38: คืนแห่งแชมป์ ความจริงใต้แสงจันทร์ และศึกระดับประเทศที่รออยู่

ถ้วยแชมป์ระดับเมือง เช็คเงินรางวัลห้าล้าน และสิทธิ์เข้าศึกระดับประเทศ

แต่สิ่งที่มีมูลค่าสูงสุดของคืนนั้น กลับเป็นสิ่งที่วัดราคาไม่ได้—ทั้งประเทศรู้แล้วว่า "เงาธุลี" คือเด็กหนุ่มจากตรอกเก่า ที่สู้เพื่อค่าผ่าตัดแม่ และเรื่องราว "เทพติดดิน" แบบนี้ คือเชื้อเพลิงที่สื่อรักที่สุด

ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง: ยอดค้นหา "หลินเฉิน" ขึ้นอันดับหนึ่งทั้งสัปดาห์ มหาวิทยาลัยที่เพิ่ง "พิจารณาตัดทุน" รีบออกข่าวแสดงความยินดีกับ "นักศึกษาดีเด่นความภูมิใจของสถาบัน" หน้าไม่อายแม้แต่นิด สปอนเซอร์ระดับประเทศสิบสามเจ้าต่อคิวหน้าบริษัทเฉินเทียน และจ้าวเคออี๋ส่งรายงานมาบรรทัดเดียว: *"มูลค่าบริษัทประเมินใหม่: 120 ล้าน — สามเดือนจากวันจดทะเบียน ฉันขอถอนคำว่า 'ลงทุนเสี่ยง' คืนทั้งหมดค่ะ"*

ฝั่งราชันนิรันดร์—รองแชมป์ที่ไม่มีใครพูดถึง สปอนเซอร์หลักถอนตัวหนึ่ง เรื่อง "แฮ็กจอสนาม" ถูก GM กับตำรวจไซเบอร์เปิดสอบสวนอย่างเป็นทางการ และแม้สาวไม่ถึงตัวเย่หาว แต่บริษัทผู้จัดร่วมที่ตระกูลเย่ถือหุ้น โดนแขวนทั้งกระดาน

ส่วนเจียงเฟย—คนที่ส่งรูปสะกดรอยทั้งหมด ถูกเรียกเข้าห้องประธานในฐานะ "ต้นตอหลักฐานที่ย้อนกลับมาเข้าตัว" และเดินออกมาด้วยตำแหน่งที่ต่ำกว่าเดิมสองขั้น กับความแค้นที่เริ่มเบี่ยงเป้า...จากหลินเฉิน ไปหาเจ้านายตัวเอง

เมล็ดพันธุ์ที่หลินเฉินฝากไว้ในประโยค "ข้อมูลที่ขายนาย ระวังมันย้อนมาซื้อหัวตัวเอง" เริ่มงอกแล้ว

---

คืนวันแชมป์ หลังงานเลี้ยงบริษัทเลิก

ดาดฟ้าตึกแถวตรอกเหลาเจีย—ตึกที่ตอนนี้เป็นของเขา—หลินเฉินกับซูเหยานั่งห้อยขาข้างกัน เบียร์เปิดแล้วสองกระป๋องวางไม่ได้แตะ จันทร์เต็มดวงลอยเหนือเมือง

"สัญญาไว้ว่าหลังจบศึกระดับเมือง" ซูเหยาเอ่ยเบาๆ ไม่มองเขา "ฉันพร้อมฟังแล้ว เรื่องเหลือเชื่อที่สุดในโลกของนาย"

หลินเฉินมองจันทร์ดวงเดิมที่เคยมองในสองชาติ แล้วเริ่มเล่า

เล่าตั้งแต่ต้น—สิบปีในเกม กิลด์ที่เขาสร้างด้วยมือ เพื่อนที่ฮุบทุกอย่าง ผู้หญิงที่ทิ้งเขาไปหาคนบนยอด คืนฝนตกในตรอก รถตู้คันนั้น ความมืด

และการลืมตาขึ้นมาพบเสียงเคาะประตูของเธอ ในเช้าวันที่โลกถอยกลับมาสิบปี

เขาเล่าหมด ไม่เว้นแม้แต่เรื่องที่เจ็บที่สุด—ว่าชาติก่อน เขาทอดทิ้งเธอไว้ข้างหลังยังไง และเงินก้อนแรกในบัญชีโรงพยาบาลของแม่ มาจากสามปีพาร์ทไทม์ของใคร

ซูเหยาฟังจนจบ ไม่ขัดสักคำ น้ำตาไหลผ่านแก้มเงียบๆ ตั้งแต่กลางเรื่อง

ความเงียบหลังเรื่องเล่ายาวนานมาก

"...ถามได้ไหม ข้อเดียว" ในที่สุดเธอก็เอ่ย เสียงสั่น

"ถามมา"

"ชาติก่อนน่ะ ตอนที่นายมีทุกอย่าง ดังสุดๆ รวยสุดๆ..." เธอหันมาสบตาเขา "นายมีความสุขไหม"

ในบรรดาคำถามล้านคำที่เขาเตรียมคำตอบไว้—เธอเลือกถามข้อเดียวที่เขาไม่เคยกล้าถามตัวเอง

"...ไม่มี" เขาตอบตามจริง เสียงแหบ "สิบปีนั้น ข้าไม่เคยมีสักวัน"

"งั้นตอนนี้ล่ะ" เธอถามต่อ "เทพเงาธุลี แชมป์ระดับเมือง ประธานบริษัทร้อยล้าน—ตอนนี้มีความสุขหรือยัง"

หลินเฉินมองหน้าเธอใต้แสงจันทร์ แล้วคำตอบก็ง่ายจนตัวเองตกใจ

"มี ตั้งแต่เช้าที่เธอถือข้าวต้มมาเคาะประตู"

ซูเหยาหัวเราะทั้งน้ำตา ชกไหล่เขาเบาๆ "ตอบแบบนี้...ให้ฉันโกรธเรื่องโดนทิ้งในชาติที่ฉันจำไม่ได้ ก็โกรธไม่ลงสิ ตัวโกง"

เธอซบหัวลงบนไหล่เขา มือสองคู่ประสานกัน

"หลินเฉิน ฟังนะ ชาติก่อนของนายฉันแก้ไม่ได้ แต่ชาตินี้ฉันสัญญาอย่างนึง" เสียงเธอเบาแต่หนักแน่นกว่าคำปฏิญาณใดๆ "ไม่ว่านายจะปีนไปสูงแค่ไหน ฉันจะคอยอยู่ตรงนี้ เป็นคนที่จำได้เสมอว่า นายคือเด็กผู้ชายที่เคยโดนห่านไล่"

"...ทำไมต้องเรื่องห่านทุกที"

"เพราะมันคือหลักฐานว่านายเป็นมนุษย์ไง บื่อ"

เสียงหัวเราะสองคนลอยขึ้นไปหาจันทร์ และคืนนั้น บนดาดฟ้าตึกเก่า เทพผู้ย้อนเวลาก็หลับสบายเป็นครั้งแรกในสองชาติ—บนตักของคนที่รู้ความลับของเขาทั้งหมด แล้วยังเลือกอยู่ข้างเขา

---

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา สำนักงานเฉินเทียน

จอประชุมแสดงประกาศใหม่ล่าสุดของระบบ

【ศึกชิงจ้าวระดับประเทศ จะเริ่มในอีก 30 วัน — 32 ทีมแชมป์จากทุกเมืองทั่วประเทศ ชิงรางวัลรวม 100 ล้านหยวน ณ สังเวียนเมืองหลวง】

【และพร้อมกันนั้น... แพตช์ใหญ่《ทวีปที่สอง: ดินแดนพันธสัญญา》จะเปิดให้บริการ — เลเวลแคปใหม่ 80 / ระบบสงครามดินแดนข้ามเซิร์ฟ / และ "ความลับที่หลับใหล" กำลังจะตื่น】

หลินเฉินมองคำว่า "ความลับที่หลับใหล" แล้วหรี่ตา

แพตช์นี้ ชาติก่อนคือจุดเปลี่ยนของทั้งเกม—และคือครั้งแรกที่โลกได้เห็นว่าเบื้องหลัง《จ้านเสิน》มีบางอย่างที่เกินคำว่า "เกม"

ขณะเดียวกัน อีกฟากของประเทศ ห้องประชุมชั้นใต้ดินที่ไม่มีในผังตึกของตระกูลเย่

เย่หาวนั่งอยู่หน้าจอที่ต่อสายข้ามทวีป เงาบนจอคือชายสูงวัยที่ใบหน้าอยู่ในความมืด มีเพียงแหวนตราสลักอักษรต่างชาติที่สะท้อนแสง

"ระดับเมืองล้มเหลว ผมยอมรับ" เย่หาวก้มหัวให้เงานั้น—ภาพที่ไม่มีใครในประเทศเคยเห็น "แต่ระดับประเทศ เดิมพันใหญ่พอที่ 'ผู้ใหญ่' จะลงมาเล่นเองแล้วครับ"

เสียงจากจอดังขึ้น เย็นเยียบและพูดจีนสำเนียงแปร่ง

**"กลุ่มทุนโครนอสไม่สนใจถ้วยรางวัล เด็กน้อย เราสนใจสิ่งที่ฝังอยู่ใต้เกมนี้... และเด็กที่ชื่อหลินเฉินของแก ดูจะรู้เรื่องมันมากเกินกว่าผู้เล่นธรรมดาจะรู้"**

**"พามันมาให้เรา—ทั้งเป็น"**

---

**— จบ Arc ย่อยที่ 3「ศึกชิงจ้าวระดับเมือง」—**