21: ของดรอปเปลี่ยนชีวิต และห้องผ่าตัดหมายเลขสี่

กองสมบัติจากมารเพลิงเหยียนหมัว กองโตจนแสงดรอปสีทอง-ม่วงสว่างแข่งลาวา

【ดาบใหญ่เพลิงนรก】(ตำนาน) — อาวุธตำนานชิ้นแรกของเซิร์ฟที่ดรอปจากบอส 【เกราะหัวใจภูเขาไฟ】(ทอง) x2,【สร้อยลมหายใจมาร】(ทอง),【สูตรตีเหล็ก: ชุดเกราะมารเพลิง】(หายากยิ่ง) เหรียญทอง x2,000 และ—

【ใจมารเพลิง】(วัตถุพิเศษ) — *"หัวใจของมารที่ยังเต้น เปี่ยมด้วยพลังมารบริสุทธิ์"*

หลินเฉินกำไอเทมชิ้นสุดท้ายแน่น ความร้อนเต้นตุบๆ ในฝ่ามือ

วัตถุดิบปลดผนึกซื่อโม่ขั้นที่สอง—เร็วกว่าชาติก่อนที่กว่าดาบเล่มนี้จะถึงขั้นสอง ต้องรอปีที่สี่

"แบ่งของ" เขาหันมาหาทีม "ชิงเสว่ ดาบตำนานของเจ้า"

ทั้งสามสาวค้าง

"เดี๋ยว!" ถังอวิ้นเอ๋อร์โบกมือพัลวัน "นั่นอาวุธตำนานชิ้นแรกของเซิร์ฟนะคะบอส! ตลาดตอนนี้ประมูลได้สามแสนหยวนขึ้น! บอสเป็นนักดาบแท้ๆ ทำไม—"

"ดาบใหญ่ไม่เข้ากับสายข้า แต่เข้ากับดาบหนักแฝงในวิชาหิมะโปรยของเขา" หลินเฉินโยนดาบให้มู่ชิงเสว่หน้าตาเฉย "อีกอย่าง คนที่คุ้มกันหลังข้าทั้งศึก ควรได้ของที่คู่ควร"

มู่ชิงเสว่รับดาบเพลิงไว้ มองมันนิ่งไปครู่ แล้วเงยหน้าขึ้น

"เงาธุลี ข้าเปลี่ยนเป้าหมายแล้ว" เธอประกาศหน้าตาย "จากเดิม 'ตามจนกว่าจะชนะเจ้า' เพิ่มเป็น 'ตามจนกว่าจะเข้าใจเจ้า' ด้วย"

"...อันหลังมันยากกว่าอันแรกอีกนะ" ซูเหยาพึมพำเสียงเบา

ของที่เหลือถูกจัดสรรเด็ดขาด: เกราะทองให้ซูเหยากับถังอวิ้นเอ๋อร์ สร้อยทองเข้าคลังกลาง "ทีม" สูตรตีเหล็กส่งให้เฒ่าฉือ ส่วนเหรียญทองสองพันกับสิทธิ์ขายไอเทมรอง—เข้าตลาดทันทีคืนนั้น ก่อนเรตทองจะไหลลงต่อ

ยอดสรุปในบัญชีเช้าวันรุ่งขึ้น: **312,000 หยวน**

บวกค่าลิขสิทธิ์คลิปศึกบอสโลกที่ถังอวิ้นเอ๋อร์แบ่งมาตามสัญญาอีกก้อน

หลินเฉินมองตัวเลข แล้วกดโทรหาโรงพยาบาล

"ยืนยันทีมศัลยแพทย์เมืองหลวงครับ นัดผ่าตัดได้เลย"

---

สามวันต่อมา โรงพยาบาลประชาชนเขตเหอตง หน้าห้องผ่าตัดหมายเลขสี่

ไฟแดงเหนือประตูสว่างมาสี่ชั่วโมงสิบเจ็ดนาทีแล้ว

หลินเฉินนั่งนิ่งบนเก้าอี้เหล็กหน้าห้อง หลังตรง มือประสานกันแน่น เทพแห่ง《จ้านเสิน》ผู้เผชิญบอสโลกโดยไม่กะพริบตา ตอนนี้มือเย็นเฉียบ

ในเกม เขารู้อนาคตทุกอย่าง

แต่ห้องผ่าตัด...ชาติก่อนเขาไม่เคยได้เฝ้า เพราะมัววิ่งหาเงินงวดสุดท้ายอยู่อีกฟากของเมือง ไทม์ไลน์ตรงนี้ จึงเป็นเส้นที่เขา "มองไม่เห็น" เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เกิดใหม่

"นี่" กล่องนมอุ่นๆ ยื่นมาตรงหน้า

ซูเหยานั่งลงข้างๆ เธอลางานทุกอย่าง (ที่ตอนนี้คือ "งานนักบวชอันดับหนึ่งเซิร์ฟ") มาเฝ้าด้วยตั้งแต่เช้ามืด

"คุณน้าแข็งแรงจะตาย" เธอพูดเบาๆ "สมัยเราเด็กๆ แกแบกข้าวสารขึ้นบันไดสี่ชั้นคนเดียว แล้วยังมีแรงไล่ตีนายที่แอบเอาเงินค่าขนมไปซื้อการ์ดเกมอีก จำได้ไหม"

"จำได้" หลินเฉินรับนมมาถือ มุมปากขยับนิดๆ "เธอเป็นคนฟ้องแม่ข้าเอง"

"ก็นายไม่แบ่งการ์ดให้ฉันนี่!"

เสียงหัวเราะเบาๆ ของสองคนละลายความตึงไปนิดหนึ่ง แล้วซูเหยาก็ทำสิ่งที่เธอไม่เคยทำ—เอื้อมมือมากุมมือเย็นเฉียบของเขา บีบแน่น

"หลินเฉิน ฟังนะ" ดวงตากลมใสสบตาเขาตรงๆ "ไม่ว่านายจะกลายเป็นเทพอะไรในโลกไหน ตรงนี้ ตอนนี้ นายได้รับอนุญาตให้กลัวได้ เข้าใจไหม"

"ฉันอยู่ตรงนี้ทั้งคน"

หลินเฉินมองมือเล็กๆ ที่กุมมือเขา

สิบปีในชาติก่อน เขามีทุกอย่าง—เงิน ชื่อเสียง อำนาจ แต่ไม่เคยมีใครพูดประโยคนี้กับเขาเลยสักครั้ง

"อือ" เขาบีบมือเธอกลับ เสียงแผ่วกว่าที่ตั้งใจ

ป๊อก—ไฟแดงดับ

ประตูห้องผ่าตัดเปิดออก ศัลยแพทย์ใหญ่จากเมืองหลวงถอดหน้ากาก ใบหน้าเหนื่อยล้าแต่แววตาผ่อนคลาย

"ญาติคุณหลินซิ่วหลานใช่ไหมครับ"

หลินเฉินลุกพรวดจนเก้าอี้ล้ม "ครับ!"

"ผ่าตัดสำเร็จเรียบร้อย ไตตอบสนองดีมาก ดีกว่าที่ประเมินไว้เยอะ" หมอยิ้ม "พักฟื้นสักเดือน หลังจากนั้น...คุณแม่จะกลับมาใช้ชีวิตได้ปกติเลยครับ ไม่ต้องผ่าซ้ำ"

*ไม่ต้องผ่าซ้ำ*

สี่คำที่ชาติก่อนเขาไม่เคยได้ยิน

หลินเฉินยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ชายที่วางแผนโค่นบอสโลกได้ทั้งตัว กลับเรียบเรียงประโยคขอบคุณง่ายๆ ไม่ถูกอยู่หลายวินาที กว่าจะโค้งให้หมอได้ ตาก็ร้อนผ่าวไปแล้ว

ซูเหยายืนยิ้มทั้งน้ำตาอยู่ข้างๆ แล้วแกล้งบ่น "เทพอะไรขี้แงแบบนี้ เดี๋ยวฉันฟ้องฟอรัม"

"ลองดูสิ" เขาหัวเราะทั้งเสียงสั่น "เจ้าของช่องเอ็กซ์คลูซีฟข้า เซ็นสัญญาห้ามแฉบอสไปแล้ว"

---

เย็นวันนั้น ขณะสองหนุ่มสาวเดินออกจากโรงพยาบาลพร้อมข่าวดี

ชายคนหนึ่งในรถยนต์ฝั่งตรงข้ามถนน ลดกระจกลงช้าๆ กล้องในมือกดชัตเตอร์รัว

เจียงเฟยมองภาพในจอกล้อง—หลินเฉินกับซูเหยา หน้าโรงพยาบาล—แล้วรอยยิ้มเหี้ยมก็คลี่กว้าง

"หลินเฉิน...จ่ายค่าผ่าตัดทีมหมอเมืองหลวงสองแสนห้า ทั้งที่สามอาทิตย์ก่อนยังจนกรอบ"

"สาวข้างบ้านชื่อ 'ซูเหยา' เล่นเกมตัวละครนักบวช ชื่อในเกม 'เหยาเหยา'"

"ตำแหน่งล็อกอินตรงกับเขตเหอตง"

เขากดส่งรายงานพร้อมรูปถ่ายไปยังปลายทางเดียว แล้วพึมพำกับตัวเองด้วยความระเริง

"ท่านประธานเย่ครับ... ผมเจอตัว 'เงาธุลี' แล้ว"