120: บ้านต้องสะอาดก่อนออกศึกใหญ่

แผนโจมตีช่วงรอบชิงของตระกูลเย่ ถูกกำหนดลงมือเช้าวันแข่ง—ซีรีส์ข่าวสืบสวนปลอมสิบสองชิ้น ยิงพร้อมกันทุกช่องทางที่เงินสามเรือนซื้อได้ เป้าหมาย: ให้ทีมชาติอ่านข่าวบ้านตัวเองพังก่อนลงสนามชี้ชะตา

แผนรับของเฉินเทียน ลงมือก่อนสองวัน

เช้าวันพฤหัส ตลาดหลักทรัพย์เปิดพร้อมข่าวที่ไม่มีใครคาด

**「เคอเฉิงแคปิตอล ร่วมกับกองทุนตระกูลจ้าว ยื่นคำร้องต่อผู้กำกับดูแลตลาด: ขอให้ตรวจสอบธุรกรรม 'เงินทุนต่างชาติผิดสำแดง' ในเครืออวี้ไท่ — พร้อมแนบหลักฐาน 214 หน้า」**

สองร้อยสิบสี่หน้า—ผลงานร่วมของเจียงเฟย ฉินเสว่ เคออี๋ และซองเอกสารเก่าของเย่หาว ทุกธุรกรรมตั้งแต่สัญญาสิงคโปร์ เส้นเงินเข้าสมาคม การจ้างเอเย่นซีปั่นข่าว จนถึงเงื่อนไข "ความร่วมมือ" สามข้อ ถูกเรียงไทม์ไลน์แบบที่เจ้าหน้าที่อ่านแล้วทำงานต่อได้ทันที

ตลาดตอบสนองในหนึ่งชั่วโมง: หุ้นทุกตัวในเครืออวี้ไท่ติดลบทศนิยมสองหลัก ธนาคารแห่ขอทบทวนวงเงิน—คราวนี้เป็นฝั่งตระกูลเย่ที่โดนประโยคนั้น—และพันธมิตรการเมืองเก่าของผู้เฒ่า ก็เงียบหายพร้อมกันราวนัด เพราะไม่มีใครอยากยืนใกล้คำว่า "เงินทุนต่างชาติผิดสำแดง" ในปีที่คดีโครนอสยังไม่จางจากความจำ

บ่ายวันเดียวกัน ห้องประชุมใหญ่เครืออวี้ไท่เปิดประชุมฉุกเฉินผู้ถือหุ้น

เย่เจิ้นถังนั่งหัวโต๊ะตามตำแหน่งที่นั่งมายี่สิบปี—และรู้ตัวตั้งแต่ก้าวเข้าห้องว่าวันนี้ไม่เหมือนทุกวัน เพราะสายตาที่เคยก้มหลบ วันนี้มองตรง และเก้าอี้ที่เคยเต็มไปด้วยพวกของแก วันนี้มีหน้าใหม่นั่งแทรกอยู่เกือบครึ่ง

ญัตติแรกถูกเสนอโดยผู้ถือหุ้นสายที่สาม—สายที่ไม่มีใครเคยสังเกตว่าทยอยเก็บหุ้นมาเงียบๆ ตลอดหกเดือน: **ปลดเย่เจิ้นถังจากทุกตำแหน่งบริหาร มีผลทันที**

"พวกแกกล้า—" ผู้เฒ่าใหญ่ลุกขึ้น เสียงที่เคยทำให้ทั้งตึกหุบปาก "ข้านั่งเก้าอี้ตัวนี้มาก่อนพวกแกบางคนจะเกิด! ใครให้สิทธิ์—"

"ข้อบังคับบริษัท หมวดเจ็ด ข้อสามสิบเอ็ดค่ะ" เสียงสุภาพตอบจากปลายโต๊ะ "ฉบับเดียวกับที่ท่านเคยใช้ปลดประธานคนก่อนเมื่อสิบสี่ปีที่แล้ว—ดิฉันถ่ายสำเนาวาระการประชุมครั้งนั้นมาแนบให้ด้วย เผื่อท่านอยากทบทวนถ้อยคำของตัวเอง"

ตัวแทนผู้ถือหุ้นสายที่สาม—ทนายสาวจากเคอเฉิงแคปิตอล—วางเอกสารสองชุดลงกลางโต๊ะอย่างเรียบร้อย

การลงมติใช้เวลาสี่นาที เห็นชอบร้อยละเจ็ดสิบแปด—รวมเสียงผู้เฒ่าตระกูลเย่สามคนที่นั่งร่วมโต๊ะ ไม่มีใครในสามคนกล้าสบตาแก

เย่เจิ้นถังยืนนิ่งอยู่หัวโต๊ะที่ไม่ใช่ของแกแล้ว มือชราที่เคยเซ็นชี้ชะตาบริษัทนับร้อย สั่นจนต้องกำขอบโต๊ะ

"ฝากเรียนท่านผู้เฒ่าด้วยค่ะ" ทนายสาวกล่าวสุภาพที่สุด ขณะวางเอกสารมติ "ลูกความของดิฉันบอกว่า—กระดานนี้จบแล้ว และท่านควรขอบคุณที่มันจบบนกระดาษ"

ผู้เฒ่าใหญ่เดินออกจากห้องประชุมคนเดียว ผ่านโถงยาวที่แขวนภาพถ่ายตระกูลยุครุ่งเรือง—ภาพที่แกเคยหยุดชี้สอนหลานๆ ว่า "นี่คือสิ่งที่ความกลัวสร้างให้เรา"

วันนี้ไม่มีหลานสักคนรับสาย เลขาที่ตามมาส่งมีแค่คนเดียว และรถประจำตำแหน่งคันที่จอดรอ...ถูกเรียกคืนไปแล้วตั้งแต่มติผ่าน

แกยืนรอแท็กซี่หน้าตึกของตัวเอง—ตึกที่ไม่ใช่ของตัวเองแล้ว—ใต้ป้ายเครืออวี้ไท่ที่ช่างกำลังต่อนั่งร้านเตรียมเปลี่ยน

ความกลัวสร้างทุกอย่างให้แกจริงๆ และวันที่ไม่มีใครกลัวแกอีก ทุกอย่างก็ถูกเรียกคืน—ตามกติกาที่แกเขียนเองทุกข้อ

---

ข่าวจากบ้านถึงหมู่บ้านนักกีฬาตอนค่ำ พร้อมรายงานปิดท้ายของเคออี๋

*"ระลอกสุดท้ายเรียบร้อย—ซีรีส์ข่าวปลอมสิบสองชิ้นถูกถอนก่อนเผยแพร่ทั้งหมด เพราะเอเย่นซีกลางถูกอายัดบัญชี ส่วนสัญญาเย่-สามเรือน: เมื่อเครืออวี้ไท่เปลี่ยนผู้บริหาร เงื่อนไข 'ความร่วมมือ' สามข้อก็เป็นโมฆะตามสัญญา — ช่องทางศุลกากร ศูนย์การนอนหกสาขา ที่ดินดาต้าเซ็นเตอร์ หลุดมือสามเรือนหมดในวันเดียว"*

*"สรุปหนึ่งบรรทัด: บ้านสะอาดแล้วค่ะ — ไปเอาบัลลังก์มา"*

ในวอร์รูม หลินเฉินอ่านจบ ส่งต่อให้ทีมอ่านพร้อมกัน เสียงเฮดังลั่นยูนิต

มีข้อความตามมาอีกฉบับ—จากเบอร์ที่ไม่ต้องบันทึกชื่อแล้ว

*"ข่าวถึงข้าแล้ว — อาใหญ่โดนปลดด้วยกติกาที่แกเคยใช้ปลดคนอื่นมาทั้งชีวิต ยุติธรรมดี"*

*"มีเรื่องเดียวที่อยากบอก: ตอนเด็กๆ อาใหญ่เคยเป็นคนเดียวในตระกูลที่ซื้อเกมคอนโซลให้ข้า — คนเราซับซ้อนกว่ากระดานเสมอ ชนะแล้วไม่ต้องเหยียบซ้ำ ปล่อยแกแก่ไปกับบทเรียน"*

*"ส่วนพรุ่งนี้...ทีม ZERO ทั้งทีมจะหยุดซ้อมหนึ่งวัน เปิดจอเชียร์พวกเจ้า — ไปบดยุโรปมา ข้าอยากเห็นธงบ้านเราบนยอดโลกก่อนตาย แล้วค่อยปีนไปแย่งมันจากเจ้าทีหลัง"*

หลินเฉินยิ้ม พิมพ์ตอบสั้นๆ

*"รับปาก — ทั้งเรื่องไม่เหยียบซ้ำ และเรื่องเก็บยอดไว้ให้แย่ง"*

---

คืนนั้น ก่อนแยกย้ายไปนอน หลินเฉินเรียกประชุมทีมสั้นที่สุดของทัวร์นาเมนต์

"สถานการณ์ล่าสุด ทุกคนรู้แล้ว—หลังบ้านจบ ศัตรูในประเทศหมดกระดาน" เขากวาดตามองทีม "แปลว่าพรุ่งนี้มะรืนนี้ เหลือเรื่องเดียวในจักรวาล: Avalon"

"ข้าขอพูดเรื่องเดียวก่อนนอน" เขาเปิดภาพหนึ่งขึ้นจอ—ภาพถ่ายจากนัดแบ่งกลุ่ม วินาทีที่ทีมยืนเคารพธงหลังแพ้ 0-2

"จำความรู้สึกวันนี้ไว้ให้แม่น เพราะสามวันข้างหน้า เราจะได้รู้ว่าหกวันที่เราลบตัวเองแล้วเขียนใหม่ มันพาเรามาไกลแค่ไหน" เขาปิดจอ "มอร์กาน่าซ้อมทีมมาเจ็ดปีเพื่อเป็นกระดานที่สมบูรณ์แบบ ส่วนพวกเรา..."

เขามองทีละคน—ดาบเงินที่เพิ่งชนะดาบเร็วสุดในโลก จันทร์เต็มดวง ธนูที่ล้มสไนเปอร์อันดับหนึ่ง นักบวชที่คุมหลังบ้านทั้งระบบ

"พวกเราไม่ใช่กระดาน เราคือ **บ้าน** — และบ้านน่ะ มันแพ้ใครไม่เป็นหรอก ถ้าทุกคนในบ้านหันหลังให้กันสนิท"

"นอน พรุ่งนี้ซ้อมเบา มะรืนนี้—ไปเขียนประวัติศาสตร์กัน"