ย้อนชะตาเทพเกม《จ้านเสิน》 · Chapter 14
Read in
Chapter 14 · 129 words · 1 min

14: สตรีมเมอร์สาวจอมตื๊อ กับกับดักห้าสิบคน

"ท่านเทพ! ท่านเทพเงาธุลี! ขอสัมภาษณ์ห้านาที! ไม่สิ สามนาที! หนึ่งนาทีก็ยังดี!"

หุบเขาประกายหิน เขตฟาร์มเลเวล 25+

หลินเฉินฟันหมีหินตัวที่สามสิบเจ็ดของวันอย่างไร้อารมณ์ ขณะหญิงสาวคนหนึ่งวิ่งตามหลังมาเป็นชั่วโมงที่สอง ลูกตาโดรนกล้องลอยตามหัวเธอ—สัญลักษณ์การสตรีมสด

「เอ๋อร์เอ๋อร์ไม่กินผัก」Lv.16 นักธนู

"ข้าบอกแล้วว่าไม่สัมภาษณ์" หลินเฉินเก็บของดรอป เดินต่อ

"งั้นไม่สัมภาษณ์ก็ได้! แค่ให้เอ๋อร์เดินตามถ่ายเฉยๆ นะ ถือว่าช่วยสตรีมเมอร์ตัวเล็กๆ ที่กำลังจะอดตาย ค่าเช่าห้องเดือนนี้ยังไม่ได้จ่าย ขนมแมวที่บ้านก็ใกล้หมด ตัวเอ๋อร์อดได้แต่เจ้าเหมียวอดไม่ได้นะ!"

"......" หลินเฉินเหลือบมองยอดคนดูสตรีมเหนือโดรน: 87,000 และพุ่งขึ้นเรื่อยๆ

ชาติก่อนเขาจำผู้หญิงคนนี้ได้

ถังอวิ้นเอ๋อร์—อีกสองปีข้างหน้าจะกลายเป็นสตรีมเมอร์อันดับหนึ่งของประเทศ ฉายา "ราชินีสิบล้านวิว" คนที่กุมอำนาจสื่อของวงการเกมทั้งวงการ และเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่เคยทำคอนเทนต์แฉความสกปรกของราชันนิรันดร์...ก่อนถูกทุนของตระกูลเย่บีบจนช่องแทบปิดตัว

สื่อ—คืออาวุธที่ชาติก่อนเขาไม่เคยมี

"ตามได้" หลินเฉินหยุดเดิน "เงื่อนไขเดียว ห้ามเกะกะ"

"จริงหรอ!!" ถังอวิ้นเอ๋อร์กระโดดดีใจจนโดรนเซ "ทุกคนได้ยินไหม! ท่านเทพอนุญาตแล้ว! กดติดตามด่วนนน แม่จ๋าหนูจะรอดแล้ว!!"

ยอดคนดูทะลุแสนในนาทีถัดมา

---

สิ่งที่ถังอวิ้นเอ๋อร์ไม่รู้—และหลินเฉินรู้ดี—คือหุบเขาประกายหินวันนี้ ไม่ได้มีแค่พวกเขา

เส้นทางฟาร์มเลเวลของเขาช่วงสามวันที่ผ่านมา "รั่ว" ไปถึงพยัคฆ์ดำเรียบร้อย ผ่านสายข่าวที่เย่หาวจัดให้ และตอนนี้ ตามแนวผารอบหุบเขา เงาคนกว่าห้าสิบซุ่มอยู่ครบทุกทางออก

เขารู้ตั้งแต่เมื่อวาน—เพราะเขา *จงใจ* ปล่อยเส้นทางรั่วเอง

จะถอนรากพยัคฆ์ดำให้สังคมเห็นชอบ ต้องให้พวกมันลงมือก่อน ต่อหน้าสายตาคนทั้งเซิร์ฟ

และตอนนี้ "สายตาคนทั้งเซิร์ฟ" ก็ลอยตามหลังเขามาแล้ว พร้อมยอดวิวหนึ่งแสนสด

บางทีฟ้าก็ส่งคนมาถูกจังหวะแบบนี้แหละ

"เอ่อ ท่านเทพคะ" ถังอวิ้นเอ๋อร์เร่งฝีเท้าตามทัน เสียงเริ่มสั่นนิดๆ "เอ๋อร์ตาฝาดหรือเปล่า ทำไมบนผาเหมือนมีคนเยอะแยะ แล้วก็...ชื่อแดงทั้งนั้นเลย"

"ตาไม่ฝาด" หลินเฉินตอบเรียบๆ

"แล้ว แล้วพวกเขามาทำไมเหรอคะ"

"มาฆ่าข้า"

"ห้า!?"

เสียงหวีดยังไม่ทันจาง เสียงหัวเราะกร้าวก็ดังก้องหุบเขา

พยัคฆ์เฒ่าก้าวออกจากเงาผา พร้อมลูกกิลด์ที่ทยอยปรากฏตัวรอบทิศ ห้าสิบสามคน อาวุธครบมือ ปิดทุกทางออก

"เงาธุลี! ข้ารอวันนี้มานานแล้ว!" พยัคฆ์เฒ่าแยกเขี้ยว "วันนี้มีทั้งคนรู้ทางหนีของแก ทั้งกำลังห้าสิบ ต่อให้แกเก่งแค่ไหน—"

"เดี๋ยว" หลินเฉินยกมือขัดหน้าตาเฉย แล้วหันไปหาถังอวิ้นเอ๋อร์ "มุมกล้องโอเคไหม"

"เอ๊ะ?" สตรีมเมอร์สาวงง

"ถ่ายให้ชัดๆ ล่ะ" เขาหันกลับมา ชักซื่อโม่ออกจากฝักช้าๆ "ของแบบนี้ ไม่ได้เห็นกันบ่อย"

ยอดคนดูสตรีม: 230,000... 400,000... 700,000

แชทไหลเร็วจนอ่านไม่ทัน

**「ห้าสิบรุมหนึ่ง!? พยัคฆ์ดำหน้าด้านเกิน!」**

**「เดี๋ยวๆ ทำไมเทพดูชิลจัง...หรือว่า」**

**「กูมาถูกเวลาที่สุดในชีวิต โบกมือให้แม่หน่อย กูอยู่ในตำนานแน่ๆ」**

พยัคฆ์เฒ่าเส้นเลือดขมับเต้นตุบ "วางท่าถึงวินาทีสุดท้าย! ทุกคน—**ฆ่ามัน!!**"

ห้าสิบสามร่างพุ่งลงจากผาพร้อมกัน ราวฝูงแร้งรุมเหยื่อ

ท่ามกลางเงามรณะที่โถมเข้าใส่ หลินเฉินหลับตา แล้วลืมขึ้นช้าๆ

ดาบดำในมือ คำรามกระหายเลือด

"มาสักที"

Previous14 / 199Next

Comments (0)

Sign in to comment

No comments yet.