเหลืออยู่" เขาตอบ "และทวงคืนสิ่งที่ถูกพรากไป"

"ฮ่า... ตอบได้ทั้งโลภทั้งรัก สมเป็นมนุษย์" เฒ่าฉือยื่นดาบหักมาให้ "งั้นก็รับไป ทั้งดาบ ทั้งวิชา ทั้งเส้นทางสายนี้"

วินาทีที่มือสัมผัสด้ามดาบ แสงดำม่วงระเบิดท่วมร่าง

【ติ๊ง! ยินดีด้วย! เจ้าเปลี่ยนอาชีพเป็นอาชีพซ่อนเร้นระดับตำนาน【นักดาบสังหารมาร】สำเร็จ!】

【นักดาบสังหารมาร: ทุกค่าสถานะ +30% / สร้างดาเมจเพิ่ม 100% ต่อเผ่ามาร / ปลดล็อกสายสกิลเฉพาะ【ดาบสังหารมาร 9 ขั้น】】

【ได้รับสกิล:【ดาบขั้นหนึ่ง·ตัดธุลี】【ก้าวเงา】【สัมผัสมาร】】

【ได้รับอาวุธผูกวิญญาณ:【ซื่อโม่ (ผนึกขั้นที่ 1)】(เติบโต·ตำนาน) — ดาบจะแข็งแกร่งขึ้นตามผู้ใช้】

แล้วสิ่งที่หลินเฉินรอคอยก็มาถึง

เสียงระฆังก้องกังวานดังขึ้นพร้อมกัน—ในทุกเมือง ทุกหมู่บ้าน ทุกป่าเขา ทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์

【ประกาศระดับเซิร์ฟเวอร์: ผู้เล่นนิรนามปลดล็อกอาชีพซ่อนเร้นระดับตำนานเป็น **คนแรกของเซิร์ฟ**! เส้นทางแห่งตำนานได้เปิดออกแล้ว ผู้กล้าทั้งหลาย จงตามรอยไป!】

【ประกาศระดับเซิร์ฟเวอร์: ...】

【ประกาศระดับเซิร์ฟเวอร์: ...】

ประกาศซ้ำสามครั้ง ตัวอักษรสีทองค้างกลางท้องฟ้า

ทั้งเซิร์ฟเวอร์ เงียบไปครึ่งวินาที

แล้วระเบิด

---

เมืองหลวงตะวันออก จัตุรัสกลางเมืองถึงกับหยุดชะงักทั้งจัตุรัส

"อาชีพซ่อนเร้น?! ระดับตำนาน?! วันแรกเนี่ยนะ!!"

"ใครวะ! ทำไมไม่ขึ้นชื่อ!"

"เลือกซ่อนชื่อตอนรับประกาศได้นี่หว่า โหดมาก รู้ตัวว่าจะโดนล่า"

ฟอรัมทางการล่มไปสามนาทีจากกระทู้ที่ทะลักเข้ามา กระทู้ปักหมุดร้อนแรงที่สุดมีคนเข้าชมทะลุสิบล้านในหนึ่งชั่วโมง

**「เปิดเซิร์ฟ 20 ชั่วโมง อาชีพตำนานหลุดแล้ว!? สืบหาตัวตน 'ผู้เล่นนิรนาม' ด่วน!!」**

ในคฤหาสน์หรูใจกลางเมืองจริง เย่หาวถอดหมวก VR ออกช้าๆ ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาขมวดมุ่น

"ตรวจสอบ" เขาสั่งเลขาส่วนตัว "ข้าต้องการรู้ว่าหมอนี่เป็นใคร อยู่หมู่บ้านไหน ใช้เงินเท่าไหร่ก็ได้"

"กิลด์ราชันนิรันดร์ของข้า จะมีเทพประจำกิลด์ตั้งแต่วันแรก—หรือไม่ก็..." ดวงตาเหยี่ยววาบแสงเหี้ยม "กำจัดตัวแปรทิ้งตั้งแต่ยังเล็ก"

---

โรงตีเหล็กหมู่บ้านชิงสุ่ย

หลินเฉินมองประกาศสีทองบนฟ้า แล้วปิดหน้าต่างระบบลงเงียบๆ

ทั้งเซิร์ฟกำลังคลั่งตามหาเขา แต่ไม่มีใครคิดว่า "ผู้เล่นนิรนามระดับตำนาน" จะนั่งกินข้าวต้ม NPC อยู่ในโรงตีเหล็กของหมู่บ้านที่เล็กที่สุดในแผนที่

"จากนี้อีกสามวัน" เขาคำนวณในใจ "เก็บเลเวลให้ถึง 15 ฟาร์มราชาหมาป่าเงา เคลียร์ของในตลาด แล้วถอนเงินก้อนแรก"

"ค่าผ่าตัดของแม่ ใกล้แล้ว"