วัน ที่ 1 ตุลาคม
ใน Bitcoin
—ราคา BTC ตก จาก 14,500 เป็น 12,000 บาท ใน เดือน กันยายน
—ใน เดือน ตุลาคม จะ ตก ต่อ
—ผม รู้ ใน ความ ทรงจำ
—ตุลาคม-ธันวาคม จะ ลง ถึง 7,000-8,000 บาท
—ผม เตรียม
—นี่ คือ โอกาส ซื้อ
ผม "แอน"
แอน "ครับ"
"เดือน ตุลาคม-ธันวาคม Bitcoin ลง"
"ครับ ผม รู้"
"เรา ซื้อ มากขึ้น"
"ครับ"
ผม "ผม จะ ลง 80% ของ รายได้ เดือนนี้"
แอน "ผม ก็ จะ ลง 80%"
ผม "เดือน ธันวาคม ราคา 7,000-8,000 บาท ลง สุด"
"ครับ"
"ใน เดือน นั้น เรา ซื้อ ทุก บาท ที่ มี"
แอน "ครับ"
—ใน ความ ทรงจำ ของ ผม —ราคา ใน ธันวาคม 2014 ลง สุด ที่ 7,500 บาท —แล้ว ขึ้น ค่อย ๆ ใน 2015 2016 —แล้ว บูม ใน 2017
—ตอน นี้ คือ จุด ซื้อ
ใน เดือน ตุลาคม
—ผม ลง Bitcoin 25,000 บาท —แอน ลง 40,000 บาท —ปอ ลง 1,000 บาท
—Bitcoin ราคา เฉลี่ย 10,500 บาท
—ผม ได้ 2.4 BTC —แอน 3.8 BTC —ปอ 0.1 BTC
—รวม Bitcoin ใหม่ 6.3 BTC
—Bitcoin รวม ของ ทีม: —ของ ผม 5.8 BTC —ของ แอน 9 BTC —ของ ปอ 0.2 BTC —รวม 15 BTC
—มูลค่า ปัจจุบัน (ราคา 9,500 บาท ปลายตุลาคม) = 142,500 บาท
—แต่ คาดการ ปี 2017 = 9.0 ล้านบาท
ผม จด
> สรุป ตุลาคม 57 > รายได้ ของ ผม: 32,000 บาท > ลง Bitcoin: 25,000 บาท > เก็บ: 7,000 บาท > Bitcoin ของ ทีม: 15 BTC
---
ใน โรงเรียน เดือน ตุลาคม
ผม เรียน
ปอ และ พิมพ์รพี ยัง คบ
ปอ "...นาย"
"ว่า"
"...กู มี ลูก ค้า ติว เพิ่ม"
"...กี่ คน"
"...สาม"
"...ดี"
"...กู ได้ 6,000 บาท ต่อเดือน"
ผม ยิ้ม
—ปอ
—คน ที่ ตาม ผม
—แต่ ปอ ก็ มี ตัวเอง
—ปอ ฮึก
—ปอ ทำได้
ปอ "...นาย"
"ว่า"
"...กู คิด ว่า กู จะ ใส่ Bitcoin มาก ขึ้น"
ผม "...เท่าไหร่"
"...2,000 บาท ต่อเดือน"
ผม คิด
—ปอ ได้ 6,000 จาก ติว —ลง 2,000 ใน Bitcoin —1/3 ของ รายได้ —ดี
ผม "...โอเค"
ปอ "...กู เริ่ม เห็น แล้ว"
"...อะไร"
"...ราคา Bitcoin"
"...อ๋อ"
"...กู เช็ค ทุก วัน"
ผม หัวเราะ
"...ปอ"
"ว่า"
"...อย่า เช็ค บ่อย"
"...ทำไม"
"...เพราะ ราคา ขึ้น ลง ทุก วัน นาย จะ เครียด"
"...อ๋อ"
"...เช็ค เดือน ละ ครั้ง"
ปอ "...โอเค"
—ผม สอน ปอ —ใน ชาติ ที่แล้ว ผม เครียด เรื่อง ราคา หุ้น —ใน ชาตินี้ ผม จะ ไม่ ให้ ปอ เครียด
ใน ห้อง พิมพ์รพี
"...สวัสดี ค่ะ พี่ภีม"
"...สวัสดี"
"...พี่ ว่า ปอ ดี ไหม คะ"
ผม เลิกคิ้ว
"...ดี ครับ"
"...ฉัน หมาย ความ ว่า เป็น คน อย่างไร"
ผม "...ปอ คน ดี ตรงไป ตรงมา ไม่ ซ่อน"
พิมพ์รพี พยักหน้า
"...ค่ะ"
"...ฉัน ก็ คิด แบบ นั้น"
ผม "...พิมพ์รพี"
"ค่ะ"
"...คน ที่ พี่ ปฏิเสธ"
"...ค่ะ"
"...คน ที่ คุณ คบ ตอน นี้"
"...ค่ะ"
"...ดี กว่า"
พิมพ์รพี ยิ้ม
"...ค่ะ ฉัน รู้"
—พิมพ์รพี ดี
—พิมพ์รพี เลือก ปอ
—ใน ชาติ ที่แล้ว พิมพ์รพี เลือก พี่ ม.6/1
—ใน ชาตินี้ พิมพ์รพี เลือก ปอ
—ปอ คือ คน ที่ ดี
—ดีกว่า พี่ ม.6/1 ใน ชาติ ที่แล้ว
—ผม ดีใจ
ผม เรียน ตามปกติ
หลัง โรงเรียน เลิก
ผม ไป บ้าน แอน
แอน "...ภีม"
"...ครับ"
"...วันนี้ มี ของ ใหม่ มา 4 ใบ"
ผม "...ดี"
แอน "...ภีม"
"ครับ"
"...ของ คุณ บ้านแม่ โต ดี"
"...ครับ"
"...ของ Twice ก็ดี"
"...ครับ"
"...ผม คิด ว่า เรา ต้อง รับ คน"
ผม "...ใคร"
แอน "...คน ทำ ตัวเอง ของ Twice ผม จะ จ้าง"
"...อ๋อ"
"...คน ตอบ inbox คน บรรจุ และ ส่ง ของ"
ผม "...ค่า จ้าง เท่าไหร่"
"...12,000 บาท ต่อเดือน"
ผม "...โอเค"
"...ผม รู้ จัก คน หนึ่ง"
ผม "...ใคร"
แอน "...น้อง สาว ของ เพื่อน บ้าน อายุ 22 จบ ม.6 ไม่ ได้ เรียน ต่อ ทำงาน ใน ร้านสะดวกซื้อ"
"...อ๋อ"
"...ผม คิด ว่า เธอ จะ มา ทำ"
ผม "...โอเค"
—แอน คน ที่ ขยาย
—Twice จะ มี พนักงาน
—ใน เดือน ที่ 2 ของ บริษัท
—แอน คน ที่ มี วิสัยทัศน์
แอน "...ภีม"
"ครับ"
"...คุณ คิด ว่า อะไร"
ผม "...ผม คิด ว่า ดี"
แอน "...ขอบคุณ"
—แอน ขอ คำ ของ ผม
—แอน ไม่ ตัดสิน คน เดียว
—แอน เคารพ ผม ใน ฐานะ partner
—12% ของ ผม ใน Twice
—แต่ แอน ปฏิบัติ ผม เหมือน เท่าเทียม
—ดี
หลัง คุย เสร็จ ผม กลับ
ใน รถ ผม คิด
—ใน ชาติ ที่แล้ว ผม ทำงาน ใน บริษัท ใหญ่ —ผม ไม่ มี เพื่อน ผม ไม่ มี partner —ใน ชาตินี้ ผม มี
—แอน —แม่ —ปอ —พี่ตอง
—ทีม
—และ ผม ก็ มี ลูกค้า — บ้านแม่ Twice
—ใน 4 เดือน ครึ่ง ผม สร้าง ทุก สิ่ง
ผม กลับ บ้าน
ที่ บ้าน แม่ ใน ครัว
แม่ "...ลูก"
ผม "...ครับ"
"...ลูก ดู เครียด"
ผม "...ครับ นิด ๆ"
"...ทำไม"
ผม "...งาน เยอะ"
แม่ "...ลูก"
"ครับ"
"...อย่า เครียด"
"...ครับ"
"...งาน คือ งาน คน คือ คน"
ผม พยักหน้า
—แม่
—คน ที่ มี ปัญญา
—คน ที่ บอก ผม ใน คำ ที่ ผม ไม่ คิด
—งาน คือ งาน คน คือ คน
—สิ่ง ที่ คน ผู้ใหญ่ ลืม
ผม "...ครับ"
"...กิน ข้าว"
แม่ ตัก ข้าว
แม่ ทำ แกง เลียง
ผม กิน
—กับข้าว ของ แม่
—ใน ทุก คืน
—สิ่ง ที่ ทำให้ ใจ พัก
ผม "...อร่อย"
แม่ "...ครับ"
—แม่ พูด "ครับ" กลับ ผม
—บางครั้ง พูด แบบ เด็ก
—คน เป็น แม่
—คน ที่ ผม รัก ที่สุด
หลัง กินข้าว ผม ขึ้น ห้อง
นอน เร็ว
—ผม เหนื่อย
—วัน นี้ พอ
—พรุ่งนี้ มี งาน อีก เยอะ
ผม หลับ
---
วัน ที่ 13 ตุลาคม 2557
ใน รถเมล์ เช้า
ผม ฟัง วิทยุ
ข่าว — ในหลวง ร.9 มี อาการ ป่วย
—ใน ชาติ ที่แล้ว —ในหลวง สวรรคต ปี 2559 —ปี นี้ ยัง อยู่
—ผม รู้
—ผม ไม่ บอก
ใน วัน นั้น ใน โรงเรียน —ทุก คน ก็ คุย เรื่อง สุขภาพ ของ ในหลวง —มัน เป็น ความ กังวล ของ ทุก คน
ปอ "...นาย" "ว่า" "...ใน หลวง" "...อืม" "...ป่วย" "...อืม" ปอ "...กู กังวล" ผม "...ปอ" "ว่า" "...อย่า กังวล มาก" "...ทำไม" "...อย่าง น้อย ไม่ ใช่ ตอนนี้"
ปอ จ้อง ผม "...นาย รู้" "...ผม รู้ ว่า ตอน นี้ ไม่ ใช่" "...อ๋อ"
ปอ ไม่ ถาม ต่อ —ปอ คน ที่ "เห็น" ผม รู้ บ่าง —ไม่ บังคับ —แค่ ฟัง
—ใน อนาคต ผม จะ บอก ปอ ทุก อย่าง —แต่ ไม่ ใช่ ตอน นี้
ใน เย็น ของ วัน นั้น ผม ส่ง SMS แอน
"แอน" "ครับ" "ใน หลวง" "ครับ" "คุณ จำ ได้ ไหม" แอน "ผม จำ" "ปี 2559" "ครับ" "ตอน ที่ ใน หลวง สวรรคต" "ครับ" "เรา จะ ทำ อะไร"
ผม คิด —ความ คิด ใน ใจ —ผม ไม่ คิด ก่อน
—ทำ อะไร —เคารพ —ไว้ทุกข์
ผม "ไว้ทุกข์ เหมือน ทุก คน"
แอน "ครับ"
"คุณ จะ ทำ อะไร พิเศษ ไหม"
แอน "ผม จะ บริจาค"
"เท่าไหร่"
"100,000 บาท"
ผม เลิกคิ้ว
"100,000"
"ใช่ ใน นาม Twice"
"เป็น public relations"
"ใช่ และ เป็น ความ จริง"
ผม "ครับ"
"คุณ" "ผม ก็ จะ บริจาค" "เท่าไหร่" "ตาม ที่ ผม มี ใน ตอน นั้น" แอน "ครับ"
—ใน ปี 2559 —ผม จะ มี เงิน เยอะ —Bitcoin ขึ้น —บริษัท โต —บ้านแม่ โต —ผม จะ มี หลาย ล้าน บาท —ผม จะ บริจาค ส่วน หนึ่ง
ผม วาง มือถือ
ใน ใจ —สอง ปี ข้าง หน้า —ใน หลวง จะ สวรรคต —ผม จะ บริจาค —ตามที่ ผม มี
ผม นอน
Sign in to comment
No comments yet.