23: เจ็ดวัน

ผมตื่น 7 โมง

ในใจ ผมตื่นเต้น

—7 วัน รอผล Biopsy ของแม่

—ทุกวัน ผม จะ ตื่นเต้น

—ผม ต้อง สงบ

—ในชาตินี้ ผม จะ ดูแลแม่ดี

—ไม่ใช่ แค่ พา ตรวจ

—ดูแล ใจ

—ทำ ให้แม่ มี ความสุข ระหว่าง รอ

ผมลงไปกินข้าวกับแม่

แม่ "...ลูก"

"ครับ"

"...วันนี้ ทำอะไร"

"...อยู่ บ้าน กับ แม่"

แม่หยุด

"...ทั้งวัน"

"...ครับ"

แม่ ยิ้ม

—แม่ ดีใจ

—ในชาติที่แล้ว ผม ไม่อยู่บ้านกับแม่ในวันอาทิตย์

—ผม ออกไปข้างนอก

—ในชาตินี้ ผม จะ อยู่

หลังกินข้าว ผม "...แม่ครับ"

"ว่า"

"...ผม จะ ทำ ผ้าม่าน ใหม่"

แม่ "...อะไรนะ"

"...ผ้าม่านในห้องนั่งเล่น มัน เก่าแล้ว"

แม่ "...ลูก ทำ ผ้าม่าน เป็น"

"...ไม่ ผม จะ ไป ตลาด ซื้อผ้า ใหม่ และ ขอ ป้า ใน ซอย เย็บให้"

แม่หัวเราะ

"...โอเค"

ผม และ แม่ ออก ไป ตลาด

ในตลาด ผม เห็น ของ ใหม่ ทุกอย่าง

—ในชาติที่แล้ว ผม ไม่เคย ใส่ใจ ของในตลาด

—ในชาตินี้ ผม เห็น

ผมและแม่ เลือก ผ้า ใน ร้าน ผ้า

ผ้าม่าน สีฟ้าอ่อน

แม่ "...สวย"

ผม "...ผม ก็คิด"

ราคา 800 บาท สำหรับผ้าและการเย็บ

แม่ "...ผม จ่าย"

ผม "...ไม่ ผม จ่าย"

แม่ "...ภีม"

"ครับ"

"...นี่ บ้าน ของแม่"

ผม "...ครับ แต่ ผม จะ ให้ ของขวัญ"

แม่ ยอมรับ

ผม จ่าย 800 บาท

—ผม ใช้เงิน ของผม

—ของแรก ที่ ผม ซื้อ ให้แม่ ในชาตินี้

—ผ้าม่าน

—ของ ที่ ใช้ ทุกวัน

—ของ ที่ จะ อยู่ใน บ้าน นาน

หลัง ตลาด เรา กลับบ้าน

ในระหว่างทาง แม่ "...ลูก"

"ครับ"

"...ขอบคุณ"

ผม ยิ้ม

—แค่ "ขอบคุณ" คำ เดียว

—แต่ มี ความหมาย เยอะ

ที่บ้าน ผม และ แม่ นั่งดูทีวี

แม่ ทำ กาแฟ

ผม "...แม่ครับ"

"ว่า"

"...วันนี้ บ่าย ผมจะ พาแม่ ออกไป"

"...ที่ไหน"

"...ห้าง ดูหนัง"

แม่ "...ลูก พา แม่ ดูหนัง"

ผม "...ครับ"

—ในชาติที่แล้ว ผม ไม่เคย พา แม่ ดูหนัง

—แม่ ตาย ตอน ผม ยี่สิบสาม

—ผม ตอนยี่สิบเอ็ด มีงาน ครั้งหนึ่ง บอกแม่ว่า "เดี๋ยวจะพาแม่ดูหนัง" แต่ ไม่เคย ทำ

—ในชาตินี้ ผม ทำ

แม่ "...โอเค ลูก"

หลังเที่ยง เรา ขึ้น รถเมล์ ไป ห้าง

ในห้าง ผม ซื้อ ตั๋วหนัง

หนังที่ฉาย — "Maleficent" ดิสนีย์

แม่ "...ดิสนีย์"

"...ครับ"

"...แม่ดู ดิสนีย์ ตั้งแต่ลูก เด็ก"

ผม "...ครับ"

เราดูหนัง

หนัง 100 นาที

หลังหนังจบ แม่ "...สวย"

ผม "...ครับ"

"...ขอบใจ ลูก"

—แม่ ดีใจ

—ผม ดีใจ

—แม่ มี ความสุข

—ผม มี ความสุข

หลัง หนัง เรา กิน อาหารเย็น ใน ห้าง

ร้าน อาหารญี่ปุ่น

ราคา รวม 800 บาท

ผม จ่าย

แม่ "...ลูก"

"ครับ"

"...เงินลูก"

ผม "...วันนี้ เงินผม ทุกอย่าง"

แม่ "...ลูก รวย"

ผม หัวเราะ "...ไม่"

"...ลูก ใช้ ดี"

"...ครับ"

—แม่ ชม การ ใช้ เงิน

—ในชาติที่แล้ว ผม เก็บ เงิน ทุกบาท แต่ ไม่ ใช้ กับ แม่

—ในชาตินี้ ผม ใช้

—แม่ มีความสุข กว่า

หลัง อาหารเย็น เรา กลับบ้าน

ตอน ค่ำ ผม "...แม่ครับ"

"ว่า"

"...วันนี้ สนุก"

แม่ "...สนุก"

"...อืม"

แม่ "...ลูก"

"ครับ"

"...อะไร ก็ ตาม ที่ ผล จะ ออก ในอาทิตย์ หน้า"

"ครับ"

"...แม่ มี วันนี้"

ผม พยักหน้า

—แม่ ใช้ ประโยค ที่ ลึก

—แม่ ก็ รู้ ว่า ผล อาจ ไม่ ดี

—แม่ บอก "ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร แม่ มี วันนี้"

—วันนี้ ที่ ลูก พา แม่

—วันนี้ ที่ ลูก ใส่ใจ

—วันนี้ ที่ บ้าน อบอุ่น

ผม "...แม่ครับ"

"ว่า"

"...ผล จะ ออก เป็น ดี"

"...อะไร"

"...ผม รู้"

แม่ มอง ผม

ห้าวินาที

"...ลูก รู้ ตลอด เวลา"

ผม "...ครับ"

แม่ ยิ้ม

"...โอเค"

—แม่ เชื่อ

—ผม เชื่อ ตัวเอง

—ในใจ ผม รู้สึก ว่า ผล จะ ดี

—แต่ ใจ ก็ ตึง

ผม ขึ้น ห้อง

ทำงาน พิมพ์

ก่อนนอน ส่ง SMS แอน

"พา แม่ ดู หนัง"

แอน "ดี"

"กิน ญี่ปุ่น"

"ดีมาก"

"ใจ พัก"

"ดีที่สุด"

ผม ปิด มือถือ

หลับ

---

จันทร์ อังคาร พุธ พฤหัส

ผ่านไป

ผมและปอ วิ่งตอนเช้า

ผม เรียน ปกติ

ผม ทำงาน ปกติ

ผม และ แม่ ใช้ ชีวิต ปกติ

แต่ ใน ใจ ผม นับถอยหลัง

—วันที่ 1 รอ

—วันที่ 2 รอ

—วันที่ 3 รอ

—วันที่ 4 รอ

—พรุ่งนี้ ศุกร์ คือ วันที่ 5

—เสาร์ คือ วันที่ 6

—อาทิตย์ คือ วันที่ 7

—จันทร์ ผล จะ ออก

ในวันพุธ พิมพ์รพี

"...พี่ภีม"

"ครับ"

"...พี่ ดูเครียด"

ผม "...ครับ"

"...อะไร"

ผม ตอบ "...แม่ ผม รอ ผล ตรวจ"

พิมพ์รพี "...อ๋อ"

"...อะไรคะ"

ผม "...ผล Biopsy"

พิมพ์รพี "...โอ้"

"...ฉัน ขอ"

"ครับ"

"...ฉัน ขอ ภาวนา ให้ แม่ ของพี่"

ผม พยักหน้า

—พิมพ์รพี

—คน ที่ ใส่ ใจ

—ใน ชาติที่แล้ว เธอ ก็ คง ใส่ ใจ คน อื่น

—ผม แค่ ไม่ ใส่ ใจ เธอ ในแบบ "เพื่อน"

—ผม เห็น เธอ เป็น "นางเอก"

—แต่ เธอ คือ "คน"

—คน ที่ ดี

ผม "...ขอบคุณ"

พิมพ์รพี "...พี่ภีม"

"ครับ"

"...ถ้า พี่ ต้อง การอะไร"

"ครับ"

"...บอกได้"

ผม พยักหน้า

—พิมพ์รพี ขอ เป็น "ที่พึ่ง"

—ใน ชาติที่แล้ว ผม คือ คน ที่ ขอ

—ใน ชาตินี้ เธอ ขอ

ผม "...ขอบคุณ"

หลัง คาบ พิมพ์รพี เดินไป กับ ปอ

—ปอ ยัง คุย กับ พิมพ์รพี

—ปอ ยัง ลอง

—พิมพ์รพี ให้ ปอ "เพื่อน"

—พิมพ์รพี รอ ผม

—มันแปลก แต่ ก็ จัดเข้า ที่

—ทุก คน รู้ บทบาท ของตัวเอง

—ดี

วันพฤหัส ผม ส่ง paper สุดท้าย ของพี่ตอง

พี่ตอง "...น้องภีม"

"...ครับ"

"...น้อง ทำได้ดี"

"...ครับ"

"...ผม เสนอ อาจารย์ วันนี้"

"...โอเค"

"...ผม จะ บอก น้อง ผล"

"...ครับ"

พี่ตอง "...น้องภีม"

"ครับ"

"...อะไรในใจน้อง"

ผม ตอบ "...แม่ ผม รอ ผล Biopsy"

พี่ตอง "...โอ้"

"...น้อง"

ผม พยักหน้า

พี่ตอง "...น้อง ภาวนา"

ผม "...ครับ"

—พี่ตอง ใส่ ใจ เช่นเดียวกับ พิมพ์รพี

—คน รอบข้าง ของผม ใส่ ใจ

—ผม ไม่ ใช่ คน เดียว ที่ คิด ถึง แม่

—ใน ชาติที่แล้ว ผม คน เดียว

—ใน ชาตินี้ ผม มี คน รอบข้าง

วันศุกร์ แอน

"ภีม"

"ครับ"

"พรุ่งนี้ มา บ้าน ผม"

"ทำไม"

"คุย"

"โอเค"

—แอน ขอ ผม ไป เช้า

—ผม จะ ไป

วันเสาร์ ผม ไป บ้านแอน

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...คุย เรื่อง ที่ จะ มี"

"...อะไร"

แอน "...สี่ ตอน หน้า ผม จะ บอก คุณ เรื่อง สำคัญ"

"...อะไร"

แอน "...ผม ฝัน อีกครั้ง"

ผม "...ฝัน อะไร"

แอน "...ฝัน ว่า เรา เกิดใหม่ ไม่ใช่ครั้งแรก"

ผม หยุด

—ฝัน

—เกิดใหม่ ไม่ใช่ครั้งแรก

—แอน ฝัน อะไร

ผม "...คุณ พูดต่อ"

แอน "...ใน ฝัน ผม เห็น ตัวเอง ใน ชาติ ที่ สาม"

"...ชาติ ที่ สาม"

"...ใช่ ใน ฝัน ผม เห็น ตัวเอง อายุ ห้าสิบ ใน ปี 2080 ผม จำ ตอน นี้ ของผม ได้"

ผม "...คุณ จะ ตาย และ เกิดใหม่ อีก"

แอน "...บางที"

ผม "...คุณ คิด ว่า"

แอน "...ผม คิด ว่า เรา อยู่ ใน loop"

ผม เลิกคิ้ว

—loop

—วน

—เกิด ใหม่ ตลอด เวลา

ผม "...คุณ จริง"

แอน "...ผม ฝัน บ่อย"

"...บ่อย"

"...ทุก คืน 1 หรือ 2 ฝัน เกี่ยวกับ ชาติอื่น"

ผม "...คุณ ไม่ บอก ผม"

"...ผม รอ"

ผม "...คุณ คิด ว่า ผม ก็ มี ฝัน แบบ นี้"

แอน "...บางที"

ผม "...ผม ไม่ จำได้"

"...คน ส่วนใหญ่ ฝัน แต่ ลืม ใน นาที แรก หลัง ตื่น"

ผม พยักหน้า

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...ผม จะ บอก คุณ"

"ครับ"

"...ใน ฝัน ของผม"

"ครับ"

"...คุณ ก็อยู่"

ผม หยุด

"...ผม"

"...ใช่"

"...คุณ เห็น ผม ใน ชาติ ที่ สาม"

"...ใช่"

"...ผม อายุ เท่าไหร่"

"...สี่สิบ"

ผม "...คุณ ห้าสิบ ผม สี่สิบ"

"...ใช่"

"...เรา เจอกัน อีก"

"...ใช่"

ผม เงียบ

—ใน ชาติ ที่ สาม

—เรา จะ เจอกัน อีก

—ใน อนาคต ที่ เรา ไม่ รู้

—ใน อนาคต ที่ เรา ก็ ตาย

—แล้ว เกิด ใหม่

—และ เจอ กัน

ผม "...แอน"

"ครับ"

"...คุณ คิด ว่า ทำไม เรา อยู่ ใน loop"

แอน "...ผม ไม่ รู้"

"...บางที เรา ผ่าน 'ทดสอบ' บางอย่าง"

แอน "...บางที"

"...บางที เรา ต้อง ทำ อะไร เพื่อ ออกจาก loop"

แอน "...บางที"

ผม "...อะไร"

แอน "...ผม ไม่ รู้"

ผม "...โอเค"

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...ผม บอก คุณ เพราะ"

"ครับ"

"...คุณ ควร รู้"

"ครับ"

"...ทุกอย่าง ที่ เรา ทำ ใน ชาติ นี้"

"ครับ"

"...อาจจะ มี ผล ใน ชาติ ถัดไป"

ผม พยักหน้า

—แอน

—คน ที่ คิด ระยะยาว

—ระยะ ที่ ผม ไม่ คิดถึง

—แอน คือ พี่ ของ ผม ใน เรื่อง นี้

ผม "...โอเค"

แอน "...คุณ ต้อง พัก"

ผม "...ครับ"

แอน "...อย่า เครียด เรื่อง แม่"

ผม "...ผม จะ พยายาม"

แอน "...ผล จะ ออก จันทร์"

"...ครับ"

"...ผม คิด ว่า ผล จะ ดี"

ผม "...ทำไม"

แอน "...ใน ฝัน ของ ผม คุณ มีแม่ ใน ชาติ นี้ ตลอด"

ผม หยุด

"...คุณ เห็น"

"...ใช่ ใน ฝัน คุณ พูดเรื่อง แม่ บ่อย"

"...คุณ บอก ตอน นี้"

"...ใช่"

ผม "...แอน"

"ครับ"

"...คุณ ควร บอก ผม ก่อน"

แอน "...ผม กลัว"

"...กลัว อะไร"

"...กลัว ว่า ฝัน จะ ผิด"

ผม พยักหน้า

—แอน

—คน ที่ มี ฝัน

—กลัว ว่า ฝัน จะ ผิด

—แอน เป็น คน ที่ ห่วง

—คล้าย แม่

ผม "...ขอบคุณ"

แอน "...ครับ"

ผม "...คุณ คิด ว่า ฝัน อะไร อีก ที่ ผม ควร รู้"

แอน "...ใน ฝัน ผม เห็น"

"ครับ"

"...คุณ และ ผม จะ ทำ บริษัท ด้วย กัน"

ผม เลิกคิ้ว

"...บริษัท"

"...ใช่"

"...ใน ปี ไหน"

"...2018"

ผม "...คุณ อายุ 21 ผม อายุ 20"

"...ใช่"

ผม "...บริษัท อะไร"

"...ผม ไม่ เห็น ชัด"

"...แต่"

"...บริษัท ที่ ทำเงิน เยอะ"

ผม พยักหน้า

—บริษัท ใน ปี 2018

—ผม จบ ม.6

—แอน เข้า ม.รามคำแหง รัฐศาสตร์

—เรา จะ เริ่ม บริษัท

—ใน อนาคต

ผม "...โอเค"

แอน "...ภีม"

"ครับ"

"...คุณ ไม่ ตื่นเต้น"

ผม "...ผม รับ"

แอน "...คุณ คน ที่ คุย ง่าย"

ผม หัวเราะ "...คุณ ก็"

หลัง คุย กิน ก๋วยเตี๋ยว ที่ บ้านแอน

แอน ทำเอง

—แอน ทำกับข้าว ดี

—ใน ใจ ของแอน คือ ผู้ชาย ที่ เคย เป็น พ่อ

—พ่อ ทำ กับข้าว ให้ลูก

—ใน ชาตินี้ แอน ทำให้ ผม

ผม "...อร่อย"

แอน "...ขอบคุณ"

หลัง กินเสร็จ ผม กลับบ้าน

ใจ ของผม เบา

—สี่ ชั่วโมง คุย กับ แอน

—ใจ พัก

—แอน คือ ผู้ที่ ทำให้ ผม สงบ

ผม กลับ บ้าน 5 โมง

แม่ "...ลูก"

ผม "...ครับ"

"...ลูก เป็นไง"

"...ดีครับแม่"

แม่ ยิ้ม

—แม่ ก็ สงบ

—แม่ ไม่ ตื่นเต้น เหมือน ที่ ผมคิด

—แม่ คน ที่ "ใจ ใหญ่"

—ผม ภูมิใจ ใน แม่