3: คำตอบหนึ่งคำ พลิกชะตาทั้งเซิร์ฟ

"ข้ากำลังตีอะไร"

คำถามสั้นๆ แต่หนักอึ้งราวขุนเขา

ถ้าเป็นผู้เล่นทั่วไป คงตอบว่า "ดาบ" หรือ "เคียว" หรือเดาชื่ออาวุธหรูๆ ไปเรื่อย

และเควสจะปิดตายทันที

ชาติก่อน ผู้โชคดีที่ค้นพบเควสนี้ในปีที่สาม เล่าไว้ในฟอรัมว่าเขาตอบถูกเพราะ "หลุดปากไปมั่วๆ" คำตอบนั้นถูกจารึกเป็นตำนาน

หลินเฉินสบตาตาเฒ่า แล้วเอ่ยช้าๆ ทีละคำ

"ท่านไม่ได้ตีเหล็ก"

"ท่านกำลังตี—**ใจดาบที่หักไปแล้ว** ของตัวท่านเอง"

โรงตีเหล็กเงียบกริบ

เปลวไฟในเตาหลอมสั่นไหว ราวกับมีบางสิ่งมองไม่เห็นกดทับลงมาทั้งห้อง

เฒ่าฉือจ้องชายหนุ่มตรงหน้านิ่งงัน นานราวชั่วกัป มือหยาบกร้านที่กำค้อนสั่นน้อยๆ

"ฮ่า..." เสียงหัวเราะแหบแห้งหลุดออกมา "ฮ่าฮ่าฮ่า! ร้อยปี! ร้อยปีแล้วที่ไม่มีใครมองออก!"

"เจ้าหนู ดวงตาของเจ้า...คมเกินวัยนัก"

【ติ๊ง! เควสลับ【ใจดาบใต้เถ้าธุลี】ขั้นที่ 1 สำเร็จ!】

【ได้รับ: ค่าความสนิทกับเฒ่าฉือ +500 / ค่าประสบการณ์ 500 (Lv.1 → Lv.3)】

【เควสขั้นที่ 2 เปิด:【แร่เหล็กดำใต้เงาจันทร์】— จงนำแร่เหล็กดำ 3 ก้อนจากชั้นลึกสุดของถ้ำหมาป่าเงา กลับมาก่อนฟ้าสาง เงื่อนไข: ต้องทำคนเดียว】

เฒ่าฉือโยนบางอย่างมาให้ หลินเฉินรับไว้—ดาบเหล็กเก่าๆ ใบมีดมีรอยบิ่น

"ถ้ำหมาป่าเงาอยู่หลังเขาทิศเหนือ ชั้นลึกสุดมีของที่ข้าต้องการ" ตาเฒ่าหันกลับไปหาเตาหลอม "ตายในนั้น ก็ถือว่าข้าตาเฒ่าดูคนผิด"

【ได้รับอาวุธ:【ดาบเหล็กบิ่น】(ธรรมดา) พลังโจมตี +5】

หลินเฉินกำด้ามดาบ มุมปากยกขึ้น

ถ้ำหมาป่าเงา เลเวลแนะนำ: 8+ แบบปาร์ตี้ห้าคน

ตอนนี้เขาเลเวล 3 และต้องลุยเดี่ยว

สำหรับคนอื่นคือโทษประหาร แต่สำหรับคนที่จำทุกตารางนิ้วของถ้ำนั้นได้...มันคือคลังสมบัติ

---

ก่อนขึ้นเขา หลินเฉินใช้เวลาสองชั่วโมงทำสิ่งที่ดูไร้สาระที่สุดในสายตาคนอื่น

เขาเดินเก็บ "หญ้ารากเขียว" วัชพืชเรืองแสงจางๆ ที่ขึ้นเกลื่อนริมลำธารรอบหมู่บ้าน เก็บจนเต็มช่องเก็บของสองร้อยกว่าต้น

ผู้เล่นหน้าใหม่สองคนที่เดินผ่านถึงกับหัวเราะ

"ดูไอ้นั่นสิ เก็บหญ้าขายร้านต้นละหนึ่งทองแดง ห้าร้อยต้นได้ห้าเงิน ขยันผิดที่ว่ะ ฮ่าฮ่า"

หลินเฉินไม่แม้แต่เงยหน้า

หญ้ารากเขียว—วัตถุดิบหลักของ「ยาฟื้นพลังขั้นกลาง」สูตรยาที่จะถูกค้นพบในอีกหกวัน วินาทีที่สูตรหลุดออกมา ทุกกิลด์ใหญ่จะกว้านซื้อจนราคาพุ่งจากหนึ่งทองแดง เป็น **สามสิบเงินต่อต้น** สามพันเท่า

และทั้งเซิร์ฟจะพบว่า หญ้ารากเขียวรอบหมู่บ้านเริ่มต้นทุกแห่ง...ถูกใครบางคนเก็บเกลี้ยงไปก่อนแล้ว

---

ค่ำคืนในเกมมาถึง จันทร์สีเงินลอยเหนือยอดเขา

ปากถ้ำหมาป่าเงาอ้าดำมืดราวปากอสูร เสียงหอนโหยหวนดังก้องมาจากเบื้องลึก

หลินเฉินหยุดยืนหน้าปากถ้ำ หลับตา

แผนที่ถ้ำทั้งสามชั้นคลี่ออกในหัว จุดเกิดมอนสเตอร์ทุกตัว เส้นทางลาดตระเวน จุดบอดทุกซอก

ลืมตา ก้าวเข้าไป

【หมาป่าเงา Lv.5 (x3) ตรวจพบผู้บุกรุก!】

หมาป่าขนดำสามตัวพุ่งทะยานออกจากความมืด เขี้ยวขาววาวใต้แสงจันทร์

ผู้เล่นเลเวล 3 ทั่วไปเจอสามตัวรุม คือจอดำสถานเดียว

แต่หลินเฉินกลับเคลื่อนไหวก่อนหมาป่าจะถึงตัว—สามก้าวเฉียงซ้าย หลังพิงผาหินแคบ

ตำแหน่งนี้ หมาป่าเข้าได้ทีละตัวเท่านั้น

ตัวแรกพุ่งเข้ามา หลินเฉินย่อตัวต่ำ ดาบบิ่นกระแทกสวนเข้าใต้คาง—จุดอ่อนเดียวที่ดาเมจคูณสอง

-38!

ถอยครึ่งก้าว หลบเขี้ยว แทงซ้ำจุดเดิม

-41! คริติคอล!

หมาป่าตัวแรกสลายเป็นแสง ตัวที่สอง ตัวที่สาม ลำดับเดิม จังหวะเดิม ราวกับเครื่องจักร

สองนาที สามตัวเรียบ ไม่เสีย HP แม้แต่หยดเดียว

【เลเวลอัพ! Lv.4】

หลินเฉินสะบัดดาบ เดินลึกเข้าไปโดยไม่หยุดพัก

นี่คือความต่างของ "ความรู้สิบปี" มอนสเตอร์ทุกตัวในเกมนี้มีแพทเทิร์น มีจุดอ่อน มีจังหวะหายใจ ผู้เล่นทั่วไปใช้เวลาเป็นเดือนกว่าจะจับทาง แต่ทั้งหมดถูกสลักอยู่ในกระดูกของเขาแล้ว

ชั้นหนึ่ง ชั้นสอง เส้นทางที่เลือกเลี่ยงฝูงใหญ่ทั้งหมด เก็บเฉพาะตัวที่ขวางทางกับตัวที่ดรอปของ

เลเวลไต่ขึ้นเรื่อยๆ — 4... 5... 6

กลางชั้นสอง เขาแวะหยุดที่ซอกหินที่ดูธรรมดาที่สุด ล้วงมือเข้าไป—หีบไม้เก่าผุซ่อนอยู่

【ได้รับ:【แหวนความเร็วสีเทา】(ดี) ความเร็วโจมตี +5%】

【ได้รับ: เหรียญเงิน x12】

หีบลับใบแรกของถ้ำ ชาติก่อนถูกค้นพบหลังเปิดเซิร์ฟสามเดือน

"ขอบใจที่เก็บไว้ให้" หลินเฉินสวมแหวน เดินต่อ

---

ขณะเดียวกัน เมืองหลวงตะวันออก

จัตุรัสกลางเมืองคลาคล่ำด้วยผู้เล่นนับแสน เสียงตะโกนรับสมัครปาร์ตี้ดังระงม

เจียงเฟยในชุดเกราะหนังขั้นดี (ซื้อจากร้านเงินสด) ยืนวางมาดอยู่หน้าน้ำพุ รายล้อมด้วยผู้เล่นกลุ่มหนึ่ง

"ทุกคนฟังนะ ข้าวางแผนไว้หมดแล้ว เกมนี้ใครรวมคนได้ก่อน คนนั้นชนะ ทีม「เจ้าสัวเฟย」ของข้า เป้าหมายคือติดท็อปร้อยกิลด์แรกของเซิร์ฟ!"

"พี่เฟยเจ๋งสุด!"

"ได้ข่าวว่าประธานเย่หาวแห่งชมรมอีสปอร์ตกำลังตั้งกิลด์ใหญ่ ลงทุนเป็นสิบล้าน ชื่อ「ราชันนิรันดร์」พี่เฟยรู้จักไหม"

เจียงเฟยตาวาว "เย่หาว? ทายาทตระกูลเย่น่ะเหรอ ฮึ รอข้าทำผลงานให้เข้าตา เดี๋ยวก็ได้เป็นระดับบริหารของราชันนิรันดร์"

ลึกลงไปในใจ เงาของชายหนุ่มที่ศูนย์การค้าแวบขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมประโยคนั้น

*อีกหนึ่งเดือน นายจะรู้ว่าใครกันแน่ที่เปลืองข้าวสุก*

"ฮึ ไอ้เด็กถังแตก" เจียงเฟยสะบัดหัวไล่ความคิด "ป่านนี้คงตีหมูป่าอยู่หมู่บ้านบ้านนอกที่ไหนสักแห่ง"

เขาไม่มีทางรู้เลยว่า "ไอ้เด็กถังแตก" คนนั้น กำลังก้าวลงสู่ชั้นลึกสุดของถ้ำหมาป่าเงา

ที่ที่เงาดำมหึมาคู่หนึ่ง กำลังลืมตาสีแดงฉานขึ้นในความมืด